โอเมก้าผู้ถูกปฏิเสธ: โอกาสครั้งที่สองกับราชา

ของเซร

นขับรถไปเรื่อยๆ มือของฉันกำพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน เสียงเครื่องยนต์ที่ดังห

ายๆ ของลิเวียและพรรคพวก พวกเขาเยาะเย้ยเรื่องที่แม่ของฉันหูหนวก ซึ่งเป็นบาดแผลจากการโจมตีของหมาป่าจรจัดที

งรักหรูหราของลิเวียแล้วซ่อนกิ่งวูล์ฟสเบน—พืชที่มนุษย์หมาป่าเกลียด—ไว้ใต้ห

นกลับทำให้ความโหดร

ียและเพื่อนๆ ของเธอจับฉันกดลงกับพื้นในสนามฝึก ขณะที่คนอื่นๆ หัวเราะ เธอหยิบกรร

น้ำลาย โยนเส้นผมลงที่เท้

รงนั้น น้ำตาแห่งความโกรธ

นนั้นเขาอายุสิบแปด เพิ่งแปลงร่

ทกเข้าใส่พวกเขา ทำให้ลิเวียและพรรคพว

ขาแค่จ้องมองพวกเข

ขาจับจ้องมาที่ฉันในที่สุด เขามองผมที่ถูกทำลายและน้ำตาบนใบหน้าของฉัน โด

การรับรู้ที่แผ่วเบาในจิตวิญญาณของฉันว่าเทพีแห่งดวงจันทร์ได้ถักทอโชคชะตาของเราเข้าด้วยกัน หม

ะกูลที่ทรงอำนาจ แต่ฉันก็อดไม่ได้ที่จะมีความหวังผลิบานในอก ฉันเริ่มเฝ้า

ีปลุกพลังของฉัน มันยังเป็นคืนที่ลิเวียควรจะย

มายฉบับหนึ่ง เธอเขียนว่าเธอเบื่อ เธอจะออกไปสั

าของฉันตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ สายใยระหว่างเราซึ่งหลับใหลมานานได้ลุกโชนขึ้น เป็นการเชื่อมต่อที่ปฏิเสธไม่ได้และสว่างไสว เขาหันมา และดวงตาของเขาก็

หน้ากากแห่งความโกรธแค้น ต่อหน้าฝูงทั้งหมด เขาหยุดอยู

อปฏิเสธเจ้า เซราฟิน่า

ึกเหมือนถูกกระชากออกจากอกด้วยกรงเล็บที่แหลมคม ฉันแทบจะหา

ยอมรับการปฏิเสธของท่า

ดงให้ฝูงเห็นว่าเขาเป็นผู้ควบคุม เขาเสริมว่า “แต่เจ้

อัลฟ่า สายเลือดของเธอ... การปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงเช่นนี้อ

ปให้เขา “ท่านกำลังตั้งค

g. และนั่นคือจุดเริ่มต้นข

างหน้าเมื่อเดือนที่แล้ว ฉันกำลังทำความสะอาดโถงทางเ

” เบต้าพูด “ท่านจะทำ

ป็นแค่ตัวแทน ลิเวียคือลูน่าที่ฝูงนี้ต้องการ ถ้าเซราฟิน่ากล

ัน ในที่สุดก็ดับถ่านไฟแห่งความหวัง

่เคยแม้แต่จะเคารพฉัน