โอเมก้าผู้ถูกปฏิเสธ: โอกาสครั้งที่สองกับราชา

ของเซร

ความหงุดหงิดฉายชัดบนใบหน้าหล่อ

อบกลับในใจของเขาเฉียบขาด เป็นการตำหนิอ

ในที่สุดเขาก็วาง

ที่เสแสร้ง “ทราบค่ะ อัลฟ่า ดิฉันเข้าใจ หวังว่าท่านก

ด้ผล ฉันเห็นไหล่ของคีแลนลู่ลง ความโกรธในตัวเขาแฟบลงเหมือนลูก

ขาหันมาหาฉัน ดวงตาสีเทาพายุของเขาขุ่นมัว

ี่ของฉันที่จะต้องไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภายในฝูง มัน

นบางเบาจนแ

น แต่น้ำเสียงเป็นคำสั่ง “เราจะไปรับเธอ

ู่ที่นั่นเพื่อเป็นการประกาศให้ลิเวียเห็นว่าคืนนี้เขาอยู่กับฉัน มันเป็นควา

ฉันก

ั่นอย่างน่าทึ่งในอากาศเย็นยามค่ำคืน ทันทีที่รถจอด เธอก็

ของเขาก็ยกขึ้นตบหลังเธอเบาๆ เ

ปกับกลิ่นน้ำหอมดอกไม้ที่หอมเลี่ยนของเธอ มันเป็นกลิ่นที่ควรจะเป็นของฉัน กลิ่นที่อัลฟ่าจะแบ่งปันกับลูน่าของเขา

กลิเวีย เขาเปิดประตูหลั

หม?” เขาถาม พลางชี้ไปที่ท

งสารและดูถูกของสมาชิกฝูงสองสามคนที่ยังคงอยู่ข้างนอก ฉันเลื่อนตัวเข้าไปนั่งในที่นั่งคนขับขณะที่ค

ซึ่งซบอยู่กับคีแลนที่เบาะหลัง เริ่มปล่อยฟีโรโมนของเธอออกมาอย่างแนบเนียน กลิ่นหอม

ที่มีท่าเรือส่วนตัวน่ะค่ะ ฉันคิดว่า... บางทีพรุ่งนี้คุณไปดู

แลนดังมาจากเบาะหลัง นุ่มนวลและ

ีแก่ใจที่จะมองมาอย่างขอโทษ ขมวดคิ้วเล็กน้อยราวก

่าหัวใจของฉันซึ่งบอบช้ำมาตลอดเจ็ดปี ในที่

ิเวีย ซึ่งเป็นหัวหน้าเบต้าของฝูงและคู่ของเขา กำลังรออยู่

ี่พาลูกลิเวียของเราก

ียภาพของฉัน พวกเขาไม่แม้แต่จะชายตามองโอเมก้าที่นั่งอยู่ในที่นั่งค

วนิรันดร์ เครื่องยนต์ยังคงด

นก็ดังก้องอยู่ในใจขอ

ับไปได