icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ถูกเมทปฏิเสธ ถูกอัลฟ่าศัตรูครอบครอง

บทที่ 2 

จำนวนคำ:154    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

ของจัน

ารเอาชีวิตรอดที่ดิบเถื่อนและสิ้นห

โยชน์หรอกค่ะ สิงหาไม่จ่ายค่าไถ่ให้ฉันแน่ เ

ชาติเหมือนยาพ

งฉัน ใบหน้าของเขาเป็นหน้ากากที่อ่านไม่ออกภ

ฉัน โทรศัพท์ของฉันที่ยังอยู่ในกระเป๋

ผัสกับต้นขาของฉันขณะที่ดึงโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า มันเป็นการสัมผัสโดยบังเอิญเพียงชั่วครู่ แต่คว

และสายตาของเขาก็สแกนหน้าจอ เสียงสั่นห

ด้วยการแจ้งเ

ามเล่า หลั่งไหลเ

หาสน์อัลฟ่าแล้วนะ ที่นี่ใหญ

องเธออยู่ในถุงขยะที่ระเบ

ภาพก็ปร

ฉันใช้เวลาหลายปีในการตกแต่ง เต็มไปด้วยผ้าห่มนุ่มๆ และเทียนหอม สิงหากำลังมองเธอด

วน คลื่นแห่งความ

นั้นมีข้อ

แหน่งลูน่า เทพีจันทราจะอวยพรให้

ดังก้องอยู่ในพื้นที่ว่างเ

และควบคุมไม่ได้ ความเจ็บปวดทางกายที่เกิดจากการทรยศทางอารมณ์ที่ลึกที่สุด เลือดของฉันรู้สึกเหมือนกำลังเดือดพล่าน ผิวหนังของฉันรู้สึกซ่าด้วยความร้อนราวกับเป็นไข้ มันคื

ี่ถูกบีบคั้นหลุดออกมาจากลำคอ "

่างบ้าคลั่งของฉันก็ขาดผึง ร่างของฉ

ลมที่พัดผ่านและภาพของโขดหินแห

ีการเคลื่อน

นชั่วพริบตา แขนอันทรงพลังของเขารวบเอวฉันไว้ ดึงฉันกลับมาจากปากเหว เขาด

ออกตรงที่เสื้อของฉันเลิกขึ้น ทันทีที่ผิ

ันคือ... ทุกสิ่งทุกอย่าง กระแสพลังงานบริสุทธิ์ที่ทำให้ปลายประสาททุกเส้นร้องเพลง หมาป่าในตั

งเครียดในร่างกายของเขาในทันที กล้ามเ

ะเลที่ปั่นป่วนไปด้วยความสับสนและบางสิ่งที่มืดมนก

ฉัน แต่แล้วความโกรธก็ดูเหมือนจะจางหายไปจากตัวเขา ถูกแทนที่ด้ว

ข้ามา ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้กับคอของฉัน ฉันรู้สึกได้ถึงลมห

ผสมกับอากาศที่คมและเย็นของพายุหิมะที่กำลังจะมาถึง มันทรงพลัง น่าหลงใหล แล

ึกได้ เสียงคำรามต่ำๆ ที่

ย่างแผ่วเบา การสัมผัสของเขาไม่ใช่การสัมผัสข

ับดวงตาของฉัน

พำต่ำๆ ที่ทำให้ฉันสั่นสะท้านไปทั้งตัว "กลับไปหามัน ไป

ขายังคงแน่วแน่ "เอามันมาใ

-

เปิดรับโบนัส

เปิด
ถูกเมทปฏิเสธ  ถูกอัลฟ่าศัตรูครอบครอง
ถูกเมทปฏิเสธ ถูกอัลฟ่าศัตรูครอบครอง
“สิบปีที่ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับคู่ของฉัน อัลฟ่าสิงหา วันนี้ควรจะเป็นวันสถาปนาฉันขึ้นเป็นลูน่าแห่งฝูงจันทราเงิน เป็นการเฉลิมฉลองความภักดีที่ไม่เคยสั่นคลอนของฉัน แต่ก่อนพิธีจะเริ่ม ฉันบังเอิญได้ยินเขาคุยกับเบต้าของเขา เขาเรียกฉันว่า "นาแล้ง" และเยาะเย้ยว่าเขากำลังจะแทนที่ฉันด้วยเดียร์ ชู้รักที่กำลังตั้งท้องของเขา เขายังพนันขันต่ออีกว่าฉันจะซมซานกลับมาหาเขาภายในสามวัน ต่อหน้าสมาชิกทั้งฝูง เขาประกาศให้เดียร์เป็นลูน่าคนใหม่ พร้อมชูใบรับรองแพทย์ปลอมๆ ขึ้นเป็นหลักฐานยืนยันความล้มเหลวของฉัน เมื่อฉันพยายามจะเดินจากไป ฉันกลับถูกกล่าวหาว่าทำร้ายเธอ อำนาจแห่งอัลฟ่าของสิงหากระแทกเข้าใส่ฉันอย่างจัง บังคับให้ฉันทรุดลงกับพื้น "นางทำร้ายลูน่าในอนาคตของพวกเจ้า" เขาประกาศก้อง ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ คำสั่งสุดท้ายของเขาคือแส้ แส้ที่ถักทอด้วยเส้นเงินฟาดลงบนแผ่นหลังของฉันจนเปิดเป็นแผลเหวอะหวะ ก่อนที่นักรบของเขาจะโยนฉันทิ้งราวกับขยะ ปล่อยให้ฉันไปตายในป่า ฉันหมดสติไปเพราะความเจ็บปวดและพิษร้าย ก่อนจะตื่นขึ้นมาในฐานะนักโทษอีกครั้ง คนที่กำลังจ้องมองฉันอยู่คืออัลฟ่าที่น่าเกรงขามแห่งฝูงคู่แข่ง คิรากร เมฆินทร์ เขามองเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งและบาดแผลที่เลือดไหลไม่หยุดของฉัน แล้วเสียงทุ้มเย็นเยียบของเขาก็เอ่ยถามขึ้น เป็นการทวนคำพูดที่หลอกหลอนฉันมานานหลายปี "หมาป่าไร้ค่า?"”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10