icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ลูกชายลับของอัลฟ่า, สิ่งเยียวยาที่ถูกช่วงชิงของฉัน

บทที่ 2 

จำนวนคำ:118    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

ของกาน

บชามซุปไอน้ำร้อนๆ กลิ่นสมุนไพรและเนื้อย่างหอมฟุ้งไปทั่วอากาศ เขาสวม

บาๆ เสียงทุ้มต่ำ “มีสาร

ิมิตจากคฤหาสน์ ฉันเห็นเอลล่าเป็นคนตักมันใส่กล่อง ฉันได้ยินเธอบอกจักรภพว่า “ลูกชายเราเป็นอัลฟ่าที่

หมา

ล้ว ฉันเป็นยิ่งกว่าโอเมก้า เป็นแค่คนป่วยที่

ลื่นแห่งความคลื่นไส้ตีขึ้นมาที่ลำคออย่างรุนแรงและควบคุมไม่ได้ ฉันตะเกียกตะกายลงจากเ

นออกมา มันรู้สึกเหมือนกำลังไอเอาวิญญาณของตัวเองออกมา แต่ละครั้งที่ขย้อนออ

หนกดังมาจากอีกฟากของประตู เขาเขย่าลูกบิด “กา

เขา ฉันอยากจะกรีดร้อง อยากจะบอกเขาว่าเขาเป็นปีศาจที่น่ารังเกียจแค่ไหน

นรนมากขึ้น ฉันไม่สนใจเขา เอาหน้าผากพิงกับก

ที่เตียง ดึงผ้าห่มบางๆ ขึ้นมาคลุมถึงคาง พิษร้ายได้กระตุ้นให้เกิดไข้สูง ร่างกายของฉันร้อน

ต่ยังคงหลับตาและหายใจสม่ำเสมอ ฉันได้ยิน

ียงเคร่งขรึม “พลังชีวิตของเธอ...กำลังจะหมดลง ผมไ

ความเสียใจออกมาบ้าง รอให้ความเจ็บปวดวูบไห

งความเงียบที่เย็นชา

มาศล่ะ” ในที่

ยู่ครับ” หมอเบนตอบ มีร่องรอยของความไม่เห็นด

ลางคืน” จักรภพพูด เสียงเรียบเฉยและไร้อารมณ์ “มั

ล้ว ความตายของฉันจะเป็น ‘โศกนาฏกรรม’ ที

บข้างเตียงเธอ ป้อนข้าวเธอด้วยมือของฉันเอง ฉันได้ชดใช้หนี้บุญคุณพ่อแ

หมอเบน มันมีไว้สำหรับตัวเขาเอง

ด้เป็นอิสระ ไข้ยังคงสูง แต่ข้างในใจฉันได้กลายเป็นน้ำแข็งไปแล้ว เขาคิดว่าฉันเป็

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลูกชายลับของอัลฟ่า, สิ่งเยียวยาที่ถูกช่วงชิงของฉัน
ลูกชายลับของอัลฟ่า, สิ่งเยียวยาที่ถูกช่วงชิงของฉัน
“เป็นเวลาสามปีที่ฉันนอนรอความตายจากยาพิษ ความหวังเดียวของฉันคือยาถอนพิษเพียงหนึ่งเดียว 'ยาจันทรามาศ' จักรภพ สามีของฉันซึ่งเป็นอัลฟ่าของฝูง ทำหน้าที่คู่ชีวิตที่ทุ่มเทมาตลอด และฉันก็เชื่อใจว่าเขาจะช่วยฉัน แต่แล้วผ่านสายใยคู่ชีวิตที่กำลังจะขาดสะบั้น ฉันก็ได้ยินคำสั่งลับที่เขาส่งถึงหมอประจำฝูง "เอายาจันทรามาศไปให้แม่ของเอลล่า วัฒนาซะ" เหตุผลของเขาทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลาย "เอลล่าให้ลูกชายแก่ฉัน ลูกชายที่แข็งแรงและสมบูรณ์" เขามีครอบครัวลับๆ การดูแลเอาใจใส่ที่เต็มไปด้วยความรักตลอดสามปีที่ผ่านมาเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ เขาแค่รอให้ฉันตาย เขายังเอาซุปที่เหลือจากครอบครัวนั้นมาให้ฉัน เรียกฉันว่า "ยัยหมาป่วย" และยังย่ำยีบ้านอันศักดิ์สิทธิ์ของพ่อแม่ฉันด้วยเมียน้อยและลูกของเขา เขาวางแผนจะบอกคนในฝูงว่ายาของฉันถูกขโมยไป เปลี่ยนความตายของฉันให้กลายเป็นโศกนาฏกรรมเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง เขาคิดว่าฉันเป็นแค่หมาป่าป่วยๆ ที่ใกล้จะตาย เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองได้ปลุกพายุแบบไหนให้ตื่นขึ้นมา คืนนั้น ฉันรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายตัดสายใยคู่ชีวิตของเรา ความเจ็บปวดมันแสนสาหัส แต่ฉันก็เดินออกจากบ้านแห่งคำลวงหลังนั้น ทิ้งไว้เพียงแหวนแต่งงานของฉัน ฉันจะไม่ตาย ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อรอดูโลกของเขามอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 1112 บทที่ 1213 บทที่ 1314 บทที่ 1415 บทที่ 15