โอกาสแก้ตัวของฉัน, ความสำนึกผิดของเขา

าญจนวิว

ืนอยู่ที่ประตูห้องฉัน สีหน้าขัดแย้ง สงครา

นาน ความเงียบแผ่ขยายระหว

าพูด เสียงของเขาแทบจะเป็นเสียงกระซิบ “ผมจ