การอำลาครั้งสุดท้าย, รอยประทับอันยั่งยืน

งของไ

ราฟิกที่สร้างความสวยงามจากความวุ่นวาย เป็นภรรยาที่สร้างชีวิตขึ้นมาจากความรักและความไว้วางใจ ฉันไม่ใช่ผู

้นมาใหม่ เธอกำลังเรียบเรียงคำตอบ เลือกใช้คำพูดด้ว

ากฏขึ้น มันเรียบง่าย

าดูด้วยตา

เมือง หนึ่งในตึกกระจกที่ทันสมัยแห่งใหม่ที่ครามเ

ี่คือการท้าทาย คื

รงตัว ฉันเมินเสียงประท้วงจากร่างกายที่ปวดร้าว เดินโซซัดโซเซไปที่ห้องนอน ดึงกางเกงยีนส์กับเสื้อสเวตเตอร์ตัวแ

ด้วยคำถามวุ่นวาย ฉันจะพูดอะไร? ฉันจะทำอะไร? ส่วนหนึ่งในใจฉัน ซึ่งเป็นส่วนที่มีเหตุผลและเหนื่อยล้า กรีดร้องให

ะเห็นชีวิตตัวเองมอดไหม้ไปในรูปภาพไม่

เกรงขาม ขณะที่ฉันเดินไปที่ล็อบบี้ รถเก๋งสีดำคันหรูก็

ได้มาค

ตัดที่เน้นรูปร่างเพรียวบางของเธอ และผมของเธอที่เป็นเหมือนแพรไหมสีเข้มก็สยายไปตามท

ยตรง ครามยิ้มตอบ เป็นรอยยิ้มที่จริงใจและเปิดเผยที่ฉันไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว เขาเอื้อมมื

รรมชาตินั้นเหมือนกับการถูกชก

ก่อนที่สมองจะประมวล

รา

พร่าและแตกในอา

จและจากนั้นก็เป็นความฉุนเฉียวอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าของคีรติอ่านยากกว่า

เย็นชา เขาก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว วางตำแหน่งตัวเองอย่างแน

ูงขึ้นด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “ฉันควรจะถามคุณมากกว

องเขาลดลงมองพื้น “แบตฉันหมด มันเป็นค

ุการณ์ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างเย็นชา เหมือน

ุณไอรินใช่ไหมคะ พี่ครามเ

สียงของเธอมันหน

ะ” เขากำลังไล่เธอไป แต่มันรู้สึกเหมือนเขากำลังปกป้อ

ามสิ้นหวัง “ให้เธออยู่ ฉันอยากรู้

าของเขากวาดไปรอบๆ ถนนที่ว่างเปล่าราวกับว่านักข่าวปาปารั

ีฉันหายไปทั้งคืน แล้วฉันก็ได้รับรูปถ่ายของเขากับ..

เธอถอนหายใจอย่างละคร “ครามคะ บางทีคุณควร

บาย...จุดชนวนความ

ขภาพของฉันนะ” ฉันค

ารผลักฉันกลับอย่างแรง “พอได้แล้วไอริน เธอ

นนี้กลับถูกใช้เพื่อผลักไสฉันเพื่อผู้หญิงคนนั้น...ทำให้บางอย่างในตัวฉันขาดสะบั้น ฉันผลักเ

ความตกใจและความโกรธจัด “เธอเป็นบ้า

กลำคอ “คุณทิ้งฉัน คุณโกหกฉัน คุณยืนอยู่ตรง

ป็นความเย็นชา เขาหันหลังให้ฉัน วางมือบนไหล่ของคีรติ

าย เขาไม่ได้หันกลับมามองด้วยซ้ำขณะที่เขาพาเธอเข้าไปในล็อบบี้ที่

เธอไม่ได้ยิ้มอีกต่อไป เธอแค่จ้องมองฉัน ดวงตาของเธอเย

้องมองกลับมาเป็นเหมือนผี...ซีดเซียว ซูบผอม มีดวงตาที่ตื่นต

ฉันจำการจราจรหรือเส้นทางไม่ได้ ฉันจำได้แค่ว่าจอ

งไม่ก

่รุนแรงขึ้น ฉันทรุดตัวลงบนโซฟา สายตาของฉันจับจ้องไปที่กล้วยไม้ในกระถางบนโต๊ะกาแฟ กลี

ะริน” เขาพูด นิ้วของเขาลูบไล้ไปตามความโค้งมนของกลีบดอกไม้ “สง่า

จะตาย เหมือนกับ

ฉันต้องการแม่ ฉันต้องการให้ท่านบอกฉันว่าทุกอย่

่นขณะที่กดเ

มีอะไรรึเปล่า?

บจะไม่ได้ยิน “หนู...หนูขอ

่ปลายสาย ฉันไ

งท่านอ่อนลงแต่แฝงไปด้วยความเหนื่อยหน

่านั้นค่ะ

ู่ทุกคู่ก็มีช่วงเวลาที่ยากลำบากกันทั้งนั้น ลูกต้องเข้าใจเขาให้มากขึ้น เขากำลังเครีย

วามเจ็บปวดของฉัน ท่านกำลังจัดการความคาดหวังของฉัน กลบเกลื่อนรอยร้าวเพ

แม่ค

มีนัดตีกอล์ฟแต่เช้า เดี๋ยวเรา

ดเดี่ยวอย่างสิ้นเชิง ถูกทอดทิ้ง

-