icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

การอำลาครั้งสุดท้าย, รอยประทับอันยั่งยืน

บทที่ 3 

จำนวนคำ:227    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

งของไ

นพูด ดวงตาของท่านคลอไปด้วยน้ำตาขณะที่จัดผ้าคลุมหน้าให้ฉัน “กลับบ้านเราได้เลยนะ ห้องของลูกก็ยังเป็นของลูกเสมอ” ตอนนี้ฉันถึงได้รู้ว่าม

ภรรยาของสถาปนิกที่ประสบความสำเร็จ ผู้หญิงที่ชีวิตของเธอยืนยันถึงการตัดสินใ

องนี้ได้อย่างไร? มันรู้สึกเหมือนไม่ใช่แค่ช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่มันเห

บไปบนโซฟา ยังคงอยู่ในชุดยีนส์ หนังเย็นๆ

งัด ว่างเปล่า หน้าจอโทรศัพท์ของฉันสว่างขึ้นในห้อง แ

ธอพูด น้ำเสียงของเธอรัวเร็ว “ไอ้

ูด เสียงของฉันแหบพร่าด้วยค

ได้ไง ในเมื่อฉันกำลัง

เย็นเฉียบ “แก

เนอร์ แล้วทายสิว่าใครนั่งอยู่ที่โต๊ะมุม โชว์บัตรเครดิตแบล็

ฉันไม่อยากรู

ขาเพิ่งซื้อสร้อยข้อมือเพชรให้เธอจากร้านบูติกในล็อบบี้ ฉันเห็นถุ

ๆ ให้ฉันมาปีกว่าแล้ว วันเกิดครั้งล่าสุดของฉัน เขาแค่ยื่นบัตรเครดิตให้แล้วบอกให้ฉัน “ไปซื้ออะไรดีๆ ให้

เธอเป็นคนชอบเผชิญหน้าอย่างมืออาชีพ และปกป้องฉันอย่างสุดชีวิต “ฉันจะเ

อนึกถึงความภักดีของเธอ เป็นครั้งแรกในคืนนี้ที่ฉันไ

ล่ะ! มันกำลังหย

บ “ขวัญ...ฉันคิดว

อากาศ รู้สึกแปลกแล

้ง น้ำเสียงของเธอก็อ่อนลง “แกโอเคไหม?

ตามมา ทั้งหมดก็เพื่อฉัน ฉันไม่อยากเป็นภาระขนาดนั้น

มลังเลของเธอ “แต่ถ้าแกต้องการอะไร

่า

วย...คือคีรติ โลว์ เ

นกับคนที่เขาทำงานด้วย คนที่เขาชื่นชมในวิชาชีพ มันยิ่งทำให้เจ็บปวดมากขึ้น ครามเป็นคนที่มีจรรยาบรรณในวิชาชีพสูงมากมาโดยตลอด เขาเกลียดการเมืองในออฟฟิศและค

อีกแล้ว” ฉันพูดอย่างร

๋ยวพรุ่งน

ือนก็สว่างขึ้นบนโทรศัพท์ของฉั

กเงินจำนวน 650,000.00

ฉันป่วยและเป็นห่วงอยู่ที่บ้าน เขากำลังใช้เงินที่เทียบเท

งลงมือทำอะไรสักอย่าง ฉันกดเบอร์ของเขา มือของฉันไม่สั่นอ

ายในครั

บและรำคาญ ในพื้นหลัง ฉันได้ยินเสี

ฉันถาม เสียงของฉัน

ดเรื่อ

ิ โลว์ไง โอกาสพิเศษเหรอ? หรือว่านายซื้อเครื่อง

รู่ “มันเงินฉันน

‘เงินของเรา’ ในวันที่เราแต่งงานกัน วันที่ฉันตกลงที่จะพั

เขาทำตากรอกไปมา

ณขอให้ฉันออกมาทำฟรีแลนซ์ คุณบอกว่ามันจะทำให้เรามีเวลาที่ยืดหยุ่นมากขึ้น ว่าคุณหาเงินได้มากพอสำหรับเราส

ต้อนรับลูกค้าที่น่ารำคาญของเขา และดูแลเขาทุกครั้งที่เป็นไข้หวัดและมีปัญหางาน ฉันทำ

อาวุธทำร้ายฉัน เขากำลังปฏิบัติต่อฉันเหม

ของเขาเย็นชาลงจนเหมือนน้ำแข็ง “แบบ

มือฉัน ตกลงบนพร

องฉันมาเปลี่ยนให้เป็นความจริงที่เย็นชาและโหดร้าย ฉันเคยคิดที่จะท

่ห่างไกล ชีวิตที่ฉันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งอีกต่อไป เสียงเปียโนที่บาร์ด

-

เปิดรับโบนัส

เปิด
การอำลาครั้งสุดท้าย, รอยประทับอันยั่งยืน
การอำลาครั้งสุดท้าย, รอยประทับอันยั่งยืน
“หกเดือนแล้วที่โรคร้ายลึกลับค่อยๆ พรากชีวิตไปจากร่างกายฉัน แต่ฉันก็เลือกที่จะเมินความเจ็บปวดที่กัดกินอยู่ทุกวินาที เพื่อทำหน้าที่ภรรยาที่แสนดี คอยสนับสนุนคราม สถาปนิกหนุ่มอนาคตไกลผู้เป็นสามีของฉัน ในคืนที่ชีวิตแต่งงานของเราพังทลายลง เขาไม่รับสายฉันเลยสักครั้ง แต่กลับเป็นเด็กฝึกงานสาวของเขาที่ส่งรูปของทั้งคู่ที่กำลังกอดกันกลมมาให้ฉันแทน พวกเขาทั้งสองดูมีความสุขและรักกันอย่างสุดซึ้ง เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเขา เขากลับหาว่าฉันสติแตกและเลือกผู้หญิงคนนั้น ไม่นานฉันก็ได้รู้ว่าหล่อนกำลังตั้งท้อง เขากำลังสร้างครอบครัวที่ควรจะเป็นของเรา...กับผู้หญิงคนอื่น ฉันวิ่งไปหาแม่เพื่อหวังว่าจะได้รับคำปลอบโยน แต่ท่านกลับเข้าข้างเขา "ครามเป็นคนดีนะลูก" ท่านพูด "อย่าทำตัวมีปัญหา" เขาเคยสัญญาว่าจะดูแลฉันไม่ว่าจะในยามเจ็บไข้หรือสุขสบาย แต่เขากับครอบครัวของฉันกลับทอดทิ้งฉันในตอนที่ฉันอ่อนแอที่สุด มองความเจ็บปวดของฉันเป็นแค่เรื่องดราม่าไร้สาระ แต่ในวันนั้นเอง ฉันก็ได้รับคำวินิจฉัยของตัวเอง...มะเร็งสมองระยะสุดท้าย ฉันมีเวลาเหลืออีกแค่ไม่กี่เดือน และในวินาทีนั้น ความเศร้าโศกทั้งหมดก็มลายหายไป ฉันจะไม่ยอมตายอย่างนางเอกผู้น่าสงสาร ฉันจะใช้ชีวิตในช่วงเวลาสุดท้ายเพื่อตัวเอง และเขา...จะต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับผลของการกระทำของเขาไปตลอดกาล”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10