การอำลาครั้งสุดท้าย, รอยประทับอันยั่งยืน

งของไ

ดหยดไปที่เขา ที่บ้านของเรา ที่ชีวิตที่เขาบอกว่าเขากำลังสร้างเพื่อเรา ฉันจัดการตารางงานของเขาอย่างพิถีพิถัน ต้อนรับลูกค้าของเขาด้วยรอยยิ้มแม้ว่าหัวของฉันจะปวดแทบระเบิด และค้นคว้าเกี่ยวกับเทรนด์สถาปัตยกรรมเพื่อให้ฉันส

ใช้คำนั้นเหมือนอาวุธ เป็นกา

ลายวัน เราเดินสวนกันไปมาเหมือนผี ความเงียบเต็มไปด้วยข้อกล่าวหาที่ไม่ได้พูดออกมา จากนั้น หนึ่งสัปดาห์หลังจากการประกาศของเขา ฉันได้รับอีเมลจากธนาคา

ละต่อเนื่อง อาการวิงเวียนศีรษะบ่อยขึ้น และอาการปวดหัวอย่างต่อเนื่องก็เริ่มขึ้นที่หลังดวงตาของฉัน เป็นความกดดันที่ไม่เคยจางหา

มประวัติของฉัน “อาการปวดหัวต่อเนื่อง อาการวิงเวียนศีรษะ อาการปวด

สุดขีด นี่ไม่ใช่เรื่องของความเครียดหรือค

ัวไว้ในมือ โรงพยาบาลอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน ทำๆ ไปให

อของศูนย์ภาพวินิจฉัย เสียงหัวเราะที่คุ้นเคย

นแขนของเขาอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ คือคีรติ โลว์ ครั้งนี้เธอไม่ได้สวมเสื้อโค้ทสั่ง

อท

...ครอบครัวที่ครามกับฉันเคยพูดถึงกันมาหลายปี ครอบครัวที่

ัดเข้ามา พื้นกระเบื้องขัดมันดูเหมือนจะเอียง และฉันก็สะดุด กระเป๋าถือของฉันหลุดจากไหล่และของข้างในก็กระจัดกระจายไปทั่วพ

งของครามแหลมข

เลือดไหลซึมออกมาจากแผลล

ของเธอ “โอ๊ย! ครามคะ เหมือน...เหมือนลูกจะดิ้นแรงมากเลยค่ะ เจ็บจัง”

เดี๋ยวฉันช่วย” เขาดูแลเธออย่างวุ่นวาย น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใ

น ดวงตาของเขาฉายแววโกรธ “เธอบุกเข้ามาที

ของฉันสั่นด้วยความเจ็บปวดแล

ื้น ประกายแห่งความรู้สึกผิดวาบขึ้นบนใบหน้าของเขา “เออใ

่นเทา ใบส่งตัวของฉัน ใบสำหรับทำ MRI สมอง เลื่อนไปอยู่ใกล้เท้าของคีรติ

ตเห็น ส้นรองเท้าของเธอกดลงบนมุมกระดาษอย่างแรง เธอมองลงม

ิบ เสียงของเธอเบาเกิ

ความโหดร้ายที่โจ่งแจ้งของการกระทำนั้น ความอาฆาตแค้น

็บปวด การทรยศ ความอัปยศอดสูในช่วงไม่กี่สัปดาห์ท

่ามือของฉันกระทบแก้มของหล่อนดั

-