จาก ภรรยาผู้ถูกทอดทิ้ง สู่ ทายาทหญิงผู้ทรงอำนาจ

งชาร์เลท

นหนึ่งที่ปรากฏตัวขึ้นในโถงทางเดิน เสียงของเธอแหลมและเย็นเยียบเหมือนเศษแก้วที่แตกละเอียด “พรา

ที่พราวมอบรอยยิ้มเล็กๆ ที่สั่นระริกแต่เต็มไปด้วยชัยชนะอันร้ายกาจให้ฉัน

จะเหนื่อยมากสินะ ไปเ

ยตาที่ผิดหวังอย่างสุดซึ้ง ราวกับว่าการมีอยู

และปล่อยให้มันเกิดขึ้น พนักงานในบ้านซึ่งภักดีต่อคนที่จ่ายเงินเดือนให้พวกเขา เริ่มย้ายเสื้อผ้า หนังสื

รามาและเตียงที่ลูกของเราถือกำเน

งให้คนที่พวกเขาเลือกเข้าสู่ถ้ำใหม่ของเธอเรียบร้อยแล้ว เขาพบฉันยืนอยู่กลาง

ย้ายผู้หญิงคนอื่นเข้ามานอนบนเตียงของเรานะเก้

ทนของเขาเริ่มหมดลง “พราวต้องถูกเห็นว่าอยู่ที่น

ของเราล่ะ? แล้

นี้! สิ่งที่สำคัญคือเร

และเมื่อเขากลับบ้าน เขาก็อยู่กับพราว ฉันจะได้ยินเสียงหัวเราะของพวกเขาในห้องนั่งเล่น เห็นพวกเขาทานอาหารด้วยกันบนระเบียง คุณหญิงเอมอ

สั่งให้เธอเตรียมอาหารตามรายการที่พราวอนุมัติเท่านั้น เมื่อฉันพยายามจะคุยกับเก้า เขาก็มักจะติ

ับคุณหญิงเอมอรเกี่ยวกับวิธีที่ดีที่สุดในการนำเสนอ “ครอบครัวใหม่” ต่อสื่อ พวกเขามองว่าลูกของพราวเป็นตั๋วท

ม่รู้สึกเหมือนเป็นของฉันอีกต่อไป อุ้มท้องลูกท

ี่ส่วนตัวของฉัน เธอกำลังลูบไล้มือไปบนโมเดลสถาปัตยก

ดยไม่หันมา “น่าเสียดายที่

จจะทิ้งอะไรทั้งนั้

ที่รัก คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? คุณคืออดีตไปแล้ว ชาร์เลท ฉันคืออนาคต เก้าร

องฉัน” ฉันพูด มือ

ตามขอบโต๊ะเขียนแบบของฉัน “อีกไม่นาน ที่นี่จะกลายเป็นห้องเด็กอ่อน

้วยความโกรธที่ร้อนระอุ ฉันไม่รู้ว่าตั้งใจจะทำอะไร รู้แต่เพียงว่าฉัน

าแขนฉันไว้ กระชากฉันกลับมา เป็นเก้า เขาเ

องพราวราวกับว่าฉันเป็นตัวอั

องคุณ!” เขาตวาด ดวงตาข

ห้ กุมท้องตัวเองและเซถอยหลั

” ฉันตะโกน พยายามดิ้นให้หล

าของเขาอ่อนลงด้วยความกังวล เขารีบเข้าไปหาเธอ ช่วยพยุง

งเลแม้แต่วินาทีเดียว

รื่อง IPO นี่ไม่ใช่การจัดการชั่วคราว นี

ะตู เธอเข้ามาด้วยท่าทีของผู้คุมเรือนจำ โดยมีพ่อแม่บุ

สียงของเธอปราศจากอารมณ์ใดๆ “ความไม่มั่นคงทางอารมณ์ของเธ

บหนึ่งลงบนโต๊ะเ

ะต้องยังคงสถานะสมรสไว้จนกว่าจะหลัง IPO เธอห้ามให้สัมภาษณ์ใดๆ ต่อสาธารณะ เธอจะต้องสละสิทธิ

ึงหมัดสุดท้า

่อลูกชายของฉัน เธอบอกว่าเธอสารภาพกับพราวว่าลูกในท้องของเธออาจจะไม่ใช่ลูกของเก้าด้วยซ้ำ เมื่อพิจารณาจากพฤติกร

่นเป็นเรื่องโกหก เป็นเรื่อ

ยบๆ “ภาพลักษณ์ต่างหากที่สำคัญ ดั

อมอรไปยังพ่อแม่บุญธรรมของฉัน พวกเขาไม่ยอมสบตาฉัน พวกเขาสมรู้ร่วมคิด

่ายหัวอย่างไม่เชื

“ฉันเกรงว่าเธอไม่มีทางเลือก การนัดหมายคือพรุ่งนี้