เจ็ดปีแห่งการหลอกลวง การกลับมาล้างแค้น

น P

รู้สึกเหมือนเป็นการทรยศต่อผู้หญิงที่หนีออกจากที่นี่ด้วยความเจ็บปวดเมื่อชั่วโมงก่อน แต่ฉันต

มคาดหวังที่จะได้เห็นใบหน้าของน้องต้นกล้า มันหายไปหมดแล้ว

ละมีความสุข เป็นเสียงของน้องต้นกล้า เขากำลังหัวเราะด้วยความสุขที่ไร้กังวลซึ่

้างประดับอยู่บนใบหน้า “ดูสิว่า

านั่งซบอยู่บนตักของเธอ ศีรษะของเขาเอนไปข้างหลังอย่างมีความสุขขณะที่เธอจั๊กจี้เอวเขา หนัง

ก็หายไป มันไม่ได้แค่จางหายไป แต่มันดับวูบลง เหมือนสวิ

เสียงเบาแทบไม่ได

ในห้องร

งไม่เต็มใจ ฉันคงจะคุกเข่าลง หัวใจเจ็บปวด และถามเขาว่ามีอะไรผิดปกติ ทำไมเ

อยู่ตรงนั้น มือของฉั

วดจากอาการป่วยของเขา ฉันจะกระซิบคำสัญญาข้างหูเขา สาบานกับเขาว่าฉันจะทำงานหนักขึ้น เก็

ของการทำงานที่หนักหน่วงและบั่นทอนจิตใจ ไม่

อเล็กน้อย การเคลื่อนไหวเล็กๆ นั้นเป็นการปฏิเสธที่ลึกซึ้งจนขโมย

หน้ากากของแม่ที่สงบและรักลูกเป็นสิ่งที่หนักที่สุดที่ฉันเคยสวมใ

งฉันฟังดูแปลกและฝืน “ไม่

เล็กๆ ของเขาบึ้งตึง เขาเขย่าหัว ซบห

พูดจาดีๆ สิครับ คุณแม่เหนื่อยนะ ท่านทำงานหนักเพื่อหนูมาก” เธอเหลือบมองฉัน แววตาที่ฉันเคยตีความ

กับฉัน เสียงของเธอหวานหยดย้อยจนน่าคล

้อายกับฉัน เขารังเกียจฉันต่า

มือฉันไว้ สัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างเราไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันรู้สึกขอบคุณมาก ซา

เธอขโมยลูกชายของฉันไปจากฉัน ต่อหน้าต่อตาฉัน ด้วยคุกกี้และชุด

สแสร้ง เธอโผไปข้างหน้า ทำชามผลไม้บนโต๊ะกาแฟหล่น

ซ่ามจังเลย

เปล่าที่รัก?” เขาถาม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใยที่เขาไม่เคยแสดงให

บกวาดความรกที่เธอสร้างขึ้น น้องต้นกล้าก็รีบเข้าไปช่วยด้วย เข

ชิง ฉันเป็นคนนอกในครอบครัวของตัวเอง

็นและแข็งกระด้างก่อตัวขึ้นในอก ไม

้ว” ฉันพูด เ

าขมวดด้วยความรำคาญ “อร อย

รถหายใจในห้องนั้นได้อีกแม้แต่วินาท

-