icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เจ็ดปีแห่งการหลอกลวง การกลับมาล้างแค้น

บทที่ 4 

จำนวนคำ:170    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

น P

วยความหงุดหงิดที่พยายามจะกดไว้ เขาเดินตามฉันออก

การเสแสร้งทำเป็นอดทนของเขาก็ระเหย

าม เสียงของฉันว่างเปล่

ำลังจะไปงานศพ คุณทำตัวเย็นชากับน้องต้นกล้า

เขาไม่ใช่คู่รักที่ห่วงใยอีกต่อ

้นฟังดูบอบบางและน่าสมเพชบนลิ้นของฉั

กียจปรากฏขึ้นที่สันจมูกของเขา มันเป็นการแสดงออกเล็กๆ ที่ฉันคงจะพลาดไปในอดีต เป็นส

” เขาพูด น้ำเสียงห้วน “กลับบ้านไปซะ ไปอาบน้ำน

มา เจ็ดปีที่ผ่านมา ฉันคิดว่าคำพูดทำนองนี้ของเขา—คำแนะนำให้ฉันใช้สบู่พิเศษ ให้เก็บเสื้อ

เชื้อโรค เขารู้สึกอับอายในตัวฉัน เขารู้สึกละอ

จ “ผมขอโทษ” เขาพูดพลางเอื้อมมือมาหาฉัน “ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผมแค่เป็นห่วงคุณ และคุณต้อ

ขโมยลูกชายของฉันไป? ความอยุติธรรมนั้นมันใหญ่หลวงเสียจนรู้สึกเหมือนมีน้ำห

งความหวังว่านี่เป็นเพียงความเข้าใจ

องไปที่ข้อมือของ

?” ฉันถาม เ

งสับสน “อะ

มือที่ว่างเปล่าของเขา “เรือนที่ฉันให้ค

สวยงาม คลาสสิก ไม่ได้ฉูดฉาดเกินไป แต่ดูสง่างาม มันราคาเกือบแสนบาท—เป็นเงินมหาศาลสำหรับฉัน มันเป็นของขวั

้น มัน...มันอยู่ที่ร้าน เอาไปทำความสะอาด

นไหลและเชี่ยวชาญ

งๆ ถังขยะที่ล้นทะลักของอพาร์ตเมนต์หรู ฉันเห็นกล่องที่คุ้นเคย มันคือกล่องนาฬิกา และข้างใน ท่ามกลางกากกาแ

ปทำความสะอาด เขา

ฉันที่จะมอบความหรูหราให้เขาสักชิ้น ทิ้งลงถังขยะราวกับมันไม่มี

จะรู้ว่าคำโกหกของเขาไม่ได้ผล เขาถอนหาย

าก้าวเข้ามา พยายามจะดึงฉันเข้าไปกอด “ผมกำลังจะบอกคุณ ม

งเขาแล้วค่อยๆ แต่หน

ไม่เคยปฏิเสธการสัมผัสทางกายจากเขาเลยสักครั้ง ฉันมักจะเป็นฝ่าย

น้อย ชั่วขณะหนึ่ง เข

่สมองของเขาสามารถนึกออกได้สำหรับพฤติกรรมของฉัน ความเป็นไปได้ที่ฉันรู้ความจริงนั้นอยู่ไกลเก

ด เสียงของเขากลับมามีอำ

จว่าปัญหาเล็กๆ ของเขาได้รับการจัดการแล้ว มั

มีวันพรุ่งนี้สำ

-

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ็ดปีแห่งการหลอกลวง การกลับมาล้างแค้น
เจ็ดปีแห่งการหลอกลวง การกลับมาล้างแค้น
“เจ็ดปีเต็มที่ฉันทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดที่เกิดเหตุอาชญากรรม ขัดถูคราบความตายเพื่อรักษาชีวิตลูกชายของฉัน ในที่สุดฉันก็หาเงินเก้าล้านบาทมาได้สำเร็จ สำหรับการรักษาด้วยวิธีทดลองที่จะช่วยรักษาโรคทางพันธุกรรมที่หายากของเขา แต่เมื่อฉันไปถึงโรงพยาบาล ฉันกลับได้ยินภัทร แฟนของฉันกำลังคุยโทรศัพท์ มันไม่ใช่เรื่องการรักษา แต่มันคือ "การทดลองทางสังคม" การทดสอบเจ็ดปีเต็มเพื่อพิสูจน์ว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่จ้องจะจับคนรวย และลูกชายของฉัน...ไม่เคยป่วยเลย เพื่อนสนิทของฉันก็ร่วมมือกับเขาด้วย เธอกำลังหัวเราะอย่างสนุกสนาน แล้วฉันก็ได้ยินเสียงลูกชายของฉัน "ผมไม่อยากให้แม่เหม็นๆ กลับมา ผมอยากได้น้าเจน น้าเจนตัวหอมเหมือนขนม" พวกเขาทำให้ฉันอับอายขายหน้าที่โรงเรียนของเขา เรียกฉันว่าเป็นแค่คนทำความสะอาดสติไม่ดี ลูกชายของฉันชี้หน้าฉันแล้วบอกทุกคนว่าเขาไม่รู้จักฉัน ในขณะที่ผู้ชายที่ฉันรักลากฉันออกไป กล่าวหาว่าฉันเป็นตัวน่าอัปยศ ความรักของฉันไม่ใช่ความรัก มันเป็นแค่ข้อมูล การเสียสละของฉันไม่ใช่การเสียสละ มันเป็นแค่การแสดง พวกเขาหันลูกของฉันเองมาเป็นศัตรูกับฉัน เพียงเพื่อเกมวิปริตของพวกเขา พวกเขาคิดว่ากำลังทดสอบคนทำความสะอาดจนๆ โง่ๆ คนหนึ่ง พวกเขาไม่รู้ว่าเขาคือ ภากร ยอดมณเฑียร ทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีหมื่นล้าน และพวกเขาไม่รู้เลยว่าฉันคือ อลิน แห่งตระกูลเดชดำรง ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาพี่ชาย "ฉันจะกลับบ้าน"”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10