รักต้องห้าม โทสะของผู้ปกครอง

รักภาคิน วงศ์วรานน

เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดู

ฉันรวบรวมความกล้าทั้งห

นไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้ว

ช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสา

เขาก็พาโคลอี้ คู่ห

าวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้

กลับกลายเป็นคนที่ทำ

ัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอน

พท์ขึ้นมาก

พร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอย

ที

วงศ์วรานนท์ เริ่มต้นด้วยการที่เอ

ายทีเผลอที่เ

มีนิตยสารธุรกิจวางอยู่บนตัก เขากำลังมองมาที่เธอ

ปดขวบจนถึงสิบแปด ผู้ชายคนน

วามเศร้า โลกทั้งใบ

รจะดับดวงอาทิตย์ดวง

จอดั

สนิท ไม่เหลื

เธอวางโทรศัพท์ลงแล้วหยิบแก้วน

ๆ ไหลผ่านลำคอ แต่ก็ไม่อาจระ

อีกครั้ง แล้วกดเบอร์ท

ดเร็ว เสียงอ่อนโ

าเหร

หบพร่าเล็กน้อย “เอวาได้จดห

วยความยินดีที่ปิดไม่มิด “เยี่ยมไปเลย! เอวา พ่อขอแสดงความย

ค

ใจแล้วใช่ไหม? ว่า

ูด พลางกำโทรศัพท์แน่นขึ

ากที่นี่ อยาก

เสียงของเธอ เขาถอนหายใจเบาๆ “เป็นเพราะภา

จะอยู่ที่บ้านเขาในฐานะเด็กในปกครองต่อไปก็คงไม่เหมาะ มันรู้สึกแปลกๆ ค่ะ อีกอย่าง

ันหนักอึ้ง

์มา “เอวาที่น่าสงสารของพ่อ หลายปีมานี้ลูกคงลำบากมากที่ต้องไปอยู่บ้านนั้

มาเข้าที่เข้าทางแล้วนะลูก ลูกไม่จำเป็

ำพูดของเขาทำให

กลั้นน้ำต

มองตัวเองในกระจก

ีเต็มในการรักผู้ชายท

งไปจาก

กจากหัวใจ ทีละชิ้น ทีละชิ้

กจากห้องนอน ไฟในห้องทำงานท

ังคงทำ

ินไปที่นั่น กำจดหมายตอบรับจา

้มอยู่ เธอเห็นผู้ชายข

บโครงหน้าคมคายของเขา ทำให้ใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับไม่ใช่คนจริงดูนุ่มนวลขึ้น แว่

รกิจของครอบครัวเธอล้มละลาย ตอนที่พ่อแม่ของเธอหย่ากันและแม่ของเธอย้ายไปอยู่ต่างประเทศ พ่อของเธอซึ

ที่ไม่มีความสั

ยที่เธอแอบรั

กเบาๆ เสียงของเธอแ

มวดคิ้วเล็กน้อยเมื

าเย็นชาและห่า

อกไปแล้ว แต่โทรศัพท์ของเขาบนโต๊ะก

เห็นชื่อผู้โทร ความอ่อนโยนที่เธอไ

ด น้ำเสียงของเ

มั้นของเขา

าใช้จ่าย” เขาฟังคนที่อยู่อีกฝั่งของสาย มุมปากของเขาโค้งขึ้นเป็นร

ี่ประตู มือและเท

งเธอรู้สึกหนักอึ้งร

่อน เธอรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อมอบภาพวาดที่

งเดินตามหลังผู้ชายคนหนึ่ง ส

ำสารภาพ

ความเกรี้ยวกราดอย่าง

หมดลงจากโต๊ะ เค้ก

องเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ “สติแตกไ

วข้องกันทางสายเลือดนะคะ! พ่อไว้ใจพี่! และวิธีที่พี่ตามใจเอวา

หดร้าย “แยกไม่ออกหรือไงระหว่างความรักแบบครอบครัวกับคว

ของเธอ ‘ความลับ’ ของ

บมามอง ทิ้งเธอไว้ตามลำพังท่ามกล

ยๆ ติดมันกลับเข้าด้วยกัน แต่ภาพวาดนั้นก็เ

้น เธอก็ยั

ราบใดที่เธอเข้ามหาวิทยาลัยเ

ียนจบ เขาก็พาโคลอี

ยิ้ม “เอวา นี่โคลอ

่วงเวลาท

ลงแล้

นหวังตลอดสิบปีที่ผ่านมา

้องเป็นคนดั

เขาออกจากห