งานวิวาห์ของฉัน ไม่ใช่กับเธอ

ของพิม

่าเชื่อ เป็นเรื่องตลกที่โหดร้าย โทรศัพท์ของฉันดังขึ้

องคินตึงเครียดด้วยความกังวลที่เ

ันพูด เสียงของฉันเอ

งใจเบาๆ “ดี เยี่ยมเลย เดี๋ยวผมจะส่งรถ

นโกหก พลางมองเงาสะ

นเป็นชุดที่ฉันเจอเมื่อหลายเดือนก่อน เป็นการซื้อที่เป็นความลับ เป็นเสียงกระซ

แตรถยนต์ดังขึ้นข้างนอก ในขณะเดียวก

นก “พิมพ์ โอ้พระเจ้

ั

พนิครุนแรง หายใจไม่ออก ทั้งหมดน

ได้ยาก กำลังเล่นบทสุดท้า

คำสั่ง ไม่ใช่คำถาม “คุณต้องไปที่งานก่อนผม ผมจะไปให้เร็วที่สุดเ

เพราะชู้รักของเขามีอาการวิตกกั

ด เสียงของฉันยังคงสง

เขาก็สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ กา

โกรธเหรอ” เขา

งที่สุดที่ฉันได้พูดกับเขาในรอบหลายเดื

รั้งก่อนที่เขาจะพูดตะกุกต

ลบกระสุนได้ พิมพ์ผู้เข้าใจเสมอได้ช่วยเขาอีกครั้ง เขาคงคิดว่าเขาเป็นผู้ชายที่โชค

่รู้อ

องขอ

กือบไปจริงๆ แอนนี่ ที่รักผู้ดราม่าของผม ได้แสดงละครฉากใหญ่ แต่การหายใจลึกๆ สองสามครั้งและคำ

อเคกับเรื่องนี้” แอน

ธอเข้าใจ” ผมพูด

สมบูรณ์แบบที่ภูเก็ต เจ้าสาวที่มีความสุข และเพื

หาดที่ตกแต่งอย่างวิจิตรในหาดป่าตอง สถานที่ดูน่าทึ่

ีกสองสามคนอยู่ที่นั่น เดินไปมาอย่างเก้ๆ กังๆ แต่แถ

ต่คนเดียว ไม่ใช่พ่อแม่ของเธอ ไม่ใช่น้องสาวขอ

บและไม่คุ้นเคยเลื้อยขึ้

่งไปเป็นสิบครั้งแล้ว การ์ดเชิญก็ส่งออกไปแล้

กมา นิ้วโป้งของผมจิ้มไปที่รูปโปรไฟ

ครั้ง ข้

อีกครั้

น้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล

กวาดไปรอบๆ ห้องที่ว่างเปล่า มองดูนาฬิกา

ของผมดังขึ้น

ข้ามาหาผม รุนแรง

ตระหนกหลั่งไหลออกมา “คุณอยู่ไหนเนี่ย คุณลืมงานแ

เธอ สงบและชัดเจนราวกับเช้าว

ละเสียงระฆัง เสียงระฆ

ที่นี่ ค

็ง มันไม่ใช่ลมของชายหาดภูเก็

่ที่เชี