ค่า เมียน้อย วัยสิบเก้า ของเขา

งของเ

ผู้จัดการ สถานที่ซึ่งเคยเป็นที่หลบภัยของฉันตลอดสี

งตาเบิกกว้างด้วยความตกใจขณะร

าเจ้านายเสมอ เธอรู้เรื่อง

นพูด เสียงเบาแต่หนักแน่น

ดของพ่อเธอล่ะ?

้ามา แต่ฉันก็กดมันลงไป "ท่าน

เธอเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาสวมกอดฉัน "แล้วคริสล่ะ? เขาร

ละตัวออกเบาๆ คำพูดนั้นรู้สึกแปลกบนล

พำแสดงความเห็นใจของเพื่อนร่วมงานที่ได้ยิน

้องฟ้า เด็กฝึกงานพูด "เขาส่งดอกไม้ให้คุณตล

อ จะมีประโยชน์อะไร? ภาพลวง

นใส่กล่องเล็กๆ—รูปถ่ายของฉันกับพ่อในกรอบแ

ามวุ่นวายใกล้หน้าต่างด้า

้องฟ้ากระซิบ พลางชี้ไป

นนั่นคือประกายแวววาวของรถเบนท์

แล้วเดินออกจากแกลเลอรีเป็นค

ละดึงประตูฝั่งผ

ตัวอยู่บนเบาะหน้า ศีรษะของเธอซบอยู่บนไหล่ของคริส ดวงตาของเธอปิดสนิทรา

ืมตาขึ้น และหน้ากากแห่งความไร้เดียงสาที

.." เธอพูดตะกุกตะกัก พ

รมณ์ ฉันเข้าไปนั่งที่เบาะหลัง หนั

ตาของเขามองไปที่กล่องกระดาษบ

แล้ว" ฉัน

งโต๊ะที่เลอ นอร์มังดีไว้แล้ว ผมสั่งอาหารบำรุงกำล

ข้าที่ท้อง ความโกรธที่ร้อนระอุ ตามมาด้วยคลื่นความเศร้าที่เย็นเยียบซัดผ่า

งออกไปนอกหน้าต่างขณ

บบสำหรับแขกผิดคน เขาเอาใจใส่ไอริน วางผ้าเช็ดปากบนตักเธอ คอยเติ

ของเขาเจือด้วยความอ่อนโยนที่เคยสงวนไว

"ไม่หรอกค่ะพี่คริส

งฉันเป็นก้อนหนักๆ ที่ตายด้านอยู่ในอก ฉันมองสายตาของเขาที่จับจ้องอยู่ที่เธอ วิธีที่เขา

่ยน เธอมองคริส แล้วกลับมามองฉัน แววตาฉายแววแห่

ย่างใจเย็น "ไม่" ฉันพูด เสียง

ยบ อาหารเลิศรสมีรสชา

พท์ของคริสดังขึ้น เป็น

ูด ขณะที่ความสนใจของเขาไปอยู

นี ไอรินตามฉันออกจากห้อง เ

ะจกเล็กๆ ท่าทีของไอรินก็เปลี่ยนไป เด็กสาวขี้อายและกตัญญู

ยัน "เขาบอกฉันว่าเธอเหมือนตุ๊กตาที่สวยสมบูรณ์แบบ แต่ตุ๊ก

ใจฉัน แต่ฉันไม

ดต่อ สายตาของเธอมองฉันอย่างเหย

ทำให้เราทั้งคู่เสียหลัก ไฟกระพริบแล

ะหวาดกลัว และคว้าแขนฉันไว้ เ

อย่างน่าประหลาดใจขณะที่คลำห

อร์คอม ฟังไม่ชัดเจน พวกเข

ยงโลหะเสียดสีที่น่าขนลุก มันร่วงลงมาสองสาม

งความหวาดกลัวอย่างแท้จริง "ช่วยด้วย

ัวอยู่ในอก แต่จิตใจของฉันกลับปลอดโปร่งอย่างน่าประหล

วย!" ไอรินร้องโหยหวน ล้มลงไ

ร้อนอยู่ข้างนอก เสียงตะโกน และเสียงหนึ่งที

ธออยู่ในนั้นรึเปล

เสียงแหบแห้งด้วยน้ำตา "

่พัง "คุณครับ สายเคเบิลหลักมันเปื่อย! มันอาจจะขาดได้ทุกวินา

นาทึบ หนักอึ้

มเง

สียงสะอื้นอย่างสิ้นหวังของไอริน ฉันได้ยินเสียงหัวใจของตั

่อึดอัด ฉัน

ปราศจากอารมณ์ใดๆ เย็นชา ช

วยไ

ยฉันกลายเ

เอื้อมเข้ามา ผ่านฉันไปอย่างสิ้นเชิง และดึงไอรินออกจากความ

เป็นไร" เขากระซิบ พลาง

มช่าง "ทีนี้

ข้ามาช่วยฉัน เสียงโลหะฉ

์ร่ว

ย่างจะมืดดับคือใบหน้าของคริส ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยประกายของบางอย่างที่ฉันไม่สามารถบอกไ

ปแล้ว มันสา