icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ชาติภพนี้ขอไม่เป็นเมียจำยอม

ชาติภพนี้ขอไม่เป็นเมียจำยอม

ผู้เขียน: Charlotte
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:227    |    อัปเดตเมื่อ:05/12/2025

ี่ฉันไม่ได้รัก!" เสียงเย็นชาของเขาบาดลึกเข้า

ดที่กัดกินจนฉันเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลง แต่ตอนนี้ฉันกลับมาอยู่ที่นี่ ในห้

ห้ฉันหลงใหลบัดนี้กลับเป็นเหมือนน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลายให้ฉันได้สัมผัส เขาไม่ใ

สิบเจ็ดปีที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและพลังในการสร้างสรรค์ แต

ย็นชาของเขาในชาติที่แล้ว จำได้ถึงคำพูดที่เขาใช้ทำร้ายจิตใ

ที

นุท

ี่ฉันไม่ได้รัก!" เสียงเย็นชาของเขาบาดลึกเข้า

ดที่กัดกินจนฉันเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลง แต่ตอนนี้ฉันกลับมาอยู่ที่นี่ ในห้

ห้ฉันหลงใหลบัดนี้กลับเป็นเหมือนน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลายให้ฉันได้สัมผัส เขาไม่ใ

สิบเจ็ดปีที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและพลังในการสร้างสรรค์ แต

ย็นชาของเขาในชาติที่แล้ว จำได้ถึงคำพูดที่เขาใช้ทำร้ายจิตใ

อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ก่อนที่ความรักที่ฉ

้สมหวังกับคนที่เขารักและมีชีวิตที่มีความสุข ฉันอยากแก้ไ

สายตาของฉันจับจ้องไ

อเปล่าคะ คุณศรัณย์พร?" ฉันถามออกไป เสี

เราะเยาะออก

์แค่ไหน" คำพูดของเขาแทงทะลุหัวใจของฉัน แต่ครั้งนี้ฉั

ักหน้

หมั้นกันนะค

ไปชั่วขณะ ดวงตาของเขาเบ

ศรัณย์พรเอ่ยถาม สีหน้าของ

นกันค่ะ" ฉันย้ำอีกคร

้ง เสียงหัวเราะของเขาเต็ม

ลงกลเธอเหรอ? เธอก็แค่กลัว กลัวว่าฉัน

ด้วยสายตา

่ะ ศรัณย์พร ฉันจะไม่บ

า ใบหน้าของเขาแ

ันจะลืมได้ง่ายๆ เหรอว่าเธอใช้พินัยกรรมข

วเบา "ฉันรู้ว่าฉันทำผิดไปม

ัวเราะเยา

าวัลย์ต้องตายเพราะไม่มีไตที่เข้ากันได

นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ความ

ที่หนักแน่น "ฉันจะทำให้ลดาวัลย์มีชีวิ

องฉันด้วยสายต

จะเอาชีวิตของลดาวัลย

้เธอค่ะ" ฉันพูดอ

กกว้างด้วยความตกใจ

ธอพูดอะไ

ัลย์ค่ะ ฉันอยากชดใช้ค

ปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะห

เหรอ? เธอคิดว่าฉันจะไม่

วค่ะ ศรัณย์พร ฉันแค

นด้วยสายตาที่เต็ม

ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีทางที่จะท

จ็บปวด แต่ฉันก็พยายามเ

ำให้คุณ

์พรส่

นั้น เธอจะทำอะไรก็เรื่องของเธ

หัวใจฉันชาวาบ แต

ฉันเข

ทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียวใน

งเขา น้ำตาของฉัน

จำความได้ ตั้งแต่เขายื่นมือมาช่วยฉันใ

ากพวกอันธพาลได้ดี เขาย

ลับไม่นอนเพื่อดูแลฉัน และยอมบุ

ในชาติที่แล้วได้ดี

ความดีของเขาไม่ได้ห

ฉันคิดว่าความดีของเขาคือความรัก ฉันคิด

งคุณปู่บีบบังคับเ

จะมีความสุข

ขาเย็นชาใส่ฉัน พูดจาทำร้

ไม่เคยแม้แต่จะมอง

ีวันสมหวัง จนกระทั่งลดาวัลย์ป

ขาโทษว่าเป็นความผิดของฉั

ฉันทนไม่ไหว และเลือ

อนวิชาสมุนไพรและเรื่องราวเหนื

ให้เขาสมหวังในความรัก ปลดเปลื้องปมสามประการใ

าที่ต้องจ่าย เธออาจจะต้องเสียสละบาง

ต้องจ่ายนั้นคืออะไ

่ศรัณย์พรได้มีชีวิตที่ม

้ำตาออก

ี่เขารัก และฉันจะทำให้เขาได้

ดสินใ

าไปในวังหลวงและ

พระราชทานให้ศรัณย์พร แก้วมีศรี

ในใจฉันรู้สึกเจ็บปวด แต่ฉัน

ัณย์พรมีปมส

ขาไม่สามารถเลือ

ปลดเปลื้องปม

นของศรัณย์พร เขากำลังยืนอยู่ตรงหน้าต่

ารการหมั้นฉ

ารหมั้นฉบับใหม

งฉันด้วยสายตาที

ันเหรอ? เธอคิดว่าฉันจะ

ปและกำลังจะฉีก

งอ่อนโยนและ

งนี้ค่ะ ศรัณย์พร ว

งฉันด้วยความปร

ธอพูดอะไ

เองค่ะ" ฉันพูดด้ว

ตาที่ไม่เข้าใจ แต่ฉันก็รู้

ะคิดว่าฉันบ้

เปิดรับโบนัส

เปิด
ชาติภพนี้ขอไม่เป็นเมียจำยอม
ชาติภพนี้ขอไม่เป็นเมียจำยอม
“"เธอรู้ตัวไหมว่าเธอทำให้ฉันต้องแต่งงานกับคนที่ฉันไม่ได้รัก!" เสียงเย็นชาของเขาบาดลึกเข้ามาในใจฉันเหมือนคมมีดที่กรีดแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันลืมตาขึ้นมาอย่างงุนงง ในหัวยังคงปวดร้าว ภาพสุดท้ายที่จำได้คือความเจ็บปวดที่กัดกินจนฉันเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลง แต่ตอนนี้ฉันกลับมาอยู่ที่นี่ ในห้องนอนที่คุ้นเคย ห้องนอนที่เต็มไปด้วยความทรงจำทั้งสุขและทุกข์กับผู้ชายตรงหน้า ศรัณย์พรยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเขาเย็นชาไร้ความรู้สึก ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยทำให้ฉันหลงใหลบัดนี้กลับเป็นเหมือนน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลายให้ฉันได้สัมผัส เขาไม่ใช่ผู้ชายที่ฉันรู้จักอีกต่อไปแล้ว เขาเป็นเพียงเปลือกนอกที่เหลือไว้ให้ฉันเจ็บปวด ฉันมองศรัณย์พร เขายังคงหนุ่มแน่นและหล่อเหลาเหมือนเดิม อายุยี่สิบเจ็ดปีที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและพลังในการสร้างสรรค์ แต่แววตาของเขาที่มองมาที่ฉันมันเต็มไปด้วยความเกลียดชังและผิดหวัง ฉันจำได้ทุกอย่าง จำได้ถึงความเจ็บปวดที่ต้องทนอยู่กับความเย็นชาของเขาในชาติที่แล้ว จำได้ถึงคำพูดที่เขาใช้ทำร้ายจิตใจฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า และจำได้ถึงวันที่ฉันจากไปอย่างโดดเดี่ยว”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10