ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

” เซี่ยชูหรานเก็บซ่อนอารมณ์ของตัวเองไว้ น

ม่เคยหยุดอยู่ที่ตัวเซี่ยชูหรานเลยแม

เฟิงซื่อ กรุ๊ปนั้น เขาสร้างศัตรูไว้มากมาย ที่ไม่จัดงา

ล้าทำอะไรกับคนของเ

เท้ายิ่งเดินยิ่งเร็ว ราวกับว่าถ้ารีบหนีออกไ

ด้านหลัง จากนั้นร่างอบอุ่นของใครบางคนก็แนบชิดเข้ามาจากด้านหลัง กลิ่นอายเย็นชาแล

รงหน้า ก้มลงกระซิบข้างหู

ู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยประช

งกดกลั้นอารมณ์เอาไว้ ก่อนจะถามด้วยเสียงต่

ไซเนอร์ชื่อดังระดับนานาชาติ ตัดเย็บด้วยมือท

มองเขาในที่สุด สีหน้าสงบนิ่งแล้วเอ่ยว่า “ฉั

แววตาพลุ่งพล่านไปด้วยความโกรธ มือที่ยันอยู

ู่คุณปู่โทรมาบอกว่า เซี่ยอวี๋อัน

วมือเผลอกำเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว “ในเมื่อไม่ได้ตั้งใจจะจั

่เห็นได้ยากนัก ก่อนจะเอ่ยปากถาม ราวกับมีแว

่รู้ว่าคุณซ่อนผู้หญิงคนอื่นไว้ในห้องทำงาน แต่กลับ

แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งว

ีหน้าจะเคร่งขรึมลงอย่างสิ้นเชิง เขาขมวดคิ้

อกไปแล้ว ก็ไม่ได้ยากล

ไป แต่เซี่ยอวี๋อันกลับรู้สึกถึ

ตรงหน้าอย่างสงบนิ่ง แล้วพูดย

ตาแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวดุดันในพริบตา “เซี่ยอวี๋อัน ทำต

สายตาสงบนิ่งแต่ดื้อรั

รู้สึกหงุดหงิดจากการควบคุมอะไรไม่ได้ ซ

ห้เข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ สีหน้

้อยแล้ว คุณไม่จำเป็นต้องไปส่

หานเรื่องการหย่าอยู่แล้ว ในเมื่อพูดออกไปแ

ห่อหุ้มด้วยเกล็ดน้ำแข็ง ขณะเดียวกันความเร็วของรถก็พุ่งทะยานขึ้นอ