ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

อดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมเฟิงจี้หานถึงไม่ยอมตกล

หย่าฉันจะไปคุยกับคุณปู่ด้วยตัวเอง จะบอกว่าเป

้ง ดูท่าจะพุ่งชนรถคันหน้า เฟิงจี้หานจึงหักพวงมา

รภัย เซี่ยอวี๋อันคงถูกเหว

ดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย หันไปจ้องชายหนุ

เฟิงจี้หานที่กำพวงมาลัยอยู่ซีดขาว เห็นไ

้งนี้เขาเองก็ไม่ได้ต้องการ เธอเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอหย่าเอง แถมยังยินดีร

ม้แต่นิดเดียว ถ้าคุณอยากให้ทนายของค

ีหน้าฉายชัดถึงความกราดเกรี้ยวและหงุดหงิดที่แทบจะระงับไว้ไม

มาใหม่ แล้วขับตรงไปยัง

ซี่ยอวี๋อันไปอย่างป่าเถื่อน เดินผ่านพ่อบ้านที่

วี๋อันสะบัดมือใหญ่ที่กุมรั้งตัวเธออยู่ออกอย่างแรง แล้วหั

ดออกอย่างแรง ตรงกลางห้อง

เฟิงจี้หานดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมแขนของตัวเอ

่างเย็นชา “เฟิงจี้หาน คุณฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง？ ฉันบอก

ำแย่ลงเรื่อยๆ พอเธอพูดจบ เฟิงจี้หานก็เอื้อม

อันกัดริม

ท่าทีที่แข็งกร้าว งัดริมฝีปากของเธอออก ก่อนจะเ

ออกแรงมากขึ้น ก่อนจะคว้าตัวเธอยกพาดบ่

เธอก็ดิ้นรนสุดแรง ทุบไหล่เขาอย่างเดือด

แต่งงาน งั้นเรามาทำอย

ได้อย่างง่ายดาย ริมฝีปากเย็นนิดๆ ของเขาประทับ

ืด

ลงบนเตียง และในจังหวะนั้นเองมันก็ดังขึ้นกะท

ปมอง เห็นชื่อที่กะพริบ

ต่สุดท้ายก็ยอมปล่อยเซี่ยอวี๋

วลาแบบนี้ไม่ควรโทรหาคุณ แต่ฉันไม

รานทั้งร้อนรนและเต็

งต่ำว่า “เกิดอะไร

ชูหรานเข้าพักที่โรงแรมเรียบร้อยแล้ว เวลาสั้นๆ

่ได้ ฉันรู้สึกว่า…… รู้สึกราวกับว่าจะหายใจไม่ออกเลย

ันพิงอยู่ที่หัวเตียง และเดาได้แล้ว

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดด้ว

กๆ ที่ฟาดลงโดนหัวใจของ