สิบฤดูที่ไม่เคยจบ

ใต้ดินกลับบริษัท ตลอดทางในหัวของเธออดไม่ได้

ชากว่าเมื

ะสานเสียงได้เข้าร่วมการแข่งขันระดับประเทศจนคว้าแชมป์ม

ับถนัดดนตรีสากลมากกว่าดนตรีพื้นเมือง ในช่วงใกล้

้งแรกที่เธอ

ะแต่งตัวอย่างพิถีพิถันเพื่อไปที่สโมสร ทว่าก

ใจมอบให้กู้ฉีเฉิน วา

จากไหน ถึงซื้อไวโอลินส่งให้นายได้

ายกู้ เห็นแก่ความลำบากของขนมปังง

ลงเลย ยังเป็นยัยอ้วนอยู่วันยันค่ำ ฉีเฉินต้

บบนั้น แม้แต่ธรณีประตูบ้านตระกูลก

ยเสียงขอ

ดลึกเหล่านั้น เธอไม

ต้นกันขนาดนี้เลยเหรอ？ ที่บ้านฉันตัวไหน ๆ

ริบลงทันที ก่อนจะม

น “ขอโทษค่ะคุณชายกู้ ฉันไม่ได้ตั้งใจ แล้วจะทำย

องที่ถังเข่อเหรินเป็นคนให้คุณชายกู้ของเรา

าประตู หัวใจเจ็บแป

กู้ฉีเฉินพูดอะไรออกมาอีก เขายัง

น ถูกโยนไว้ที่มุมห้

ทย์อันแสนมั่งคั่ง ฐานะท

มดา แต่เธอก็ไม่เคยคิดจะพึ่งพ

้ากากไปรับจ้างทำงานพิเศษเล

่วนแบ่งแค่หนึ

อมรอมริบ

กลับถูกมอง

หลินเฉิงได้สติกลับมาจากความทรงจำ ถึง

ต้ดินไปสะสางงานที่บริษัทจนเสร็จ แล้วถึง

่วย และคุณย่าก็ไม่มีคนดูแล เธอจึงตัดสินใจกลั

ตัวเธอเองก็ป

งเอิญเจอหนานจิ่ง เพื่อนบ้านที่

บปริญญาโท เป็นคนอัธยาศัยดีและมีนิสัยร่าเร

จีนแถวนี้บ้างไหม？” หลินเฉิงเดินขนาบข้างหน

ะเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “พี

งนี้ไข้หวัดระบาด พี่เลยอยากเตรี

ถวนี้เองครับ” ตอนที่หนานจิ่งพูด ส

และนัดเป็นช่วงเย็นหล

้าออกมาจากประตูมองไปข้างนอกท

อยู่ชั้นล่างเยื

ดินเข้ามาข้างใน “เพิ่งเ

้หน้าค่าตากันมานาน ครั้งสุดท้ายที่หลานมีความรักก็ต

นใจ “คุณย่าคะ อาจิ่งเด็

ซเมอร์ แต่ทำไมพอเป็นเรื่องเร่งให้เธอหาคู

้อของเก่าออกมาเจอขวดที่มีหินเต็มไปหมดขวดนี้เข้า หลานด

แวบหนึ่ง แก้วน้ำใ

่ แต่เป็นของที่กู้ฉีเ