สิบฤดูที่ไม่เคยจบ

มันคือก้อนหินที่มาจากหน้าสำนักงาน

รบยี่สิบหกปี พวกเขาจะแต่งงานกัน

กู้ฉีเฉินคงจะแต่งงานก

มเธอไปนาน

่ควรมีความเกี่ยวข้องกันอีก ตอ

กเข้าดึงหลินเฉิงก

เฉิงจึงโยนขวดโหลใบนั้น

่ะ ผู้อำ

หนึ่งในเวสซิตี้ และตอนนี้ก็อยู่ในช่วงส

ี้คุณเป็นคนวางแผนหลัก พรุ่งนี้คุณถังซึ่งเป็นฝั่งผู้

ลินเฉิงตอบตกลง

ับแม่ก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันเธ

ักษาตัวอีก ภาระคงจะ

าแจ้งเอาคืนนี้ เธอจึงต้องรีบทำ

นี้คงต้องโต

รุ่

ว่า พยายามเข้าน

มขื่น ทำไมเธอถึงคิดถึง

้าเข้ามาดูโปรเจกต์ ทุกคนต่างนั

นหลินเฉิงแน่นด้วยความประหม่า “หลินเฉ

เฉิงมีท่าที

้ายตัวจริงเลยนะ จุกจิกจู้จี้เป็นที่สุด เห็นเขาว่ากันว่าจะยอ

ารถเป็นเจ้าของกิจการได้ตั้งแต่อายุยังน้อยด้วยซ้ำ “น

้า “อีกเดี๋ยวเธอก

เข้ามาพร้อมกับคนอีกสองคน หนึ่งในนั้นเป็

แหน่งกึ่งกลางไว้ให้หญิงสาวคนนั้น “คุณถังครับ

อยยิ้ม “สวัสดีค่ะทุกคน ดิฉันประธา

งนิ่งอึ

ัว เธอได้ยินคนข้างในบอกว่ากู้ฉีเฉินกับถังเข่อเหรินจะห

ือภรรยาของกู

อก็รีบหลบสายตา ไม่กล้

งโบกมือบุ้ยใบ

ตามองไปรอบ ๆ “คนไหน

งยังคงใ

้าง ๆ สะกิดแขนหลินเฉิงเ

น น้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อย

บ เธอก็เบนสาย

อเหริน และไม่รู้ว่าถังเข่อเ

อเหรินจะเคยสืบเรื่องของเธอ

เหยียนเสียหน่อย

ั้น แต่ฝ่ามือที่อยู่ใต้โต๊ะก

ไม่เข้าใจในเจตนารมณ์ของคุณอยู่หลายจุด ถ้าคุณอธิบายความสำ

กันมองหลินเฉิงด้วยสายตาละห้อย ฝาก

ื่องราวในอดีตทิ้งไป และ

ี จึงสามารถอธิบายข้อสงสัยทั้งห

ก็น่าจะไปได้สวย ผู้อำนวยการจางอารมณ์ดี

บรู้สึกกระวนกระ

ปเธอก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะ

วงจะได้บรรจุเข้าทำงานประจำอยู่แล้ว ถ้า

อต้อง

นหายใจออกม

งไปที่คลินิกชุมชนตา

ินิก “พี่หลินเฉิง ถึงแล้วครับ พี่เข้

งข้อความมานะ” หลินเ

่นขนัด โดยที่ส่วนใหญ่จะเป็นผู้สู

？” น้ำเสียงทุ้มต่ำสาย

ง ในตอนที่เธอหันกลับไป ภาพท

๋าหน้าอกมีปากกาใหม่เอี่ยมเสียบอยู่หกแ

ำลังก้มมอง