สิบฤดูที่ไม่เคยจบ

่อนสายตาไปทางอ

าเจอเขาอ

ก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว ตั้

างทางหลินเฉิงไว้ “หลินเฉิง เธอมาทำอ

องหลินเฉิงตั้งแต่หั

อนทรงเข้ารูป ต่างหูวงกลมขนาดใหญ่ช่วยขับให้ลำคอเรี

ึกออ

ยเลข 156 เ

ต่ละวัน แต่หมายเลข 156

่ถามเขาต่อหน้าต่อตาว่า คร

้อย มุมปากยกยิ้ม “หมอก

บบนี้ กู้ฉีเฉินก็เป็

กาสให้หลินเฉิงได้ปฏิเสธแม้แต่น

จำใจเดินตามเขา

เสียงราบเรียบเหมือนไม่ได้ใส

ไหล่งอเล็กน้อย “รอยคล้ำใ

งกับการผ่านโปร เธอ

้ว่าจ้างมีเรื่องสำคัญอะไร

ึ้น มองเธออย่างเง

เฉิงถึงมักทำให้

ิน หลินเฉิงรู้สึกอึดอัดทรมาน เธอไ

รีท่วงทำนองผ่อ

าก่อน เขาจึงเงยหน้ามองไปที

่กำลังกระพริบเด้ง

น้าได้ยกโทรศัพท์ขึ

งานหนึ่งยังแก้ไม่เสร็จ ได้ค

ันได้เอ่ยอะไร กู้ฉีเฉินก็ “ปัง”

คิดจะรับสายปลุกแล

ก้มหน้าต

อะไรน่าอายไปก

ินยาวและหนาทีละเล่ม ๆ ปรากฏตรงหน้าเธอ ราวกับ

ฉิงเริ่มมีเหงื

มาพร้อมเสียงหัวเราะพ

่ออยู่หน้าประตู

ตรงไหน ขอวีแชท

เป็นเพื่อนแฟนสาวน

มหล่อเลยสักนิด ในหัวเธอกำลังคิ

ูเข้ามา หนานจิ่งมีรอยยิ้มประดับบนใ

？” หนานจิ่งยืนเฝ้า

ข้าง ๆ ลดเสีย

าวสวยคนนี้ก็คือแฟนเข

้อนสายตามองหนา

งมีธุระอยู่ เรารีบกลับกันเถอะ！” หลินเฉิงค

่วมกับกู้ฉีเฉิน

ู้ฉีเฉินที่นั่งอย

กไปพร้อมก

ตรวจแล้ว หลินเฉิ

หนานจิ่งยกแขนขึ้น ใช้หลังมือแตะ

ง ก่อนจะดึงแขนเขาลงแล้ว

ปเถอะ ๆ เดี๋ยวฉ

ส่ซื่อ “พี่หลินเฉิง ขอโทษนะครับ ผมไม่อยากแอดวี

นานจิ่งพูดอะไร เธอคิดแค่อย่างเดียวคือรี

เฉินให้ไ

้รับการ์ดเชิญจากเ

ใช้ QQ เป็นอีเมล ในกล่องจดหม

ร้างมานาน ก็พบว่าแทบทั้งหมดเ

่ะ ไปทำศัลยกรรมแล้วตายคา

ามนี้ ช่วยตอบกลับมาสักคำเ

ความทีละอัน จนกระทั่งถ

งานแล้วนะ เพื่อนเก่าอย่า

้งนี้ ช่างรับ

องเธอโดยตรง แต่หลายครั้งที่เธอถูกรังแก ก็เป็นเขาที่ไปเรี

ก็รู้สึกผิ

ั้นจะเอาเธอไปล้อ

จะส่งข้อความไปหาคนที่อยู่ไ

ันควรไปงานแต่งของค

ตอบกลับ

หร่ ฉันจะไปเป็

าห์หน้า เธองานยุ่

งวัน มีการจัดงานเลี้ยงที่ร้านกล

งนายจ้างเก่าซึ่งเคยทำงานพาร์ตไทม

มากันเกือบครบแล้ว ครั้งนี้กู้ฉีเฉิน

้ เมื่อไหร่จะกลับบ้านไปรั

ต้องรอให้แต่งงานกับถังเข่อ

ป็นห่วงว่าทางคลินิกชุมชนและโรงพยาบาลอาจมีเห

ยืนอยู่บนเวทีเล็กตรงกลาง “ทุกคนมากันครบแล

งจิ้งกับหลินซูเหย

หยียนคือ

นมปังงา

ียนตายไปนานแล้วนะ จะมาสร้างเร

ำหกเลอะไปตามขอบโต๊ะ จนกระทั่งเปียกชุ่