าของฉืออวี้ด้วยสัญชาตญาณเพราะกลัวว่าเขาจะเข้าใ
งครึ่งเดียวก็
นมีเรื่องราวบทหนึ่งเขียนถึ
า ใครกันที่ช่างว่างจัดถึงขนาดเอาเรื
ีปาก ตั้งใจ
ศัพท์บนโต๊ะกลับ
ทรศัพท์ขึ้นม
ยอมรับว่าเขากับรักแรกได้กลับมาสานสัมพันธ์กันอีกครั้ง ตอนนี้สตาร์ไลท์มีเดี
ียบลงทันที สีหน้าของเขายากจ
ึงรีบลุกขึ้นพรวด พร้อมกับโพล่งออกมาอย่างร้อนรน “สานสัมพั
ตัวไปหมายจะแย่งโทรศัพท์จากมื
แต่ก็ไม่ได้ยื่นโทรศัพท์ให้เธอ เขาพูดกับหลี่หยาง
ับ” หลี่หย
ดยอ้างว่าเป็นของหมั้นแทนใจของคนทั้
หญิงรุ่นนั้นบนโต๊ะเครื่องแป้งของเจ
กาเรือนนั้นไม่ลง แสดงว่าใน
ียบไป เจียงหลีก็เร
นจะเดินกลับเข้าห้องทำงานไป “ผมมี
ต๊ะแล้วเปิดคอมพิวเตอร์ แต่ใจกลั
ก่อน ตอนนั้นเธอกำลังอยู่ที่บ้านตระกูลเจีย
า เพื่อใช้เด็กเป็นเครื่องผูกมัดการแต่งงานนี้ไว้
อยู่ข้างกายเขา เพียงเพื่
ัวไปมาด้วยความกระวนกระวาย เธ
ห้องทำงานพักหนึ่ง ก่อน
้ยินเสียงเขา เธอ
และลอดเข้ามาในห้อง ราว
่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เขาก้มหน้าอ่
คมกริบจ้องมองราวกับจะค้นหา
้วโน้มลงไปพูดเบา ๆ “ฉันไม่รู้ว่าเรื่องในนิตยสาร ส่งผลกระทบอะไร
ดแบบนี้ เขาจึงวางปากกาลูกลื่น
นาฬิกาเรือนนั้นก็ไม่ใช่นาฬิกาคู่รักอะไรทั้งนั้น แต่มันคือของขวัญวันบรรลุนิติภาวะที่แม่ฉันให้ฉ
เหลือบมองปฏิกิริยาข
พียงจ้องมองเธอนิ
พราะกลัวเขาจะเข้าใจผิดจนโมโห แล้
ามเงียบภายในห้อง เจียงหลีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแ
บดีไหม นิ้วก็เผลอไปกดโด
ง “พี่หลีคะ ท่านประธานให้พี่ร
ดวางสาย จากนั้นก็เงยหน
้อสูทที่พาดอยู่ตรงพนักพิงมาถือไว้ แล้วพูดกับเธอว่า “พ
างอย่าง แต่เขากลับหันหลัง
ว้แล้ว ฉืออวี้เตรียมจะขึ้นรถ แต่เมื่อ
นื้อไหมสีชมพูอ่อนที่เข้าคู่กับกระโปรงทรงสอบ ผมลอนยาวสลวยปล่อยทิ้งตัวไปต
อนจะขึ้นรถไปแล้วเอ่ยสั่ง
ต่คุยโทรศัพท์เรื่องงาน เจียงห
งซื่อ เจียงหลี
จนกระทั่งลับหายเข้าไปในตึกเ
องกระจกหลังแล้วเตือนว่า “คุณฉ
าสะพายทรงเปลือกหอยยี่ห้อชาเนล
/0/32339/coverbig.jpg?v=f72409f7740eb6ec370d6a6aec203a17&imageMogr2/format/webp)