ของประธานบริหาร และเห็
งกระซิบบอก “ระวังหน่อยนะคะ ดูเ
้า ก่อนจะผลักป
่อ
งก็ถูกปาเข้าใส่หน้าเธออย่างแรง ขอบนิตยสาร
เค้นถามด้วยความเดือดดาล “แกอธิบายมาซิ
ที แต่นิตยสารพวกนี้ไม่สามารถทำลายทิ้งได้ในเวล
ฉันบอกว่าเซี่ยฉือจงใจจัดฉาก และฉันกับเขาไม่มี
วด่าเธอ “เสียแรงที่เป็นถึงผู้อำนวยการและหัวหน้านักออกแบบของเจียงซื่อ แกไม่รู้หรือไงว่านักข่าวของสตาร์ไลท์
ฉือ ก็สบายใจได้ค่ะ เรื่องที่ฉันแต่งงานกับฉืออวี้ คนภาย
ี “ตลอดสามปีที่ผ่านมา แกทำตัวห่างเหินกับฉืออวี้ ก็เพื่อรอให้เซี่
น ดวงตาคู่งามวิบวับราวกับค่ำคืนอันหนาวเหน็บท
งเขาสั่นไหววูบหนึ่ง ก่อนจะใช้ระดับเสียงที่ดุดันยิ่งกว่าเดิม “กลับไปแกต้องไปขอโทษคุณฉ
าเธอเป็นเพียงเครื่องมือในการเกาะแข้งเกา
ไหม ช่วงนี้บริษัทกำลังจะมีโปรเจกต์โปรโมตแบรนด์ครั้งใหญ่ ต้องอาศั
งานการออกแบบเสื้อผ้าที่แม่ทิ้งไว้ไปเร่ขายเพื่อสร้างเครือข่ายเส้นสายงั้
!” เจียงเจิ้งเหยาฉุนจัดจนฟิวส์ขา
ี่ปิดสนิทก็ถูกผลักออก พร้อมกับกลิ่น
ี่หน้าประตู เขาได้ยินบทส
่ชราพลันเปลี่ยนสีเป็นนอบน้อมทันควัน เขาลดมือเก็บก่อ
ิ้งเหยาแวบหนึ่ง แววตาข
ถือกระเป๋าแบรนด์เนมสุดประณีตเอาไว้ มืออีกข้างล้วงกระ
ิ จึงรีบพูดขึ้นว่า “คุณอุตส่าห์ให้เกียรติมา เช
ให้” ฉืออวี้พูดพลางเหลือบมองเจียงห
ซื่อด้วยตัวเอง เจียงเจิ้งเหยาตื่นเต้นมาก จึงอาศัยโอกาสนี้เอ่ยย้ำ “แล้วเรื่อ
ท่าทางดูไม่ยี่หระเท่าใดนัก “ช่วง
ร่งเร้าเจียงหลี “มัวยืนบื้ออยู่ท
องเจียงเจิ้งเหยา เธอ
องตัวเอง โดยมีฉืออวี้เ
หยางยืนเฝ้าอ
ะหันมามองฉืออวี้ แล้วรับกระเป๋ามาจากมื
นใบหน้าของเธอ และก็เดาออกว่าเหตุการ
่ ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่มี
ยังคงไม่เข้าใจที่เขาต
เจกต์ที่พ่อคุณพูดถึง แต่ถ้าคุณเห็น
่ฉันออกแบบ ท่านเป็นดีไซน์เนอร์ที่มีพรสวรรค์มีชื่อเสียงโด่งดัง ตลอดหลายปีมานี้ เจียงเจิ้งเหยาเอาแต่ใช้ผลงานที่เหลืออยู่พวกน
่รอดได้เพราะเงินทุนจากตระกูลฉือ แต่ฉันเชื่อว่า...ฉันมีความสามารถพอที่จะท
นแววตาของเธอ ความชื่นชมก็พลุ่งพล่านขึ้น
ธอก้าวเข้าไปข้างหน้าตั้งใจจะกล่าวขอบคุณเขาสักคำ แต่ใครจะค
มือหนาคว้าประคองเอวคอด
่ลดลงจนได้ยินเสียงหัวใจ
แกร่ง ทิ้งรอยลิปสติกสีสวยไว้บ
บหน้าร้อนผ่าวไปหมด “ขอโ
มลงไปกระซิบที่ข้างใบหูนิ่มอย่างแผ่วเบา “ถ้าอยากจะ
/0/32339/coverbig.jpg?v=f72409f7740eb6ec370d6a6aec203a17&imageMogr2/format/webp)