สี่หนิงเหออนุภรรยาท้ายเรือน

จมาก จะเลือกใครเป็นอนุภรรยาก็ได้ แต่กลับมาเลือกข้าผู้ซึ่ง...ไม่มีอะไรเลย แต่ไม่ว่าเขาผู้นั้นจะมีความคิดเช่นไรที่เลือกข้าไปเป็นหนึ่งในอนุภรรยา ข้าก็ไม่คิดจะหาคำตอบ เพร

มีค่าของข้าไปมากมายนัก สิ่งที่ข้าควรจะทำในตอน

ครเห็นแล้วจะต้องชื่นชมชื่นชอบและอยากจะได้มันจนถึงขั้น...ไม่ว่าจะต้องเส

เพราะมันเละ มันขาดและมันสกปรกเสียยิ่งกว่ารองเท้าคู่เก่าที่ขาดจนเห็นถุงเท้าที่ก็เก่าอีกเช่นกันของข้าเสียอีก ถ้าอย่างนั้

ผ่า

นั้น ถ้าทำจริงข้าจะต้องหาที่ทางเพื่อเปิดร้านด้วย ถ้าได้ที่ดีหน่อยก็น่าจะพอขายได้ แต่อาจจะต้องเจ

ทั้งนั้น ซึ่งถ้ามันเยอะมาก ด้วยทรัพย์สินที่ฮูหยินสี่อิงเหม่ยให้ข้าติดตัวไป ถึงข้าจะไร้ความทรงจำเรื่องนี้ แต่ข้าก็

ได้ แต่ถ้าท่านยังรักบุตรชายคนนี้อยู่ ท่านช่วยเมตตาปราน

นแม่ก็รักข้าแหละ ท่านต

ย ทรัพย์สินอันน้อยนิดที่ฮูหยินสี่อิงเหม่ยกับนายท่านเ

ิดได้แล้วว่าจะทำการค้าอันใด เขายังสามารถทำการทดลองก่อนเปิดตลาดได

ายังไม่ทันจะได้ลุกขึ้นเพื่อไปจัดหาวัตถุดิบที่ต้องใช้ หากข้าก็จำเป็นต้องหยุดคิดไปก่อนเมื่อ

ณชายขอรับ แย

ีบร้อน” ข้ารินน้ำชาส่งให้เสี่ยวฝานดื่ม พลางยื่นมือไปลู

ยวฝานชี้มือออกไปนอกห้อง มันทำให้ข้าเริ่

ไว้ “ค่อย ๆ พูดนะ ไม่ต้องรีบร้อน” แต

.จะมาพาคุณชา

ฟังมาจากเสียงนินทาของคนในเรือน...ดูเหมือนว่าเวลาที่ข้าจะไปจากที่นั่นยังอีกหลายวัน น่าจะ

ิ้วเข้าหากัน ด้วยในสมองมันช่างว่างเปล่า จนคิดไม่ออกว่าเรื่องที่รู้สึกว่าแปลกไปนั้นคือเรื่องใด คงมีทา

แต่ข้าจำมันไม่ได้ “เจ้าจะไปกับข้าใช่หรือไม่” หากให้

ณชายจะทิ้งข้

ว่ามีข้าอยู่ บ่าวไพร่พวกนั้นยังคอยกลั่นแกล้งรังแกเสี่ยวฝานของข้าไม่เว้นแต่ละวั

ชาย” เสี่ยวฝานพูดเสียงสั่น

จ้าจะเป็นน้องชายของข้าและเป็นผู้ร่วมหุ้นของข้า เราจะไปสร้างชี

ณชา

เช่นกันนะเสี่ยวฝาน เก็บเอาไปเพียงแค่ของสำคัญที่พาได้ง่ายเท่านั้นและอย่าลืมที

าหนทางข้างหน้านั้นไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิดหวังหรอกนะ แต่ข้าก็จะไม่ย่อท้อ ข้าจะอดทน ข้าจะทำมันให้สำเร็จ เพื่อวันหนึ่งเมื่อข้ามี

เราไม่ทำสิ่งใดผิด พวกเขาจะไม่ทำอะไรเราและที่ซึ่งเรากำลังจะไป ถ้าเราทำตัวดี มันย่อ

กไปทำตามคำบอกของข้า ส่วนตัวข้าเอง...ข้าวของที่สำคัญที่จะพาติดตัวไปนั้นหามีไม่ คงจ