พ่ายรักพลิน

ขารักพี่จริ

ุณบารมีคนนั้น เขาดูเป็นค

ต้องมาเริ่มทำอะไรเองทั้งหมดแบบเขาน่ะ พลินเข้าใจใช่ไหม ไอ้แบบที่ต้องมาช่วยกันปากกัดตีนถีบเนี่ย พี่ไม่ค่อยอยากเชื่อน้ำหน้าเท่าไรหรอกว่ามันจะไปรอด

ี่ตนกำลังสนใจเขาอยู่ ก่อนบุ้ย

นั่งอยู่โต๊ะ

มหรื

.นึกแล้วขยะแขยง ลองคิดเล่นๆ ดูนะ ถ้าพี่แต่งเข้าไปอยู่ที่บ้านเขาแล้ว วั

ลับใจเป็นคนดีมีเยอะแยะไปนะคะ แล้วพลินว่า...” เด็กสาวมองคนเหล่านั้นที

ๆ ก็เห็นว่าดีว่างามไปหมดนั่นแหละ” ญาดาว

้วยกลัวว่าพี่สาวจะเข้าใจตนเองผิด “พลินไม่คิดถึงเร

” ญาดาว่าแล้ว

นั้นต่ออีกพักใหญ่ หัวข้อสนทนาค่อยเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นต่อจากนั้

ยาลัยในกรุงเทพอยู่รอมร่อ ญาดาก็เข้ามาหาที่ในห้องครัวตอนใกล้เที

พยอม

้ว่านางพยอมหายไปไหน จังหวะนั้นเองก็เห

รือยังค

ายเท่าไรนัก เจ้าตัวทำงานหนัก มาประจวบเข้ากับไปล้มหลังกระแทกพื้นอีกเลยยิ่งแย่ แว่วว่าเข้า

ยู่หน่อยๆ

ู่มากก็ตามที แต่ไฉนใครเลยจะมาสนใจอาการเจ

มอหรือ

าทีเป็นห่วงเป็น

่าอาการแบบนี้ต้อง

คะเนี่ย” ญาดาถามด้วยท่าทางกระตือรือร้นใส

บาลบ้านเราอย่างที่นางพยอมเอ่ยถึง ญาดาเลือกเข้าไปนั่

ินว่าผ่าแล้วแย่ก

้นเหมือนกัน เลยต้องทนเอา ปวดมากค

เข้าเรื่องของตนทันที “แล้วนี่...” สายตาหวานชวนฝันของบุตรสา

รือคะ เดี๋ยวน

ได้เที่ยวไหนแน่ๆ ดาเลยอยากพาน้องไปฉลองก่อน ได้ไหมคะน้าพยอม”

ะ น้าไม่ว่าอะไรหร

วของพะรุงพะรังเข้ามาด้วย พอเห็นญาดาก็ชะงักหน่

รหรือค

ยชวนทันทีไม่มีปี่มีขลุ่ย คนถูกชวนหน้าเหลอเมื่อวางของ

ะ เที่ยวที

วทะเลน่ะ

ค่อยได้ไปเที่ยวที่ไหน และการนำตัวเลือกของสถานที่ที่เป็นทะเลมาเชิญชวนก็จูงใจพลินอยู่ไม่น้อย พลินมองตอบพี่ส

ย ญาดาขับรถม

ชายทะเลที่พลินเพิ

ี่ได้มาเที่ยวทะเล และดีใจมากกว่าคือคนที่พาเธอมาเป็นพี่สาวของตัวเอง ตอ

ะ” ญาดาถามยิ้มๆ แ