icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พ่ายรักพลิน

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1365    |    อัปเดตเมื่อ:29/12/2021

ะ” ญาดาถามยิ้มๆ แ

ม่ถึงสามครั้งบอกพร้อมสูดอากาศเข้าปอด ยิ้มแต้ ตอบด้

ลอดชีวิต เออ...นี่ พี่มีเรื่องจะสารภาพแหละ” ญ

งอะไรค

าเนี่ย คือ มันเป็นงานเลี้ย

อยู่บนใบหน้า ถาม

่อนตอบเสียงราบเรียบ ลอบสัง

สดของพี่กับค

งสละ

ั้งคู่จะแต่งงานกันในเร็ววันนี้อย่างนั้นสิ แล้วความรู้สึกผิดก็แวบผ่านเข้ามาในหัวของพลิน ตัดสินใจในตอนนั้นเอง

ม่ให้เรามาด้วย เลยบอกว่ามาฉลองให้เราที่ส

ยแบบนั้น “ไม่ว่าหรอกค่ะ ดีเสียอีก พลินจะได้อยู่ฉลองด้วย ดีใจด้วยนะ

ละ พี่เลยเปลี่ยนใจ แต่งก็แต่ง” ญาดาตอบแล้ว

มีก็เหมาะสมกันมากเลยนะคะ พี่ดาสวย คุณบารมีก็

จมากพ

ันแล้วขนของลงจ

้งสิ้น ที่เหลือเธอไม่คุ้นหน้าคงเป็นเพื่อนของฝ่ายชาย และที่ทำให้พลินใจสั่นก็เห็น

่ตอนท้ายรถของเขา ญาดาที่ม

กระวาย แต่พลินไม่ได้สังเกต เจ้าหล่อนเอาแต่มองโทร

หน้ากันมาหนหนึ่งแล้วในร้านอาหารเมื่อคราวก่อน พลันแววตาเด็กสาวปรากฏอารม

่วยยกอันไ

กถุงตรงท้ายรถมองต

รครับ ของ

ถอะค่ะ มีแต่ของห

ุดให้ถือเพียงใบเดียวเท่านั้นเพราะขี้เกียจยืนยื้อกันไปมา ไม

ะคะ ให้พลิ

ล็กเท่าลูกหนู

วยเถอะค่ะ

าไปศึกษาต่อ แล้วบ่นทิ้งท้าย “หัวดื้อแบบนี้ทุกคนหรือไงนะ” พลินไม่

นแค่อยากช่วย ไหนๆ เราก

คิ้วจนแทบผูกกันเป็นปม ผุดร

อานี่ไ

เรียวยาว ที่มีเล็บมนสวยดูแข็งแรงของเขาเข้าก็ให้ใจสั่น คล้ายถูกกระแสไฟฟ้าไหลเข

ักล

น้อยๆ เก้อเขิน รุดหน้าไปก่อน ทิ้งให

ียงคลื่นลมทะเล จวบจนพระอาทิตย์คล้อยต่ำลง เครื

หนึ่งของญาดาถาม มองพลินก่อ

าตอบออกมาง่

ยบๆ พามาแบบนี้น้

ด็กแก แค่บอกว่าพ

ออกแล้วนั่นน่ะ เอาเหล้าไปมอมหน่อยไป

นชวน จึงคว้าแก้วตรงไปยังน้องสาวร่วมบิดา ถึ

หน่อย

้ว เพราะสังเกตเห็นว่าใบหน้าสวยออก

บดื่ม แล้วก็ดื่มไ

รไป นี่งานของพี่ มีแต่พวกเราทั้งนั้น ไม

เปิดรับโบนัส

เปิด
พ่ายรักพลิน
พ่ายรักพลิน
“พลินใจหายวาบเมื่อตื่นมาแล้วเห็นคราบเลือดบนที่นอน สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่การเข้าใจผิด เธอกับว่าที่พี่เขยมีความสัมพันธ์ทางกายกันเมื่อคืนนี้อย่างนั้นหรือ! ###### "หยุดนะ คนหื่นกาม!" บารมีผงะออกไม่ใช่เพราะถูกผลักแต่เพราะใบหน้าตื่นกลัวนั่น พร้อมคำกล่าวหาที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาต่างหาก ก่อนตวาดกลับเสียงดุดัน "คิดว่าตัวเองน่าพิศวาสมากหรือไงพลิน" พลินเม้มปากแน่น เพราะไม่เคยเห็นเขาพูดจาแบบนี้กับใครมาก่อน "ถ้าไม่ได้พิศวาส คุณก็อย่ามาแตะตัวพลินสิ" ว่าออกไปด้วยเสียงสั่นๆ ตัวก็สั่นไปด้วยตามแรงอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา ดวงตาแดงกล่ำน้ำตาเอ่อคลอไหลพรากอาบแก้มราวกับทำนบกั้นเขื่อนแตก เพราะเจ็บใจ บารมีเห็นแบบนั้นก็ผุดยิ้มร้ายกาจก่อนหยามต่อด้วยการขุดเรื่องในอดีตขึ้นมาถาม "อะไรกันแค่จับๆจูบๆแค่นี้เองทำไมต้องร้องไห้ด้วย ทีเมื่อสี่ปีก่อนทำมากกว่านี้ ยังไม่เห็นจะร้องซักแอะ" "ตอนนั้นพลินเมา คุณเองก็เมา ถึงได้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าตอนนั้นพลินไม่ร้อง" ตาคมดุจมีดคู่นั่นมองเธอราวกับจะเฉือนเนื้อออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ปรากฏแววไหววูบในนั้นครู่เดียวก่อนพ่นคำออกมาหมิ่นอีกฝ่ายต่อราวกับรอเวลามาเนิ่นนาน "แล้วเธอล่ะแน่ใจหรือเปล่าว่าคืนนั้นน่ะเธอเมาจริง ไม่ใช่ว่าที่ดื่มไปสี่ห้าแก้วนั่นเป็นการดื่มย้อมใจเพื่อที่จะได้กล้านอนแบให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักเอา แลกกับเงินสามล้านบาทนั่นน่ะ!"”