นพรัตน์ & ณัชชา

วเจอกันที

อม์

้วยสายตาครุ่นคิดก่อนแยกตัววิ่งลงไปที่สนาม ที่รีบไม่ใช่เพราะนัดเ

ยแต่ก็แทบนับครั้งได้ เพิ่งมีโอกาสได้คุย

ห็นว่ามีรถคอยมารับมาส่งเสมอ แต่สามปีมานี้เห็นว่าเปลี่ยนไป ณัชชามาโรงเรียนด้วยตัวเอง เขาเคยเห็นกับตาว่าเช้

่งออกสินค้าอาหารแช่แข็ง แล้วก็รู้มาอีกว่ากิจการเริ่มมีปัญหา

่จะเป็นเด็กห้องอื่น พอรู้อย่างนั้นแล้วเลยรอจังหวะว่าจ้างเธอใ

องสมุดคนเดียว นั่งกินข้าวคนเดียว เวลามีงานทีหรือใกล้สอบ ถึงเห็นว

กปากท้าทายดูเล่นๆเรื่องคะแนนสอบกลางภาคของสามวิชาหลักของอาจารย์สุดโหดสุดหิน ท

แต่แล้วกลับได้ยินเสียงเบาๆ

องความสัมพันธ์ระหว่า

ขามีอารมณ์อยากใช้ที่ไหนเป็นที่นอนดี ระหว่างบ้านหลังใหญ่ศูนย์รวมพี่ๆน้องๆ หรือกลับไป

อาไว้เกร็งกำไร นอกจากห้องชุด ยังมีบ้านสามชั้นติ

์หราที่จอตรงหน้าเป็นคู่ควงคนปัจจุบันก็ถอนใจปล่อยให้สายตั

ชายของเขาเองว่ายิ่งทำงาน รับผิดชอบในตำแหน่งสูง เรื่องทางเพศจะยิ่งแปรผันตามไปด้วย ไม่

ด้อยากทำนัก แต่คนนั้นโยนมาคนนี้โยนมาให้ก็รับทำไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้คิดอะไร

ื่อนสมัยเรียนที่ติดต่อคบค้าสมาคมกันอยู่เรื่อยๆ น

ามรวดเร็วฉั

นนี้เพื่อนนัด

ือเขาควรไปหาพวกมั

ี่

ลง พารถมุ่งหน้าสู่ร้านอาหารนั้น ดีที่เป็นทิศทางเดียวกับท

ก็ถึงจ

ลุกมารับถึงทางเข้าร้าน พามาที่โต๊ะ คนอื่นๆเลยเฮกันลั่นจา

่ามื้อนี้ได้

นใหญ่เพื่อนจะชอบเขาไม่ใช่ว่าเพราะเปย์หนัก

าเสี่ยไม่กี่นาทีเจอไอ้แว่นด้วย

“ไม่อยากจะเชื่อว่าม

งเก้าอี้ตัวกลาง ที่อยู่ในวงล้อมของเพื่อน มองจอขนาดยักษ์ที่กำลังถ่า

อร์ชะลอหน้าเหี่ยวหน้าแก่ เพื่อนครับ

อก ขณะที่ตา

ทำไม เฉลย

้จริงจังอะไรนัก “เสี่ยนพนี่แม

ฉลย “เจอ

้ยินชื่อของ ‘ณัชชา’ อีกคร

ยไปเสียนี่ “จะที่ไหน ก็ที่คลินิกเสริมสวยเสริมความงามอะ

่ออีก “เจ้า

ที คอยเชียร์ลูกค้าให้ซื้อคอร์ส ท

ือวะ” อีกคนถามเห

นมั้ง กูไม

รเก่ง นึกว่าจะไปต่อหมอ สุด

ั้ง คงไม่อยากเป็นหมอ แล้