นพรัตน์ & ณัชชา

ั้ง คงไม่อยากเป็นหมอ แล้

่มแบบอื่นมาละเลียดต่อ แต่เพื่อนก็ยังคงคุยวนแต่เรื่องเดิมๆ วินาทีต่อมาค่อยได

่นน้องธิ

ไ

นจริง บรรดาหนุ่มๆคนอื่น ต่างพากันมองตามร่างระหงในชุดเดรสพอดีตัวด้วยสายตาหลากหลายกันไป ซึ่งล้วนแล้

ะสังกัดเดียวกันไหมว

ดอะไรข

ี่ยวเพื่อนนอนยัง

รือวะ ณัชชาที่ว่าหงิมๆเงี

าจาไร้สาระไร้การกลั่นกรองออกไปในตอนนั้น เนื่องด้วยมีนพรัตน์นั่งอยู่ ยังดีที่ยั้งปาก

ัดเจน ก่อนลุกจากโต๊ะในนาทีต่อมา เพราะเบื่อฟังเร

อบว่าอยู่บ้าน ค่อยวนรถพากลับเข้าเคหาสน์ของอัศวหาญญ์วรกุลต่อจากนั้น โผล่ไปให

ป๊าขา อย่

ินผ่านมุมหน้าบ้านที่มีไม้ประดับต้นสูงใหญ่บดบังด้านในที่เป

ๆมาลงสระน้ำ

กพอในเรื่องเพศ เดี๋ยวได้เข้าโรงพยา

ความรู้สึก แล้วเดินผ่านบริเวณนั้นไป แว่วเสียงเรียกจ

ายอยู่เป็นนิจ ดูแลตัวเองดีมาก อีกทั้งยังนิยมแต่งตัวจัดจ้านอีกด้วย นึกถึงคนเป็นปู่เพียงเท่านั้น เดินเรื่อยๆเลาะเข้าไปด้าน

มีเขาอยู่ที่นี

ชัด เพราะตอนก่อนมาที่นี่เขามักโทรถามก่อนเสมอว่ามีใครอยู่บ้าง หากรู้ว่

อิญผมไม่ได้เดินเข

ใจต่อปู่ของตนไว้เพียงเท่านั้น คนทำทีขอโทษ

่ะครับ คดีเก่าตั้งเจ็ดแปดปีก

ึงได้น็อคจนเข้าโรง’บาลวะ จำได้

้งยิ้มๆ วิแคะไปตามประสา “ได้ยินคนของปู่พูดกันว่าคืนน

คุยไหม ถ้ายังพูดย้ำเร

งๆ กูๆด้วย เดี๋ยวก่อนสิครับ อย่า

รันดร์บอกอย่างต้องการห้ามทับ ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนชง แล้วคุยเรื่องอื่นกันต่

หน เฮียด้วยนั่

ับไปยังห้องชุดของตนเองในคืนนั้น เพื่อท

ัช

ก็ถึงได้เห็นร่างสูงสง่าของผู้จัดการคลินิกที่เพิ่งเข้า

เข้ามาคุยด้วยรอยยิ้มแปลกๆ ที่ณัชชาเห็นแล้วรู้สึกว่

อนบ่าย โยกให้น้อ

งเงียบคล้ายว่าตนกำลังใช้ความคิ

มหรื

เดือนนี้ น้องจะไม่ผ่าน probationary period ของหมอน่ะสิ ณัชชาช่วยน้อ

้ว ณัชชาส่ายหน้

ดือนที่แล้วก็แปดแส

ครบสามเดือนของน้องมันแล้ว พี่เลยว่าจะเอา