icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ในกรงกุหลาบซาตาน

บทที่ 6 5

จำนวนคำ:1255    |    อัปเดตเมื่อ:31/12/2021

แป๋งต้องทำงานออกสังคม รู้จักหั

ูดมาก็ม

ไก่หลงหลอกง่าย มอมเหล้าแป๊บเดียวก็เมา แป๋งควรลองให้รู้ จ

หมือนปรีย

งเธอตรง ๆ “งั้นไม่เป็นไร หมู่นี้เราเป็นหมาหัวเน่าของผู้หญิงพิกล เราดีกับเ

วจิบไปนิดหนึ่ง กลัวว่าอารมณ์เคืองเรื่อ

่มเป็นเพื่อนกัน” ณวัตรพอเห็นเธอวา

เหมือนโค้กปกติ ต

” ณวัตรนั่งคุยกับเธอไปเรื่อย เพื่อนบางคนอ

้วนะล่ะ เห็นไนท์เล่าว

ทำให้บทสนทนาคล่องปาก แ

ก” เขายิ้มฝืด ยกแก้ว

แต่ไนท์ชนะเสมอ” ประโยคสุดท้ายทุ้มต่ำกดลึก เขามีทุกอย่

ะโอกาส คนเราไม่ได้เจอกับความเจ็บปวดพ่ายแพ้ตลอดหรอก” นาน

นะมาตลอดจะพบกับความผิดหวั

ภูมิต้านทานความเสียใจของพวกคนที่ชนะ

ย ดื่มต่อดีกว่า” ชายหนุ่มชู

ิง ผู้หญิงไม่ควรดื่มจนเมามาย ตอนนี้เธออยู่ในอาการ

้องบอกณวัตรที่ยังนั่งเป็นเพื่อนคุยอยู่ใก

วสุดท้ายก่อน

อยู่แล้ว ถ้าดื่มเพิ่มอีกสักแก้วใ

วไนท

อเคลียอยู่กับสาวหุ่นดีคนหนึ่ง “สงสัยคงอีกนานถึงกลับ

วฉันเรียกแท็กซี่กลับ

้เดี๋ยวแท็กซี่ก็ลาก

ัวเราะร่วน “ฉันม

ียเงินค่าแท็กซี่ไงล่ะ” เสียงเขาดูอารี แม้เมาสติหลุดลุ่ยขนาดไหนแต่

าศเย็นเฉียบ ทำให้หนังตาหญิงสาวหนักขึ้นเรื่อย

งณวัตรสบถอะไรสักอย่างฟังไม่ได้ศัพท์ เขาขับรถไปได้สั

ไม่ใช่คอนโด

ทิ้งร่างเธอล

น” ปัทมนต์ร้อง

่งผู้หญิงของฉัน ฉันจะทำลายผู้หญิงของมันบ้าง” เขานั่ง

ะไรหรอก” เธอตะโกน แต่เสียงที่ออกม

ัง เป็นผู้หญิงคนเดียวที่มันคบอย่างบริสุทธิ์ใจ คนอย่างมันไม่เคยแคร์ใ

ลมหายใจร้อนเจือแอลกอฮอล์ ปัทมนต์พยา

างมัน มากอยู่นะ ถ้าไม่สำคัญกับมันจริง จะไม่โทรติด ๆ กันแบบนี้หรอก ฉันจะ

สิ มาแก้แค้นอะไรกับเธอ ญาติโกโหติกาหรือก็ไม่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ในกรงกุหลาบซาตาน
ในกรงกุหลาบซาตาน
“ในอ้อมแขนซาตานซึ่งกลายเป็น... รักนิรันด์ +++++++++++++++++ นิยายรักเบาสมองของปัทมนต์ ที่ชีวิตนี้อยากอยู่เป็นโสด เก็บเงินขึ้นคานสวยๆ แต่กลับมาผู้ชายหลายคนเข้ามาวุ่นวายในชีวิต กว่าจะเจอรักแท้ก็มีอุปสรรคและบททดสอบนิดหน่อยพอให้นักอ่านลุ้นเอาใจช่วยพร้อม ๆ กันนะคะ ++++++++++++++++++ "ผมอยากฟังคำตอบ" เขายืนประจันหน้ากับเธอตรง ๆ ปัทมนต์กลืนน้ำลาย รู้สึกบรรยากาศในห้องช่างเย็นเยียบ "ขอ...ขอเวลาฉันอีกหน่อยได้ไหม อย่างที่คุณรู้ พี่สาวฉันอยู่โรงพยาบาล อะไรหลายอย่างยังวุ่น ๆ อยู่" เสียงตะกุกตะกัก หายใจไม่ทั่วท้อง เด็กสปาแอบไปยืนดูอยู่ห่าง ๆ ข้างตู้เย็น "ผมว่ามันเป็นปัจจัยที่ดีช่วยในการตัดสินใจ ว่ายังไงล่ะครับ เยสหรือโน" เร่งเร้าราวไม่รับรู้ความลำบากใจของอีกฝ่าย หญิงสาวสูดลมหายใจเชิดหน้าขึ้น "งั้นฉันตอบว่าโนะ..." "อ้อ อีกอย่าง ผมให้ข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจ" พูดยังไม่ทันจบเขาก็แทรกขึ้น "ค่ารักษาพยาบาลคุณปรียาภัทรยังไม่มีใครมาดูแล รู้หรือยังว่าทำไมพี่คุณถึงขึ้นแท็กซี่จากสนามบิน" ปัทมนต์ตาโตกับข้อข้องใจที่ชักเลือนไปแล้ว ด้วยมัวแต่ห่วงพี่สาวอยู่หน้าห้องไอซียู "เพราะภรรยาคุณไพรัชตามไปอาละวาด เธอรู้เรื่องแล้วไม่พอใจที่เขากำลังจะมีลูก อุบัติเหตุอาจมีผลกระทบกับเด็กเกินกว่าคาด ค่ารักษาคงหลายแสน สถานการณ์ยังไม่ค่อยดีนัก" "คุณรู้ได้ยังไง" "บอกแล้วไงครับ ถ้าเป็นเรื่องที่สนใจผมก็จะรู้ คำตอบล่ะ" ชายหนุ่มยื่นหน้ามาใกล้ยิ้มมุมปาก ปัทมนต์รู้สึกตนเป็นอีฟ และคนตรงหน้าเป็นซาตานในร่างงูเจ้าเล่ห์ กำลังยื่นแอปเปิลสีแดงสดให้ "เยสหรือโนครับ" เธอกำลังจะเป็นลม หายใจติดขัด แต่ความเข้มแข็งสุดท้ายร้องบอกให้ประคองสติไว้ ภาพปรียาภัทร สปา และไพรัช ผุดขึ้นมาในสมอง "เวลาผมมีไม่มากนะ" กลิ่นน้ำหอมชั้นดีลอยอ่อนจากกายสูงกระตุ้นภายในอกเต้นระรัว ให้รู้ว่าเหตุการณ์ต่อหน้านี้คือความจริงไม่ได้ฝัน ใบหน้าขาวซีด ไหล่หนักดังมีเหล็กทับไว้ "ตอบครับ" ซาตานที่กำลังเล่นสนุกกับชีวิตเธอและพี่เร่งเร้า "คำตอบคุณรู้อยู่แล้วนี่" การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อช่วยไพรัช แต่เป็นปรียาภัทร หญิงสาวกัดฟัน จ้องหน้าเขาราวจะแผดเผาให้ตายกันไปข้างหนึ่ง "ผมไม่ใช่ผู้วิเศษ เดาใจคนไม่ได้หรอกครับ โดยเฉพาะผู้หญิง" รุทระหัวเราะหึ ++++++++++++++++++++++++++++++”