เติมเงิน

ประวัติการอ่าน

ออกจากระบบ

ดาวน์โหลดแอป

วิวาห์ชัง ชุด เจ้าสาวพรหมจรรย์ของมหาเศรษฐี

บทที่ 6 ตอนที่ 6

จำนวนคำ:1982 | อัปเดตเมื่อ：07/01/2022

าเขาไม่มีทางทันได้อาบน้ำหรอก เพราะหล่อนจ

ห้องนอ

จะก้าวตามเขาเข้าไปภายในนั้น แต่เสียงเรียกเ

ใครโทรม

ด แต่ก็ต้องเก็บอาการเอ

่อนนะคะ เชิญพี่แ

รั

เข้ามา ก็หน้าซีดเผือด ต้องรีบกดวางสายแทบไม่ทัน แต่แค่เสี้ยววินาทีเดีย

งควานฉันอีกท

อันนายิ่งโกรธแค้นแน่นอก แต่ห

หาเมียบ้างไม่

ินก็เอาไปจากฉันแล้ว ยังจะมาต

นไม่พอที่จะปิดปาก

แกต้องการอะ

ถูกประวิทย์หิ้วเข้าโรงแรม แถมมันยังถ

จอฉันเด

ะ?

อยู่ที่โรงแรมเดิมที่เราเคยเอากัน

ปตอนนี้ไม่ได้

ยากให้ฉันประจานเธอล่ะ อ้อ แล้วอย

หน้าอยู่ ถ้าหล่อนออกไปหาไอ้ประวิทย์ตอนนี้ แล้วแม็

.. ฉั

ัวเราะร่ว

้วยบทนางเอกหนังโป๊ได

เดือดดาลไปตามสาย ก่อนจะยื่นข้อเสนอ “แกต้องก

้หรอก เพราะถ้าฉันเอาเธอ เงิน

้า! ไอ้สารเลว

มันไม่มีอะไรต้องเสียสักหน่อย ติดคุกก็เคยม

์ ไอ้นักเลงหัวไม้ทำให้

างนั้นชีวิตของหล่อนก็คงจะต้องถ

่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นนะ เพร

ิ แล้วรีบม

ไปด้วยความเกรี้ยวกราดแค้นเคือง มือเล

งฆ่ามึงให้ได้

้องนอน และก็เห็นเสื้อผ้าของแม็กซิมัสถูกสลัดทิ้งเอาไ

กอาบน้ำ

รั

ดีเพื่อนสนิทอันมีเรื่องน่ะค่ะ อ

รั

มแปร่งพร่าไม่คุ้นหู เขาคงกำลังต่อสู้กับ

ล่อนพึมพำแผ่วเบาโดยที่คนในห้องน้ำไม่ได้ยิน จา

ยกขึ้นป้ายน้ำตาทิ้งจนแห้งเหือด จากนั้นก็เดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้า หล่อนเปิดมันออกเพื่อที่จะหยิ

มหาอยู่นี่ แล้วมาอยู

งชุดรัดรูปตัวจิ๋วในมืออย่างชั่งใจ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าควรจะเอาไปคืนในตู้ของอันนาเสี

ที่อยู่ไม่ห่างนักด้วยความรีบเร่ง เพราะหล่อนคิดว่าตอนนี้อ

ในน้ำเย็น แต่มันกลับไม่ได้ลดความร้อนรุ่มในกายหนุ่มลงเลย ร่างกาย

ัวเองน่าจะ

ี้มาก่อน แต่ใครกันล่ะที่วางยา

้านทานอำนาจของมันได้อีก เขาก้าวออกจากอ่างน้ำวนในสภาพเปลือย

งเขามืดมัวจนไม่สามาร

งการเซ

็กซ์ที่รุนแรง

นนา... พี่

้อนรนแต่ก็ไม่พบ จึงดันประตูกระจกก้าวออกไปตรงระเบียงห้องที่ยื่นออกไปนอกตัวบ้าน ซึ

ิดประตูที่เย็นเฉียบเอาไว้แน่น

ผ้าม่านก็ยังปิดสนิทอีกด้วย หล่อนหันไปดึงบานประตูปิดลง และรีบเดิ

้ออ

ะรีบเดินออกไปจากห้องนอนของญาติผู้น้อง

.. แม

ทั้งตัว ใบหน้างามก็แดงก่ำด้วยความอับอาย กำลังจะวิ่งหนีอ

. คุณแ

างรังเกียจหล่อนตลอดเวลาที่เจอหน้า กำลังกอดรัดกายสาวของ

.. ทำไมมาทำแบบนี้กับหล

. ปะ... ปล

ยน่าหวาดกลัว หน้าตาของเขาก็แดงจัดจนคล้ำ

ม่

ลั่น เมื่อเขาฉีกเสื้อผ้าของหล่อนจนขาดวิ่น เหลือเพี

ย่าค่ะ...

รัย แล้วผู้ชายที่เนื้อตัวใหญ่โตไปทุกสัดส่วนก็กระโจนขึ

เซ็กซ์ เซ็ก

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

วิวาห์ชัง ชุด เจ้าสาวพรหมจรรย์ของมหาเศรษฐี

เนื้อนวล มหาเศรษฐี

“แม็กซิมัส ซาเมนดอฟ จำใจแต่งงานกับผู้หญิงแพศยาที่เผลอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยเพียงแค่ครั้งเดียว เขาเกลียดหล่อนมาก เกลียดผู้หญิงที่ยอมเอาตัวเข้าแลก เพื่อจับผู้ชายอย่างหล่อนเข้าไส้ เขาจึงกระทำกับหล่อนอย่างหยาบคาย ป่าเถื่อน ปฏิบัติกับหล่อนเยี่ยงโสเภณี พร้อมพาคนรักเก่ามาเหยียบหน้าถึงที่ครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ในเมื่อหล่อนอยากได้เขานัก หล่อนก็จะได้ แต่ได้แค่ทะเบียนสมรสนะ เพราะความรักเขาให้หญิงอื่นไปหมดแล้ว ปั้นหยา แอบรักแม็กซิมัส... แอบรัก แอบมองมานานแสนนาน และยินดีที่ได้เห็นเขามีความสุขกับญาติผู้น้องของตนเองอย่างจริงใจ แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลก หล่อนไม่รู้ว่าตนเองหล่นตุ๊บลงบนเตียงของเขาได้ยังไง และไม่รู้ว่าทำไมถึงได้เกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างกันขึ้น หล่อนพร่ำบอกกับเขาว่าไม่รู้เรื่อง แต่เขาไม่เคยเชื่อเลย แถมยังยัดเยียดข้อกล่าวหาร้ายแรงใส่มือมาอย่างไร้เมตตา "เราหย่ากันเถอะค่ะ" หล่อนบอกทั้งน้ำตา หลังจากเพิ่งถูกแม็กซิมัสข่มขืนอย่างป่าเถื่อนไปสองครั้งติด "ยอมแพ้แล้วหรือคนเก่ง" เขาถามเสียงหยันเยาะ พร้อมหยิบธนบัตรสีเทาจำนวนห้าใบปาใส่หน้าหล่อน เหมือนที่เคยกระทำทุกครั้งหลังจากเสร็จกิจกับกายสาวที่เขาเฝ้าบอกว่าเกลียดแสนเกลียด ปั้นหยานิ่งเงียบ น้ำตาตกใน หัวใจเจ็บจนชาชิน กัดฟันพาร่างกายที่บอบช้ำจากการถูกชำเราจากผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีลุกขึ้นนั่ง ทุกอณูเนื้อกรีดร้องเจ็บปวดแสนสาหัส "ตอบสิ เงียบทำไม" "ฉันต้องการหย่า" หล่อนย้ำความต้องการของตัวเองออกไปอีกครั้งด้วยเสียงเบาหวิวปานเสียงของลมหายใจ "ได้สิ อยากหย่าเมื่อไหร่บอกมาเลย" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความลิงโลดยินดี เมื่อกำลังจะได้รับอิสรภาพที่ถวิลหา จนคนฟังเช่นหล่อนปวดหนึบไปทั้งดวงใจ "เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ค่ะ" เขาปรายตามองหล่อนอย่างชิงชังขยะแขยงไม่คิดปิดบัง "แต่ถ้าเธอกำลังฝันหวานถึงสินสมรสละก็... เลิกฝันซะ เพราะฉันจะไม่ให้แม้แต่เหรียญเดียว" หล่อนไม่ได้ตอบเขา กัดฟันเดินหนีเข้าห้องน้ำทั้งน้ำตา พร้อมกับเก็บเรื่องลูกในท้องเอาไว้เป็นความลับ และคนใจร้ายอย่างเขาจะไม่มีวันรู้ตลอดกาล”