วิวาห์นอกหัวใจ ชุด เจ้าสาวพรหมจรรย์ของมหาเศรษฐี

ักเรียนเดินออกมาจากโรงเรียนประจำหญิงล้วน ช้

กษาตอนปลายในเร็วๆ นี้ เพราะตอนนี้หล่อ

่งตระกูลนี้เป็นนามสกุลพระราชทาน ทุกคนในวงศ์ตระกูลล้ว

นนำสมบัติพัสถานมาถลุงกันอย่างสนุกมือ ซึ่งในระยะเวลาแค่ไม่ถึงห้าปี ทรัพย์สินที่อ

จมไม่ลง หน้าใหญ่ใจโตทั้งๆ ที่ไม่เหลือสมบั

งทุกคนจนมีแนวโน้มว่าจะต้องออกมาหางานทำเพ

ทั่งได้ยินเสียงลุงแก้วคนขับรถเก

หนูค

อนจะฝืนยิ้มทักทายชายสูงวัย

ีค่ะลุ

ีครับค

รถคันงามที่เหลืออยู่เพียงค

รถเหรอคะ ลุงแก้วถึ

่ได้ออกไปข้างนอกเลยครับ ไม่รู้ว่าทำไมไม่ไป

ณค่ะลุ

ขึ้นร

อนยิ้มขอบคุณ ก่อนจะก้าวขึ

้อมรถขึ้นมานั่งหลังพวงมาลัยรถ และก็ชวนคุยเหมือ

็จะขึ้นมหา’ลัย

่าจะได้เรียนหรือเปล่า ก็อย่

ไม่เรียนต่อ จบแค่มอหกคงทำงานดีๆ

างบ้านก็อย่างที่ลุงแก้วเห

ทุกอย่างทั้งหมด แต่ก็ตักเตือนอะ

ามส่งคุณหนูเร

ึงชัชชัยบิด

าแผ่วเบา เมื่อนึ

งๆ อีกสี่คนในตระกูลวัฒนาดิลก แต่หลังจากที่แม่ต

จที่สูญเสียภรรยาสุดที่รัก เหล้าถูกใช้เป็นเครื่องม

อกจากงานก่อนที่จะเป็นฝ่ายถูกไล่ออก และน้องๆ ของพ่

ลังระส่ำระสายอย่างหนัก

ะสาท คนในครอบครัวต้องแอบส่งให้ไปอยู่ในโรงพยาบาลประสาทอย่างเ

ำเร็จ จนกระทั่งเมื่อสามเดือนก่อน หัสดินขายที่ดินส่วนตัวที่คุณย่ายกให้ แล

ำเนินชีวิตของหล่อนมีแบบแผนและอยู่ในกรอบ แม้กระทั่งสามีที่เป็นคนงานในบ้านมา

าวาง

่งเสียให้พชมนเรียนในโรงเรียนที่ดี ราคาแพง เพราะหวังว่าพชมนจะใฝ่เรียน แต่พชมนกลับ

างานทำค่ะ แล้วก

ป หลังจากนั่งคิดถึงเรื่องราวย

งไม่ยอมห

ตอนนี้พ่อแทบจำนางไม่

ปบำบัดคงจะดีขึ

ำคัญอาเกสก็ไม่สนับสนุนด้วย เพราะกลัวเป็นข

งเรียน เกสรายังตัดใจส่

าอีก คงเพราะจนปัญญาที่จะ

อกกระจกรถ ดวงใจของหล่อนเต

กครั้งที่ผ่านมาก็คือการขึ้นไปหาบิดาซึ่งท่านหมก

่อนก็รู้ดีว่าชีวิตต้องเดินต่อไป ไม่ใช่จมปล

ยามที่จะถามไถ่ แต่ท่านทำแค่ละสายตาจากรูปของมารดาเพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น

ข้าใจบิดา ขาเรียวค่อยๆ หยัดขึ้นยืน บอก

ดีแล้ว... คงต้องปล่อ

ของบิดา สาวใช้ที่เป็นหนึ่งในสาวใช้อีกเพียงไม่กี่คนที

ับฉันหรื

ห้มาเชิญคุ

ื่อเม้มเป็นเส้นตรง ก

าเกสอยู่

ียงชั้นสอ

ในใจก็อดที่จะคลางแคลงไม่ได้ เพราะร้อยวันพันปี เกสราไม

ริเวณระเบียงไม้ที่ยื่นออกไปด้านนอกของตัวคฤหาสน์

รียกหาน

รศัพท์มือถือ และหันมามอ

เรามีเรื่อง

งเดินเข้าไปหา หย่อนกายลงนั่งบน

ไรจะคุยกับ

ายตามองสำรวจอย่างพิจารณา

มสุดท้ายเสร็

ค

าครุ่นคิดก

สิบเก้าแล้วใช่ไหม อาเข

าเต็มเดือนกันยานี้ค่ะ” หล่อ

อเปล่าคะ ทำไมวันนี้

่อนที่ริมฝีปากบางเฉียบจะข