กแขกเพื่อ "พักผ่อน" ซึ่งแท้จริงแล้วก็คือการกักบร
ากท่าทีอ่อนแอเป็นต่อว่าลดาวัลย์ทันที "ทำไมแกถึงไม่ร
ม่คะ แสดงละครจบแล้วใช่ไหมคะ
าหว่านล้อมให้ลูกสาวฉวยโอกาสนี้เอาใจรัฐศาส
มา "หนูจะไม่อยู่ที่
์ที่แอบฟังอยู่หน้าประตูก็ได้ยินคำพูดของ
ายโดนคุณปู่ดุ แล้วยังจะคิดหนีไปง่าย ๆ
่างดูถูก "ก็แค่สินค้าที่ได้เข้ามาในบ้านนี้เพราะการแต่
่วยพูดให้สองสามคำแล้วจะเหลิงไปหน่อยเลย คน
เป็นรูปของรัฐศาสตร์กับผู้หญิงที่ดูอ่อนโยนและส
เพื่อนสมัยเด็กของพี่ชาย ส
รู้สึกเหมือนถูกเข็มทิ่ม แ
้างหูของลดาวัลย์ด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน "เธอคิดว่าเรื่องเมื่อ
องลดาวัลย์ ปลุกความอัปยศและความโกร
ันที แววตาเย็นเ
ชามญชุ์และอำพร ลดาวัลย์ยกมือ
ดังสนั่นไปทั่วทั้
้วปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออย่างรวดเร็ว เธอใ
บฉันเหรอ?!" เ
ไม่ออก ได้แต่ชี
เต็มไปด้วยความเกลียดชัง "ตบครั้งนี้ ฉันตบแทนต
ผดเสียงอย่างเกรี้ยวกราด "แกมัน
งหนี แต่ถูกลดาว
ะเข้ามาทำร้าย แต่ถูกลดาวัลย์สะบ
้น เริ่มร้องไห้โฮ
ระตูห้องหนั
นออกมาจากห้องหนังสือพร้อมกั
มือพิชามญชุ์ออกอย่างเย็นชา ส่วนพิชามญชุ
ยนเป็นเคร่งขรึมทันที เข
ยหน้าขึ้นมองลดาวัลย์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคว
/0/35018/coverbig.jpg?v=a950e9baace73c094291b68e6dae038d&imageMogr2/format/webp)