icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด

บทที่ 5 

จำนวนคำ:977    |    อัปเดตเมื่อ:14/07/2026

กแขกเพื่อ "พักผ่อน" ซึ่งแท้จริงแล้วก็คือการกักบร

ากท่าทีอ่อนแอเป็นต่อว่าลดาวัลย์ทันที "ทำไมแกถึงไม่ร

ม่คะ แสดงละครจบแล้วใช่ไหมคะ

าหว่านล้อมให้ลูกสาวฉวยโอกาสนี้เอาใจรัฐศาส

มา "หนูจะไม่อยู่ที่

์ที่แอบฟังอยู่หน้าประตูก็ได้ยินคำพูดของ

ายโดนคุณปู่ดุ แล้วยังจะคิดหนีไปง่าย ๆ

่างดูถูก "ก็แค่สินค้าที่ได้เข้ามาในบ้านนี้เพราะการแต่

่วยพูดให้สองสามคำแล้วจะเหลิงไปหน่อยเลย คน

เป็นรูปของรัฐศาสตร์กับผู้หญิงที่ดูอ่อนโยนและส

เพื่อนสมัยเด็กของพี่ชาย ส

รู้สึกเหมือนถูกเข็มทิ่ม แ

้างหูของลดาวัลย์ด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน "เธอคิดว่าเรื่องเมื่อ

องลดาวัลย์ ปลุกความอัปยศและความโกร

ันที แววตาเย็นเ

ชามญชุ์และอำพร ลดาวัลย์ยกมือ

ดังสนั่นไปทั่วทั้

้วปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออย่างรวดเร็ว เธอใ

บฉันเหรอ?!" เ

ไม่ออก ได้แต่ชี

เต็มไปด้วยความเกลียดชัง "ตบครั้งนี้ ฉันตบแทนต

ผดเสียงอย่างเกรี้ยวกราด "แกมัน

งหนี แต่ถูกลดาว

ะเข้ามาทำร้าย แต่ถูกลดาวัลย์สะบ

้น เริ่มร้องไห้โฮ

ระตูห้องหนั

นออกมาจากห้องหนังสือพร้อมกั

มือพิชามญชุ์ออกอย่างเย็นชา ส่วนพิชามญชุ

ยนเป็นเคร่งขรึมทันที เข

ยหน้าขึ้นมองลดาวัลย์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคว

เปิดรับโบนัส

เปิด
สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด
สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด
“ฉันแต่งงานกับ 'รัฐศาสตร์' ทายาทตระกูลดังเพื่อผลประโยชน์ของครอบครัว ทนเป็นภรรยาที่ไร้ตัวตนมาตลอดหนึ่งปี จนกระทั่งคืนนั้น ฉันตื่นขึ้นมาในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย ร่างกายบอบช้ำจากการถูกย่ำยีในห้องโรงแรมแปลกหน้า ฉันโทรหาสามีด้วยความหวาดกลัว แต่เขากลับด่าว่าฉันสร้างเรื่องน่าสมเพชเพื่อเรียกร้องความสนใจแล้วตัดสายทิ้ง ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่า 'พิชามญชุ์' น้องสาวแท้ๆ ของเขาเป็นคนวางยาและส่งฉันไปขึ้นเตียงผู้ชายคนอื่น! แต่เมื่อฉันเอาใบหย่าไปปาใส่หน้าเขา รัฐศาสตร์กลับเลือกที่จะปกป้องน้องสาว ปฏิเสธการหย่าเพื่อรักษาหน้าตาตระกูล แม้แต่แม่แท้ๆ ของฉันก็ยังร้องไห้กอดขา ขอร้องให้ฉันทนอยู่ในขุมนรกนี้ต่อไปเพื่อแลกกับเงินค่ารักษาน้องชาย หนำซ้ำคุณปู่ของเขายังออกคำสั่งเด็ดขาด บังคับให้เราย้ายกลับไปอยู่เรือนหอและต้อง 'ผลิตทายาท' ให้ได้ภายในหนึ่งปี ฉันถูกคนทั้งบ้านรุมเหยียบย่ำ ถูกมองเป็นแค่สินค้าและเครื่องจักรผลิตลูก ไม่มีใครสนเลยว่าฉันเพิ่งผ่านความอัปยศอะไรมาบ้าง ในเมื่อความอดทนถึงขีดสุด ฉันจึงตัดสินใจลุกขึ้นสู้และจะไม่ยอมเป็นเหยื่ออีกต่อไป กลางโต๊ะอาหารเช้าของครอบครัว ฉันบีบน้ำตาแสร้งทำเป็นภรรยาที่แสนดี ก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ต่อหน้าทุกคน "คุณรัฐศาสตร์ทำงานหนักเกินไปค่ะ... เรื่องมีลูก เราคงต้องรอไปก่อน เพราะหนูไม่อยากกดดันสภาพร่างกายของเขา" ฉันส่งยิ้มไร้เดียงสา มองดูใบหน้าของสามีที่โกรธจัดจนแทบกระอักเลือดเมื่อถูกหาว่า 'ไร้น้ำยา' และนี่... เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”