icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด

บทที่ 6 

จำนวนคำ:947    |    อัปเดตเมื่อ:14/07/2026

เพียงแค่หัวเราะเยาะอย่างเย็นชา ไม่ได้ตอบอะไ

ร้องไห้ฟ้อง "พี่รัฐคะ...เขา...เข

้เท้าเคาะพื้นอย่างแรง "เหลวไหลสิ้

ดอย่างสงบ "หนูไม่มีอะไรจ

้นสูดหายใจเข้าลึก ๆ นี่ไม่ต่

้สึกว่าคำรับรองที่เขาเพิ่งให้ไว้กับคุณปู

โกรธ พูดกับลดาวั

่างไม่เชื่อสายตา

ำ "ผมบอกให้คุณ

ะความผิดหวัง "จะให้ฉันขอโทษเขาน่

ชัดเจนทุกถ้อยคำ "ทำไมคุณไม่ถามน้องสาวสุดท

ัฒนา วางยาฉันในงานเลี้ยง แล้วส่งฉันไปที่เตียงของผู

อำพรตกใจจนหน้าซีด ส่วนคุ

ป เขาไม่คิดว่าลดาวัลย์จะกล้า

ี "พี่พูดจาใส่ร้าย! พิชไม่ได้ท

ม่ได้ส่งคนไปสืบเหรอคะ สืบได้ความว่า

เขามาแค่ส่วนหนึ่ง เขาไม่สามารถยืนยันหรือปฏิเสธ

ยอมรับว่าตระกูลกิตติธรากุลมีเรื่องอื้อฉา

ตระกูลกับความลับส่ว

ับลดาวัลย์ว่า "พอได้แล้ว

มจะสืบให้กระจ่าง แต่ว่าวันนี้ ลดาวัลย์เป

ะไรกับการตัดสินปร

วลาที่สำคัญที่สุด เขาก็เล

รัฐศาสตร์พูดถูก ไม่ว่าจะมีเหตุผลอะไรมาก่อน การลงไ

บจ้องมาที่เธอ เ

เยาะเย้ยของพิชามญชุ์ เห็นสายตาหลบเลี่ยง

มาทันที เธอรู้ว่าต่อให้

ยู่ตรงหน้าพิชา

ับพูดกับพิชามญชุ์ด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง

่า "คุณปู่คะ หนูเหนื่อยแล้ว อยากจะพักผ่อนค่ะ" แล

เปิดรับโบนัส

เปิด
สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด
สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด
“ฉันแต่งงานกับ 'รัฐศาสตร์' ทายาทตระกูลดังเพื่อผลประโยชน์ของครอบครัว ทนเป็นภรรยาที่ไร้ตัวตนมาตลอดหนึ่งปี จนกระทั่งคืนนั้น ฉันตื่นขึ้นมาในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย ร่างกายบอบช้ำจากการถูกย่ำยีในห้องโรงแรมแปลกหน้า ฉันโทรหาสามีด้วยความหวาดกลัว แต่เขากลับด่าว่าฉันสร้างเรื่องน่าสมเพชเพื่อเรียกร้องความสนใจแล้วตัดสายทิ้ง ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่า 'พิชามญชุ์' น้องสาวแท้ๆ ของเขาเป็นคนวางยาและส่งฉันไปขึ้นเตียงผู้ชายคนอื่น! แต่เมื่อฉันเอาใบหย่าไปปาใส่หน้าเขา รัฐศาสตร์กลับเลือกที่จะปกป้องน้องสาว ปฏิเสธการหย่าเพื่อรักษาหน้าตาตระกูล แม้แต่แม่แท้ๆ ของฉันก็ยังร้องไห้กอดขา ขอร้องให้ฉันทนอยู่ในขุมนรกนี้ต่อไปเพื่อแลกกับเงินค่ารักษาน้องชาย หนำซ้ำคุณปู่ของเขายังออกคำสั่งเด็ดขาด บังคับให้เราย้ายกลับไปอยู่เรือนหอและต้อง 'ผลิตทายาท' ให้ได้ภายในหนึ่งปี ฉันถูกคนทั้งบ้านรุมเหยียบย่ำ ถูกมองเป็นแค่สินค้าและเครื่องจักรผลิตลูก ไม่มีใครสนเลยว่าฉันเพิ่งผ่านความอัปยศอะไรมาบ้าง ในเมื่อความอดทนถึงขีดสุด ฉันจึงตัดสินใจลุกขึ้นสู้และจะไม่ยอมเป็นเหยื่ออีกต่อไป กลางโต๊ะอาหารเช้าของครอบครัว ฉันบีบน้ำตาแสร้งทำเป็นภรรยาที่แสนดี ก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ต่อหน้าทุกคน "คุณรัฐศาสตร์ทำงานหนักเกินไปค่ะ... เรื่องมีลูก เราคงต้องรอไปก่อน เพราะหนูไม่อยากกดดันสภาพร่างกายของเขา" ฉันส่งยิ้มไร้เดียงสา มองดูใบหน้าของสามีที่โกรธจัดจนแทบกระอักเลือดเมื่อถูกหาว่า 'ไร้น้ำยา' และนี่... เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”