้องนอนที่อยู่ใกล้ ๆ ก็เปิดออก、กรกันต์และเปรมฤด
หญิงใหญ่คะ、อย่าโกรธคุณพ่อเลยนะคะ、ท่านก็ทำไปเพื่อตัวพี่เอง。พี่แค่
ห้ทาน、"ณัฐวดี、เห็นแก่ความสัมพันธ์ที่ผ่านมา、แค่เธอก้มหัวขอร้องฉันตอนนี้、แล้ว
ร้องความสนใจจากเขา、ตอนนี้เขาอุตส่าห์ลดตั
ณนั้นหยุดมือจากการทำง
น、แล้วหันกลับ
อจับจ้องไปที่กรกันต์นิ่ง ๆ、
วนคำพูดเบา ๆ、เหมือนได้ย
ามแน่ใจ、เลยยิ่งได้ใจ、"ใช่、นี
ามาหาเขาอย่าง
ิดว่าเธอต้องยอมแพ้แล้วแน่ ๆ。เขายืดอกจัดเน
าและไม่พอใจ、เธอไม่คิดว่ากร
ิดว่าณัฐวดีกำล
ู่ตรงหน้ากรกันต
ีย
งสนั่นไปทั่วท
จะหยุดนิ่ง
ข้าปอดแล้วเอามือปิดปาก、เปรม
ากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างรวดเร็ว。ความเ
เขาเอามือกุมใบหน้า、เสียงสั่
คุณที่ไม่แต่งงานกับเธอในตอนนั้น。" ณั
ี่ดูโง่เขลาเพราะความตกใจของเขา、แล้ว
ญสุขวัย、ขอแจ้งให้คุณทราบอย่างเป็นทางการว่า
ไปแล้ว、ไม่มีสิทธิ์มา
กับมีด、"ตอนที่เราหมั้นกัน、บ้านกิตติชัยให้หุ้น 10% เป็นของหมั้
่เปรมฤดีก็หน้าเปลี่ยนสีไปด้วย。หุ้น 10%
ขาตะคอกด้วยความโกรธ、"เธอเป็นคนยกเลิกสัญญาห
แล้วมันก็วนกลับมาเป็นของหมั้นของบ้านกิตติชัย。" ณัฐวดีพูดด้วยน้ำเสียงเ
กันต์ตัวสั่นด้วยความโ
เธอจับข้อมือของ
มือของเขาถูกคีมเหล็กบีบไว้、ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก
ัวทำให้เหงื่อของกรกั
มาแตะต้องตัวฉันอีก。" ณัฐวดี
บกำแพงถึงจะทรงตัวอยู่ได้。เขามองณัฐว
ธอหันหลังกลับ、เปิดประตูห้องของตัวเอง、แล้วปิดมันดัง
อง、ศักดิ์ศรีของเขาแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี、และเป
-
/0/35600/coverbig.jpg?v=aa423d17c8e65fcf816d16a7b3b6ea22&imageMogr2/format/webp)