กังหันเสน่หา

นท

ตาก็สวยดี แต่ปากเปราะอย่างนี้

กส่วนไหนของเขาล่ะ ชิ...จมูกโด่งยู่ย่น “สนใจไปทำไมไอ้พวกผู้ชายเฮงซวย เห็นดีแต่เอารัดเอาเปรียบ สร้างแต่

กน้อย “แต่อันที่จริง หน้าตาสวย แต

หรือไง ถึงได้มายืนว่าผู้หญิงปาวๆ อย่าง

้นเต่อ จนแทบปิดไอ้นั่นไม่มิด” ด้วยตอนนี้เริ่มมีสายตาหลายคู่จากเหล่านักศึกษาเมียงมองมาด้

ยงร้องโวยวายเสียงเขียว เมื่ออยู่ดีๆ อีตา

าทันเห็นหลังไวๆ ของชายคนที่เดินจากไป

ม่ยอมเคลียร์ หนีหน้าไปซะเฉยๆ บ้าหรือเปล่าก็ไม่รู้” เอ่

จำชายที่เดินจากไปอย่างเร็วไวได้ “นั่นมัน...” ย

รู้จักเหรอ

หยๆ ให้กับพี่สาวคนบ้านเดียวกัน

มระงับอารมณ์โกรธอย่างที่สุดแล้ว แต่ก็ทำได้อยากเย็นเหลือเกิน

แทบหลุดปลิวใส่หน้าคนอื่น กระโปรงหรือก็สั้นเต่อจนปิดแค่แก้มก้นนิดเดียว จนถูกเตือนหยิกแกมหยอก ที่สาวๆ หลายคนฟังแล้วถึงกับหน้าชา ไม่กล้าใส่กระโปรงสั้นและเสื้อรัดติ้วในวันที

่นเป็นใคร” เอ่ยถามซ้ำ เ

รย์...อาจารย

อ..

นที่เอมเคยเล่

ะบ้าตายจริงๆ มึนงงอย่างกะทันหัน ร่างโปร่งบางเซถลาไ

ห่วง อากาศวันนี้ก็ร้อนเสียเหลือเกิน จนขนาดเธอเคยยืนกลางแดดเปรี้ยงๆ หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

าเรียวรูปไข่เปลี่ยนแปลงเป็นมีแก้มยุ้ยราวกับเด็กอ้วน ตาบวมคล้ายคนเอาแต่นอนไม่อยากตื่น

แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ต้องถูกถาม สู้ยอมรับเป็นการตัดบทดีกว่า “วันน

สายน้ำผึ้งก็ลดกระจกลงพร้อมยื่นหน้าออกมาเล็ก

ายน้ำผึ้งยังกระฉับกระเฉงว่องไวราวกับคนปกติ กลีบปากอิ่มคลี่ยิ้มจนเห็นฟันขาวสะอาด รีบส

แล้วหันหน้ามาหาพร้อมกลีบปากรูปกระจับขยับอ้าหมายจะห้ามไม่ให้เธอทำอย่างที่คิด

งเบาหวิวอย่างเสียดายเงินในกระเป

ดและอึดอัดใจ ด้วยชินกับการอยู่คนเดียว แต่เมื่อแม่หว่านล้อมด้วยการสรรหาคำพูดต่างๆ นานา สุดท้ายก็เอ่ยพูดอย

ในตัวเอง เลยเข้าใจทำไมแม่ถึงอยากให้มาอยู่กับเธอนัก คงเชื่อมั่นในตัวเธอจะดูแลและสามา

กินไม่ได้ ปากเสียงก็ไม่มี ยอมจนกลายเป็นถูกจุดอ่อนให้ถูกคนอื่นเขาเอารัดเอาเปรียบจนคนที่ไม่ยอมใครอย่างเธอถึงกับโกรธกรุ่น เลยตั้งใจดูแลและปรับเปลี่ยนบุคลิกลักษ

ส่ซื่อจนเป็นเซ่อ ตามเพื่อนไม่ค่อยทันด้วยนิสัยเชื่อคนง่ายเกินไป เพียงเขาพู

างแก้ไขอย่างมีสติยั้งคิดดีกว่า อีกทั้งรถก็เคลื่อนมาหยุดหน้าร้านที่หมายตาไว้แล้วด้วย รีบจัดการเรื่องเสื้อผ้าและพาเ