ลลิสนอนในห้องของ
ธรรมดาที่พวกเขาจะอยู่ด้วยกัน แต่เสียงแผ่วเบาชวนอึดอัดที
เรียวนิ้วก่อนจะสูดมันเข้าไปลึกๆ รสชาติขมปร่าและแส
จดเดินลงมาชั้นล่า
คลอีมีรอยแดงจางๆ ปรากฏอยู่ “ใกล้จะถึงวันเกิดพี่ชายเธอแล้ว
เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงบทสนทนาระหว่างเธ
ยงคลื่นกระทบฝั่ง และชอบจับมือเขาเดินบนผืนทรายยามพระอาทิตย์ขึ
นนับจากนี้ งานวันเกิดของพวกเราจะจัดขึ้นท
เธอ แต่ตอนนี้ เขากลับคอยหลบหน้า
ธอต้องใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจ
ก็เดินเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน
จดเป็นผู้หญิงน่าจะเข้าใจผู้ชายได้ละเอียดกว่านี่คะ ด
ช่ค่ะ ฉันไม่รู้เร
สะกดกลั้นความเจ็บช้ำไว้ข้างใน เธอหันหลังเตรียมจ
ธอมีธุระอะไรต้
ใจของเธอหยุดเต้นไปชั่วขณะ เข
ิง “วันนี้ฉันมี
าประหลาดใจ “จะไปเที่ยวเหรอจ๊ะ
ตำหนิ “เจด โรซาริโอ เธอเพิ่งจบมัธยมปลาย อย่าริอ่
ะแทกเข้ากลางใจจนเธอไม่เหล
กล่เกลี่ย “เด็กสาวมีแฟนมันก็เรื่อ
ระโลม “ถ้าชอบใครก็รักให้เต็มที่เถอะจ้ะ วัยสิบแปดป
ดินออกไป เจดยืนมองแผ่นหลังขอ
งเดียวจริงๆ และเธอก็มอบม
กไป เธอจะไม่ยอมปล่อยให้ช่วงวัยเยาว์ของตนต้องถูกฝัง
ฝนปรอยโปรยปราย แม้จะเป็นฤดูร้อน แต่ละอองฝ
บส่งเธอเสมอ “เด็กน้อยของฉันจะเปียกฝนไม่ได้หรอกน
ธอต้องหัดเดิน
งแล้วกางร่มเด
้าจอมือถือกลับมีการแจ้งเตือนขึ้นมา มันคือการแจ้งเตือนพิเศษจ
รสักอย่างเพียงครึ่งปีต่อครั
ะ เหมาะที่สุดส
ะณีต กำลังโอบกอดโคลอี เอลลิส ในชุดแต่งง
อยู่แล้วร้อนผ่าวขึ้นมา ช่องแสดงความคิดเห็นเต็มไปด้วยคำอวยพร ทุกคนต่
ปล่า อาการปวดหนึบในอกที่เคยเกิดขึ้น
มแสดงความคิดเห
ณรักกันตราบ
/0/36123/coverbig.jpg?v=20260911102345&imageMogr2/format/webp)