คนนี้...พ่อเลี้ยงขอ

pte

่ใช้ห้อง ๆ หนึ่งเป็นทั้งที่อยู่อาศัยและทำงาน ผนังสีขาวกั้นแ

ความรู้สึกเหมือนว่าเขาอยู่ที่บ้าน ชายหนุ่มนั่งลงดีแล้วจึงถาม “พี

พู” ไม่พูดเปล่า พอนั่งลงในฝั่งตรงข

เป็นช่วงเวลาไหนดี? ตอนพุดตัวเล็ก ๆ ตอนสิบขว

ง เขาพยายามทำตัวให้เป็นปรกติในทุ

คนอยากกลับมาอยู่กับพุด

ือถือ ค่อยกินข้าวอีกสิบนาที” ว่าแล้วเ

นจานดังเคร้ง! เมื่อภาพของอดีตใน

เล่นมือถือเ

้าง ๆ ตาคมเหลือบมองตามอย่างหวาดหวั่น เธอไม

จะกินข้

่เคยคือฉีกยิ้มกว้าง คว้าท่อนแขนใต้ชุดนอนลายขวางไปอีกทาง แล้วหย่อนก้นน

ว! ความคิดของชายหนุ่มปรากฏอยู่ในสายตาหื่น

ี่ไปเพราะอะไร พุดเป

ี่ปรากฏให้เห็นแม้กระทั่งในแววตา “พุดรักพี่เปา... รักจนอาจจะตายเ

อบฟังเรื่

น้าลงบนแผงอกกว้างกำยำ เพื่อที่จะกดจอสี่เหลี่

รั้ง เธอชอบที่จะนั่งตักเขาเล่นโทรศัพท์ไ

วามคิดอกุศลกับเด็กสาววัยสวยสะพรั่งอยู่บ่อย ๆ และต้องคอยหักห้ามใจเพราะยั

ไร้เขี้ยวเล็บ... ที่กลัวแม้กระทั่งเ

เรียนสายหรอก” ตาคมเหลือบมองนาฬิกาบนฝาผนังครั้งหนึ่ง แล้ว

วยที่เชยขึ้นมองกรามแกร่งที่มีเคราเขียวครึ้มขึ้นแซม พาเสีย

ย่างเกิ

ิของผู้ชายที่ยังใช

่งใหญ่อลังการงานสร้างขนาดไหนไว้ในกางเกงนอน! มันอยู่ในองศาที่ค

ั้งคู่ โดยเฉพาะชายหนุ่มที่นั่ง

ุกพรวด เก็บโทรศัพท์มือถือลงในกระเป๋าผ้าอย่างรวดเร็ว ปรายลดาแทบวิ่งออกไปจาก

อนรนก้นไหม้นั่งไม่ติดเก้าอี้ทำให้ปรเมษฐ์ต้องบึ่งรถยนต์คู่ใจจากคอนโดมิเนียม มาจอดรออยู่ข

ห้เพื่อนมานาน หล่อนระเบิดอารมณ์ใส่ตัวต้นเหตุอย่างเขา จึงค่อยยอมบอกว่าปรายลดาเป็น

อบ้านอย่างที่แม่อนงค์บอก เขายังเผลอดีใจไปว่าเธอขาดเขาไม

หาวิทยาลัยพาเปลวโทสะในดวงตาคู่คมลุกโชน ปรเมษฐ์กระโจนกายออกจากรถยนต์ที่จอดรออยู่ห

่อเหลาเอาการยกมือไหว้เขาในทันที ขณะที่คนรับไหว้ยกมือตา

ม่รู้ก็ลองไปถามยัยปริมดูใหม่นะ ผมกับลูกพ

ใช่พ่อเลี้ยงแท้ ๆ ยังหน้าเด็กเท่าเด็กนักศึกษา เล่นเอาสาว ๆ เจ้าของรถยน

ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าการที่ยัยเพื่อนตัวแสบไม่ยอมกลับบ้านด้วยกันเป็

ไปก่อ

นก่อนสิ ชื่อธ

.. โดยไม่ได้รู้ว่าเขาอาจถูกเสือขย้ำตายตั้งแต่ย

ไม่ไกลจากห้องพักของปรายลดามากนัก ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาท

ุดของร้านมีโต๊ะสี่ที่นั่ง โซฟาติดผนัง ท่ามกลางบรรยา

นไม่ได้อยากมารับประทานอาหาร ที่จริงก็ตั้งแต่ในรถยนต์ที่เธอได้นั่งเงียบกริบมาตลอดทาง คง

ทำงานที่ฟิลิปปินส์ มาครา

เขาตอบแล้วก็หันไปทางคนข้าง ๆ ในท่าทีและน้ำเสียงเป็นเจ้าของอย่

ป็นไปไม่ได้เลยที่อีกฝ่ายจะไม่เห็น เลือดร้อน ๆ

กับพุด คุณร

้วยั

นโต ผมไม่เคยคิดจะเอามันมาทำต้มยำกินเลยนะค

าะเห็นได้ชัดว่ามีคนหนึ่งเริ่มที่จะนั่งก้มหน้าก

าด แต่ว่าเนื้อปลามันคาว... ไม่ได้นุ

ุดไม่ดี ว่าพุดมีเสี่ยเลี

่เพื่อนตั้งแต่อายุยี่สิบเอ็ดปีที่รับอุปการะเด็กสาวคนหนึ่ง ส่งเส

ช่ครั้งแรกที่เขาพร้อมจะจัดการผู้ชายทุกคนให้อั

ตายนะครับ เก็บอนาคตไว้ไปคบกับคนอื่นเถ