icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย

บทที่ 4 

จำนวนคำ:836    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:15

เงียบสงัดอ

ินตรงไปที่ห้องนอนแ

ถอดเสื้อโ

ดึงเข่าเข้าหาอกเพื่อรัก

อได้ทั่วไปสองเม็ดโดยไม่ก

่อยให้ความมืดกลื

ันถึ

ดึงฉันกลับไปเ

ตอนนั้นดันเต้ยังไม่ใช่ดอน เ

ข้อนิ้วของเขาถลอกและแตก

อรี่ ลมหายใจของเราเป็นไอระเหยบ

าประดับด้วยสตรอว์เบอร์รี มัน

้ากับกร

หิมะ" ฉันกระ

งจากเค้ก

๋าอย่างช้าๆ และนับธนบัต

ม่มี

ัว และฉันรู้ว่

แขนเขาแรงๆ เพื

ยู่แล้ว" ฉันโกหก ฝืนยิ้ม

งอยู่บนบันไดหนีไฟท

องเขาเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ มือข

ถือกล่

้ก หรืออย่างน้อยก็เ

้านหนึ่งยุบลงไป เขาทำงานล่วงเวลาท

าหญิงของผ

ิใจมากจน

จความเย็น มันมีรสชาติเหมื

งที่ดีที่สุดท

องไห้

ะฉันรู้ว่าอะไร

ต้องฆ่าเด็กหนุ่มแสนดีคน

ั่นทำให้ฉั

์ของฉัน

กายฉันรู้สึกหนักอึ้งราวกับตะ

นโต๊ะข้างเตียงโดย

องฉันแหบพร่าเพราะความง่วง

น้ำเสียงของเขาแหบพร่า ท

ู่ไหน?

เตียง" ฉัน

ปดโมงเอ

ื่อยจัง

จมดิ่งกลับไปสู่ความฝัน ไม่สามารถยึ

ร้านเ

..." ฉั

าม น้ำเสียงของ

ดวงตาของฉันปิดลง

ไรน

ด สติของฉันเริ่มเลือนลาง

งบนหมอน ฉันหลับไปในความม

เปิดรับโบนัส

เปิด
สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย
สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย
“ในช่วงเวลาที่แฟนของฉันกำลังตกต่ำที่สุด ฉันบอกเลิกเขาอย่างกะทันหันเพื่อรักษาชีวิตเขาไว้จากพ่อของฉัน ต่อมา เขากลายเป็นหัวหน้ามาเฟียผู้ทรงอิทธิพล และบีบบังคับให้ฉันแต่งงานด้วยเพื่อแก้แค้น ทุกคนต่างบอกว่าเขารักฉันมาก แต่ความจริงคือเขาพาเมียน้อยกลับบ้านทุกคืนเพื่อยั่วยุและหยามเกียรติฉัน เขาอายัดบัญชีธนาคารของฉันทั้งหมด เพียงเพื่อบีบให้ฉันต้องคลานไปอ้อนวอนขอเงินจากเขา เมื่อฉันแบกสังขารไปหาเขาที่ออฟฟิศ เมียน้อยของเขากลับเยาะเย้ยรูปร่างที่ผอมโซราวกับซากศพของฉัน ซ้ำยังปาตุ๊กตาดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายของแม่ฉันจนแหลกละเอียด ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหวจนล้มลงและไอออกมาเป็นเลือดจนเปื้อนสูทราคาแพงของเขา แต่เขากลับจ้องมองฉันด้วยสายตาขยะแขยงและเย็นชา "เลิกเสแสร้งเรียกร้องความสนใจได้แล้ว เอเลน่า" เขาไม่เคยรู้เลยว่าฉันป่วยเป็นโรคร้ายระยะสุดท้ายและกำลังจะตาย เงินที่ฉันไปขอร้องแทบเป็นแทบตาย ไม่ใช่เพื่อเอาไปซื้อของหรูหรา แต่เพื่อซื้อมอร์ฟีนบรรเทาปวดให้ฉันได้ตายอย่างมีศักดิ์ศรี ฉันยอมทนรับความเกลียดชังและการถูกเหยียบย่ำมาตลอดสิบปี เพียงเพื่อให้เขามีชีวิตรอดและยิ่งใหญ่ได้อย่างทุกวันนี้ จนกระทั่งวันที่เขาได้เห็นพินัยกรรมและรู้ความจริงทั้งหมดจากปากเพื่อนสนิทของฉัน เขาก็แทบคลุ้มคลั่ง มาเฟียผู้หยิ่งยโสยอมคุกเข่าร้องไห้อ้อนวอน และทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อตามหาหมอที่เก่งที่สุดมาดึงฉันกลับจากความตาย แต่ฉันเพียงแค่ปัดมือเขาออกเบาๆ แล้วหลับตาลง "ฉันเหนื่อยแล้ว ดันเต้... ฉันพร้อมที่จะนอนแล้ว"”