สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย

ันฉุน ควันบุหรี่ กลิ่นฉุ

ลืมตาที่ห

จากเมืองที่ลอดผ่านหน้าต

ี้กำมะหยี่ที่มุมห้อง

รี่ของเขาไหม้เกรียมราวกับด

ับบ้านมาหลา

เขาไปพักอยู่ที่อพาร์ตเ

ฟันแน่นเพราะความเจ็บป

ะโน้มตัวลงมาเหนือเตียง แผ่ความเย็น

น่นราวกับกุญแจมือ แรงบีบของเขาทำให้ฉันเ

อแต่กระด

ต่เรี่ยวแรงแทบจะหมดไ

่มือลูบไปบนกระดูกข้อมือที่ยื่นออกม

ขาถามด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย "ใช

แตกๆ "ใช่ ดันเต้ นั่นแหละ ฉันอดอาหารเพื่อเรียกร้อง

หลังกลับ เขาเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟข้างเตียง เขาเปิดสวิ

" เขาอ

่ตาเพร

งมีกล่องสีขาวว

้กสตรอว์เบอร์รี มันดูให

ื้อม

่ความฝัน การโทรศัพท์ค

สีแดงมันวาว และความรู้สึกคลื

ารแข็งมาหลายวันแล้ว ฉันต้

ามองเขา เ

มเหมือนเด็กสาวที่ฉั

จริงๆ เหรอว่าเค้กชิ้นเดียวจะช่วยเ

ฉันเดินโซเซไปที่ถังขยะตรงมุมห้องและปล่อย

ต้นิ

ัญญู” เ

วอย่างดุดัน แล้วผลักฉันกระแท

แต่คำขู่หนักอ

องนั้น” เขาคำราม ใบหน้าของเขา

ขอเ

ร่า คำโกหกนั้นรสชาติเหมือน

ดเสียงต่ำ “แกอยาก

ขาเต็มไปด้วยความโกรธ แต่ภายใต้ความโ

กของเขาไป เขาไม่สนใจว่าเข

เพช ดันเต้”

แนบชิดกับฉัน อกแข็งๆ ของเขากดฉันไว้กับที่ ฉันสั

งตรงนั้น มันเจ็บ แต่ความเจ็บปวดนั้นเป็นเหมือนประ

เหม็นเหมือนยา” เขาพึมพำข้าง

ตัวฉัน วางลงบนเสื้อโ

ออกคำสั่ง เขาเร

นเจ้าของฉัน เขาต้องการทำลายความดื้อรั้นในจิตวิญญ

ันไม่มีแรงเหลือที่จะต

ยู่บนพื้น มือหยาบกร้านของเขาสัมผัสกับผ้าไหมบางๆ

ุดชั่

ี่โครงที่แหลมคมแ

ย มองลงมาที่ร่างกายที่

อถึงเป็

ียงแหลมบาดหูราวกับมีดที่

ฉัน แล้วมองลงไปที่กระเป

อนั้นปรากฏ

งเขามองหาอะไรบางอย่างบนใบห

ปรารถนาที่ขัดแย้งกัน "ขอร้องฉันให้อยู่ต่

ษะพิงกำแพ

วรหรอก ดันเ

่านั้นเป

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันก

กระด้างราวกับหิน

ีย?"

ปลายสาย เสียงแหลมเล็กและน่าเวทนา "ช่วยฉันด้

ม่ละสาย

บเธอ แม้ว่าสายตาของเข

งเธอ เสียงพูดคุยไร้สาระจากทีวีของเธอ—สิ่งรบกวนใดๆ ก็ได้ที

างกายของเขาทำให้ฉันหนาวสั่น เขาคว้าเสื้อแจ็คเก็ตแล

ิด เอเลน่า" เข

งไป เขาเดินออกจา

มกับกลิ่นอายของเค้กสตรอว์เบอร์รีและความเ