ม่ใช่เพื่อเงิน ไม่ใช่เพื่
่ได้ทิ้งตุ๊กตาพอร์เซ
ี่บอบบางจากซิซิลี ซึ่งแม่สาบานว่า
้บนโต๊ะทำงานของเขาตอนที่เขาไม่ทันมอง—ความปร
ันต้องการกอดมันไว้
เครื่องปรับอากาศทำให้เ
งาขณะที่ฉันเดินผ่านไป
โอแล้ว พวกเขาร
มื่อฉันถึงชั้นขอ
่นั่น ขวางประตู
าลลาโร” เขาพูดด้วยน้ำเสีย
โซ” ฉันพูดเสียงแหบ
งฉัน เสื้อผ้าที่หลวมโคร่งบนร่างกาย
มพำ “เธอมาแล้ว
้ามา” เสียงของดันเต้ดังแทร
านข้าง ฉันผลั
้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ใบห
ลังเล่นวนซ้ำ: ฉั
้ามา สีหน้าของเขาอ่านไ
ูด เสียงของเขา
นวางของด้านหลังโต๊ะทำงานของเขา ที่
สือปกหนังออกไ
งเป
ผ่วเบาและไม่มั่นคง ฉันหันไปเผชิญห
าการปรากฏตัวของฉันเป็นไมเกรนที่เขาสลัด
ั้น ตัวที่ใส่ชุดสี
?" เสียงนั้นดังมาจากมุ
นั่งอยู่บนโซฟาหนัง ไขว้ขา
มันกับฉัน"
ู้สึกว่างเปล่าแล่นเข้
ล็กน้อยใส่ดันเต้ “ฉันเสียใจ ดันเต้บอกให้ฉันกินอะไรก็ได
ลัวบีบคอฉัน “คุณให้ตุ๊
ดร้ายอย่างไม่ใส่ใจ “มันก็แค่ของกระจุกกระจิก เอเ
องแม่ฉัน”
อ และเขาให้มันกับเมียน้อยของเขาเพื่อ
นกลับไปหาโซเฟีย ฉันยื่นมือ
ที่ลอยขึ้น “ฉันไม่คิดอย่างนั้นหรอก” เธอพ
มภาคภูมิใจของฉันพังทลาย
รคลุ้มคลั่งของภรรยา “เอเลน่า หยุดสร้างเรื่องได
ฉันกรีดร้อง เสียงสั่นเคร
ันก็เกี่ยวกับเงินเสมอ” เธอล้วงเข้าไปในกระเป
องเธอเป็นประกายด้วย
ปในอากาศสูง สร้างวิถีโค้งที่โหดร้ายม
/0/36425/coverbig.jpg?v=a78258bafcee8c2bc4b7c253fb00dc2a&imageMogr2/format/webp)