icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย

บทที่ 9 

จำนวนคำ:844    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:15

ม่ได้ในอากาศ ชุดสีฟ้า รอยยิ้มที่แต่งแต้มอย่างประณีต มือข

่งเข้

ร่างกายของฉันช้า

ปทั่วออฟฟิศ คมชัดและ

กระจายเป็

ส่วนเหล่านั้น รู้สึกเหมือนซี

ตาพอร์เซเลน มันแตกละเอียด เหมือน

ีลางสังหรณ์ ฉั

นพื้น และหยุดอยู่ท

ที่กรามของ

งเธอเบาและแฝงไปด้วยความเยา

าดสะบั้น สายจูงที่ฉันใช้รั

อนเหมือนสัตว์ป่าที่ฉีกกระชาก

าขณะที่ฉันคว้าผมของเธอ ฉันไม่มีแรงพอที่จะกระแทกเธอ ฉันแค่ปล่

ง เสียงของฉันอ่อนแรงและ

อดออก ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย ฉันแค่อยากทำร้ายเธอ ฉันอยากให้เธอรู้สึก

เสียงของดัน

ียว เขาคว้าเอวฉันไว้ เขากระชา

าหัสแล่นพล่านไป

นเสียงดัง อกกระเพื่อม "ดูส

ม่มีอะไรออกมา มีเพี

แต่คราวนี้ไม่ใช่แค่ห

าเป็นเสียงแหบแห้ง เลือดกระเด็นเป

าบเลือดสีแดงที่กำลังลามไปท

ลี่ยนไป ความโกรธหายไปในทันที ถู

งอย่างรุนแรง พื้นห้องพุ่งขึ้นม

น ความมืดมิด

ข่าข้างๆ ฉัน เขาพลิกตัวฉัน

าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ความ

เขากรีดร้องใส่

ต่มองดูเลือดของฉันไห

มองเพดาน ม

นเต้" ฉันกระซิบ เส

ปล่อยให้น้ำม

เปิดรับโบนัส

เปิด
สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย
สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย
“ในช่วงเวลาที่แฟนของฉันกำลังตกต่ำที่สุด ฉันบอกเลิกเขาอย่างกะทันหันเพื่อรักษาชีวิตเขาไว้จากพ่อของฉัน ต่อมา เขากลายเป็นหัวหน้ามาเฟียผู้ทรงอิทธิพล และบีบบังคับให้ฉันแต่งงานด้วยเพื่อแก้แค้น ทุกคนต่างบอกว่าเขารักฉันมาก แต่ความจริงคือเขาพาเมียน้อยกลับบ้านทุกคืนเพื่อยั่วยุและหยามเกียรติฉัน เขาอายัดบัญชีธนาคารของฉันทั้งหมด เพียงเพื่อบีบให้ฉันต้องคลานไปอ้อนวอนขอเงินจากเขา เมื่อฉันแบกสังขารไปหาเขาที่ออฟฟิศ เมียน้อยของเขากลับเยาะเย้ยรูปร่างที่ผอมโซราวกับซากศพของฉัน ซ้ำยังปาตุ๊กตาดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายของแม่ฉันจนแหลกละเอียด ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหวจนล้มลงและไอออกมาเป็นเลือดจนเปื้อนสูทราคาแพงของเขา แต่เขากลับจ้องมองฉันด้วยสายตาขยะแขยงและเย็นชา "เลิกเสแสร้งเรียกร้องความสนใจได้แล้ว เอเลน่า" เขาไม่เคยรู้เลยว่าฉันป่วยเป็นโรคร้ายระยะสุดท้ายและกำลังจะตาย เงินที่ฉันไปขอร้องแทบเป็นแทบตาย ไม่ใช่เพื่อเอาไปซื้อของหรูหรา แต่เพื่อซื้อมอร์ฟีนบรรเทาปวดให้ฉันได้ตายอย่างมีศักดิ์ศรี ฉันยอมทนรับความเกลียดชังและการถูกเหยียบย่ำมาตลอดสิบปี เพียงเพื่อให้เขามีชีวิตรอดและยิ่งใหญ่ได้อย่างทุกวันนี้ จนกระทั่งวันที่เขาได้เห็นพินัยกรรมและรู้ความจริงทั้งหมดจากปากเพื่อนสนิทของฉัน เขาก็แทบคลุ้มคลั่ง มาเฟียผู้หยิ่งยโสยอมคุกเข่าร้องไห้อ้อนวอน และทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อตามหาหมอที่เก่งที่สุดมาดึงฉันกลับจากความตาย แต่ฉันเพียงแค่ปัดมือเขาออกเบาๆ แล้วหลับตาลง "ฉันเหนื่อยแล้ว ดันเต้... ฉันพร้อมที่จะนอนแล้ว"”