icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ซ่อนตัวตนเจ็ดปี ทายาทมาเฟียสาวขอทวงแค้น

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1445    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้17:19

ลออกไปถูกกลบด้วยเสียงเครื่อง

่คันแล่นมาจอดที่ฟุตบาทอย่างแม่นยำ

าวลงมาจา

วหนังชั้นที่สอง ตัดเย็บมาเพื่อปกปิดข้อบกพร่องและเน้นย้ำอำนาจของเขา ผม

นอกใจ เขาดูเหมือนผู้พิชิตที

ลักปาปารัสซี่ไม่กี่ค

ดีใจที่ดังไปทั่ว เธอทิ้งฉั

ต้! ท

นของเขา เขาหมุนตัวเธอไปรอบๆ พร้อมกับหัวเราะ มันเป็น

ออกอย่างชัดเจน เพื่อให้แน่ใจ

นล็อบบี้ โลล่าเกาะแขนเขาไว้ราวกับเครื่องประดับร

ำร้ายเมื่อครู่ ต่างมองหน้า

ินดีด้วยครับ

มากเลย

ชมเหล่านั้น เขาชูมือข

ัติโบนัสห้าพันดอลลาร์สำหรับพนักงานทุก

่น พวกเขารักเขา เ

เป็นคน

ดเมื่อยทุกครั้งที่หายใจ ริมฝีปากบวมเป่

ิ้นเล็กๆ บานพับงอๆ เศษรูปถ่าย—เพียงดวง

่ฉัน ตอนนี้เธอปลอดภัยอยู่ในอ้อมแขน

ิ้ว เขาตามน

่บนพื้น ผมยุ่งเหยิง เลือดไห

พยายามนึกว่า

่งเข้ามาหาเขาเหมื

อด ปากของเขาอ้าออก แต่ไ

งโลล่าราวกับว่าเธอถ

น่า?” เ

งไปมาระหว่างคู่รักที่ดูมีความสุข

ุกขึ

่าไว้ ฉันเช็ดเลือดที่ริม

ดันเต้

กัก ความตื่นตระหนกเริ่มแทรกซึมเข้ามาในท่า

ันพูด “แล้วฉันก

ต้สะ

มาหาฉัน มือทั้งสองข้างยกขึ้นในท่าทางขอร้อง “มันก็แค่ธุ

ครั้ง เล็บจิกเข้าไปในสูทของเขา “เธอเข้ามาที่นี่ทำตั

ต่เธอกลับร้องไห้โวยวายเหม

บมาที่ฉัน เขาเห็นเลือดบนใบหน้า

ีว่าเกิ

เขา เขาชั่งน้ำหนักฉัน—เลขานุการที่แสนธรรมดา

ลือก

ละสวมหน้ากากแห

็นชา “คุณไม่น่ามาที่นี่เลย คุณเม

นย

อยยิ้มของผู้หญิงที่เพิ่งรู้ตัว

หรอ?”

ใจ “กลับบ้านไปเถอะ พรุ่งนี

งจนหูหนวก ผนังกระจกของล็อบบี

คอปเตอร์ทหารสีดำขนาดใหญ่ลำหนึ่งลงจอด

ีตราสัญลักษณ์ สิงโตสีทอง

ณ์ของตระกู

ปมอง เข่าข

ังแทรกเสียงคำรามของใบพัด “ผมไม่ค

ูกแรงกระแทกจา

าคนเดียว เขาเดินประกบโดยทหารส

็นแค่เข

ยุดอยู่กลางห้อง เขามองไป

องมาที่ผม

ต้องเธอ

งไปด้วยความหนักหน่วง

ทำร้ายคนในตระกูลวิติเอล

ทรุดลง

เปิดรับโบนัส

เปิด
ซ่อนตัวตนเจ็ดปี ทายาทมาเฟียสาวขอทวงแค้น
ซ่อนตัวตนเจ็ดปี ทายาทมาเฟียสาวขอทวงแค้น
“เจ็ดปีเต็มที่ฉันยอมซ่อนตัวตนในฐานะทายาทตระกูลมาเฟียวิทิเอลโลผู้ยิ่งใหญ่ ฉันยอมก้มหน้าเป็นเลขา ทำบัญชี และจัดการเรื่องสกปรกให้ดานเต้ คู่หมั้นของฉัน เพียงเพื่อทดสอบว่าเขารักฉันที่ตัวตนจริงๆ ไม่ใช่อำนาจของพ่อ แต่ป้ายโฆษณาดิจิทัลขนาดยักษ์กลางไทม์สแควร์กลับตบหน้าฉันอย่างจัง เขาประกาศหมั้นหมายและยกย่องพนักงานเสิร์ฟค็อกเทลที่ชื่อโลล่าให้เป็น "พระราชินีองค์ใหม่" ของเขา เมื่อฉันไปเผชิญหน้ากับเขาที่ล็อบบี้บริษัท โลล่ากลับตบหน้าฉันอย่างแรง ซ้ำยังใช้รองเท้าส้นเข็มเหยียบจี้ล็อกเก็ตดูต่างหน้าของแม่ฉันจนแหลกละเอียด ดานเต้ไม่แม้แต่จะห้ามปราม เขากลับมองฉันด้วยสายตาสมเพชและเยาะเย้ยว่าฉันมันจืดชืดไร้ประโยชน์เหมือนเครื่องเย็บกระดาษ เขาบอกว่าถ้าฉันยังอยากมีงานทำ ก็จงก้มหน้ายอมเป็นเมียน้อยที่คอยจัดการเรื่องหลังบ้านให้เขาต่อไป เขาเห็นฉันเป็นแค่พนักงานกระจอกๆ ที่หลอกใช้แล้วเขี่ยทิ้งได้ โดยไม่รู้เลยว่าเจ็ดปีที่ผ่านมา เหตุผลเดียวที่เขาไม่ไปนอนเน่าอยู่ในคุกก็เพราะฉันคอยคุ้มครองเขาอยู่ ฉันมองเศษล็อกเก็ตของแม่บนพื้น เช็ดเลือดที่มุมปากอย่างใจเย็น แล้วหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมระดับกองทัพออกมา "ข้อตกลงเป็นโมฆะแล้วค่ะพ่อ เผาพวกมันให้หมด"”