ซ่อนตัวตนเจ็ดปี ทายาทมาเฟียสาวขอทวงแค้น

“เจ็ดปีเต็มที่ฉันยอมซ่อนตัวตนในฐานะทายาทตระกูลมาเฟียวิทิเอลโลผู้ยิ่งใหญ่ ฉันยอมก้มหน้าเป็นเลขา ทำบัญชี และจัดการเรื่องสกปรกให้ดานเต้ คู่หมั้นของฉัน เพียงเพื่อทดสอบว่าเขารักฉันที่ตัวตนจริงๆ ไม่ใช่อำนาจของพ่อ แต่ป้ายโฆษณาดิจิทัลขนาดยักษ์กลางไทม์สแควร์กลับตบหน้าฉันอย่างจัง เขาประกาศหมั้นหมายและยกย่องพนักงานเสิร์ฟค็อกเทลที่ชื่อโลล่าให้เป็น "พระราชินีองค์ใหม่" ของเขา เมื่อฉันไปเผชิญหน้ากับเขาที่ล็อบบี้บริษัท โลล่ากลับตบหน้าฉันอย่างแรง ซ้ำยังใช้รองเท้าส้นเข็มเหยียบจี้ล็อกเก็ตดูต่างหน้าของแม่ฉันจนแหลกละเอียด ดานเต้ไม่แม้แต่จะห้ามปราม เขากลับมองฉันด้วยสายตาสมเพชและเยาะเย้ยว่าฉันมันจืดชืดไร้ประโยชน์เหมือนเครื่องเย็บกระดาษ เขาบอกว่าถ้าฉันยังอยากมีงานทำ ก็จงก้มหน้ายอมเป็นเมียน้อยที่คอยจัดการเรื่องหลังบ้านให้เขาต่อไป เขาเห็นฉันเป็นแค่พนักงานกระจอกๆ ที่หลอกใช้แล้วเขี่ยทิ้งได้ โดยไม่รู้เลยว่าเจ็ดปีที่ผ่านมา เหตุผลเดียวที่เขาไม่ไปนอนเน่าอยู่ในคุกก็เพราะฉันคอยคุ้มครองเขาอยู่ ฉันมองเศษล็อกเก็ตของแม่บนพื้น เช็ดเลือดที่มุมปากอย่างใจเย็น แล้วหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมระดับกองทัพออกมา "ข้อตกลงเป็นโมฆะแล้วค่ะพ่อ เผาพวกมันให้หมด"”