สายเกินไปที่จะเสียใจ: ฉันคือภรรยาของปีศาจมาเฟีย

งของเ

ับมีดโกนเฉือนผ่านผ้าไหมบางๆ ของชุดเดรส แต่ฉันไม่

องฉันสั่น

ุง

ันกลับเข้ามาในกลุ่มก็ต่อเมื่อเชสเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังอย่างรวดเ

รับ

บดด้วยควันบุหรี่ "มีการนัดพบกันคืนพรุ่

?" ฉันถาม เ

์ติดต่อเรามา เขาจะรับภาระหนี้ของพ่อคุณ และเขาก็จะรับคุณไปด้วย

นทำสำเร็จแล้ว ฉันขาย

ะไป”

ำให้เราขายหน้

ทของร้านขายยา 24 ชั่วโมงอย่างเหม่อ

เ

ปุ่มปฏิเสธด้วยความสั่นเทา

ัก อยู่ที่โอนิกซ

นมา ฉันคือผู้ช่วยชีวิตที่ถูกกำหนดไว้ ฉันคือคนที่ไปรับเขาเมื่

นอยู่ในอกฉัน ถ้าเขาอยู่ที่โอนิกซ์คลับ เขา

ศ ฉันลืมชุดแต่งงาน ฉันจำได้แต่เ

นตัวเองเข้าไปข้างใน “

งพวกเขา ฉันผลักประตูเหล็กหนักๆ เข้าไปข้างใน ทันใดนั้นก็ถูกกระแทก

เสียงของฉันถูกกล

ันก็เ

่วย เขาไม่

ำมะหยี่ ขวดวอดก้าแกว่งไปมาใ

ันหน้าเข้าหาเขา ขาของเธ

นเคยทำอาหารเย็นวันอาทิตย์ให้ ผู้ชายที่ฉันเ

ยิ้มของเขากว้างขึ้น มันไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความโล่งใ

บชี้ขวดมาที่ฉัน "ฉันบอกแล้วไง! ซื่อสั

หารหัว

เหยิง มาสคาร่าคงไหลเป็นรอยน้ำตาสีดำลงมาบนแ

นพูด เสียงของฉันแทบจะไม่

งตาหนักอึ้ง “เบื่อที่เธอนั่งซึมอย

ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์รา

วไพ่ไป แต่เพราะเขากำลังยุ่งอยู่...” เธอขยับสะโพกเข้

้ว” ฉันพูด

กแส้ฟาด ทำให้เท้าฉันแข็งไปหมด “อย่า

งช้าๆ “เธอนั่นแห

่กระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะ เธอพลิ

ะรา

กวน เธอชี้มาที่ฉันด้วยนิ้วที่ตกแต่งอย่างสวยงาม

ชายผู้ที่มักจ้องมองฉันนานเกินไปเส

ต้องเธอหน่อยสิ แค่นิดเดียว

เหลือบมองเ

อ้อนวอนอยู่ในใจ

ารินเป็นคนชักชวนพระราชามานะที่ร

หยุด เขา

มเยาะเย้ยปรากฏบนริมฝีปา

” ฉันเตือนพลางถ

โคหัวเราะพลางเดินเข้ามาใกล้

่างเบื่อหน่าย “ถ้าไม่อยากเล่นก

่เต็มไปด้วยส่วนผสมที่น่าขยะแขยงของทุกอย่

ราคาถูก ชนิดที่

กมา ฉันมองไปที่เชสที่กำลังซบคอคาร

ขา มันไม่ใ

้าแก้

ว” ฉัน

่มมัน

อนไปตลอดทาง มันรสชาติเหมือ

โต๊ะ เสียงดังสนั่

วยความประทับใจ “ส

ลังจะเด

มก้าว ก่อนที่ล

็นอาการบีบคออย่างรุนแรงทันที อกของฉัน

หลัง ขาเ

นเสียงทหารพูด เสียงข

ื้นเหนียวเหนอะหนะไ

ก ไม่มีอากาศ

ปในผิวหนัง พยายามดึงมือที่มอ

เห็นเชสลุกขึ้นยืน เขาดู

บอร์ เธอไม่ได้เ

คราบสกปรก ความมืดค่อยๆ คืบคลานเข้าม

ี่มองลงมาที่ฉัน ไม่ใช่ด้วยความห่วงใย แต่ด้ว