icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สิ้นสุดรักร้าย: การเกิดใหม่ของหญิงที่ถูกลืม

บทที่ 2 

จำนวนคำ:851    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้16:00

งของอ

วคริสตัลกระทบกันกังวาน มันช่างห่างไกลออกไปอีกโลกห

ดครบรอบสิบแปด

พวกเขากำหนดให้ ฉันฝืนตัวเองเดินไปที่กระจกบานเล็กที่มีรอยร้าว กวักน้ำเย็นลูบหน้

างชัดเจนจนแทบจะรับรู้ได้ทางรสสัมผัส รอยยิ้มของแม่ชะงักลง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดผวาและเม้มปากแน่น สีหน้าของพ่อเพี

ทั้งหมดที่ฉันเคยเห็นมาตลอดเจ็ดปี ก็เยื้องกรายเข้ามาหาฉัน เธอวางมืออั

ณที่พวกเขายังคงดึงดันจะมองเห็น เธอเงยหน้าขึ้นมองดันเต น้ำเสียงลดลงเป็นเสียงกระซิบกระซาบ “สำหรับวันเกิดของฉัน ดอ

ีเพียงความว่างเปล่าอั

ธอเปลี่ยนไปใช้ภาษาถิ่นซิซีลีโบราณ ภาษาแห่งความ

าอ่อนหวาน แต่วาจานั้นคือยาพิษ “ช่างขมขื่น ช่างเนร

อันเหนื่อยหน่ายที่คุ้นเคย “หล่อนเป็นเด็กเลี้ยงยา

ยเร คือหมัดสุดท้าย “หล่อนนำค

นภาษาโบราณที่ตายแล้วจนเชี่ยวชาญ มันเป็นวิธีรักษาจิตใจให้เฉียบคม และเป็นวิธีถอดรหั

ยภาษาอังกฤษธรรมดา น้ำเสียง

เป็นภาษาถิ่นอีกครั้ง “การมีอยู่

ตี แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนการปลดปล่อย ความสงบเยือกเย็นอย่

้า

เปิดรับโบนัส

เปิด
สิ้นสุดรักร้าย: การเกิดใหม่ของหญิงที่ถูกลืม
สิ้นสุดรักร้าย: การเกิดใหม่ของหญิงที่ถูกลืม
“ฉันยอมรับโทษจำคุกเจ็ดปีในเรือนจำลับใต้ดินเพื่อรับผิดแทน "เซราฟินา" พี่สาวบุญธรรมที่พ่อแม่รับมาเลี้ยง ในวันที่ฉันถูกปล่อยตัว ดันเต้ คู่หมั้นของฉันและดอนแห่งตระกูลมาเฟีย มารับฉันกลับไป แต่เขาไม่ได้มาเพื่อชดเชย เขาผลักฉันเข้าไปอยู่ในเพิงพักซอมซ่อ เพื่อซ่อนความอัปยศอย่างฉันไม่ให้ใครเห็น และเตรียมจัดงานแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่กับเธอ ตลอดเจ็ดปีในนรก ฉันถูกผู้คุมรุมซ้อมจนกระดูกผิดรูปและถูกวางยาพิษจนไตวายเรื้อรัง แต่เมื่อกลับมา พ่อแม่แท้ๆ กลับมองฉันเป็นขยะ พวกเขาและดันเต้บังคับให้ฉันไปปรากฏตัวเพื่ออวยพรงานแต่งให้เซราฟินา พวกเขายืนหัวเราะเยาะและด่าทอฉันด้วยภาษาถิ่นโบราณ โดยคิดว่าฉันฟังไม่ออก "หล่อนนำความอับอายมาสู่ตระกูล เป็นเมล็ดพันธุ์ที่เลวร้ายจริงๆ" คำพูดของแม่แท้ๆ ทำให้ฉันตาสว่าง ในที่สุดฉันก็เข้าใจว่า นรกเจ็ดปีของฉันไม่ใช่ความบังเอิญ แต่พวกเขาทุกคนรู้เห็นเป็นใจ และจงใจส่งฉันไปตายอย่างทรมานเพื่อปกป้องชีวิตอันสมบูรณ์แบบของลูกสาวจอมปลอม ความรักและความผูกพันพังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี ฉันตัดสินใจทิ้งรายงานทางการแพทย์และสมุดบันทึกที่แฉความจริงทั้งหมดไว้บนเตียง ก่อนจะตอบรับข้อความช่วยเหลือจากกลุ่มอำนาจทางเหนือ อาเรียแห่งตระกูลวอลคอฟได้ตายไปแล้วตั้งแต่วันนี้ และฉันจะไม่มีวันหันหลังกลับไปมองพวกเขาร้องไห้คร่ำครวญอย่างเสียสติอีกเป็นอันขาด”