icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สิ้นสุดรักร้าย: การเกิดใหม่ของหญิงที่ถูกลืม

บทที่ 3 

จำนวนคำ:681    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้16:00

งของอ

ของงานบ้าน งานใช้แรงนั้นหนักหนาสาหัส ขาของฉันเจ็บปวดทรมานอย่างต่อเนื่

ช่วงเวลาที่มือของแม่อ่อนโยน ช่วงเวลาที่รอยยิ้มของพ่อยังส่ง

ัวเอง ดันเตก็เข้ามาดักหน้าฉันที่ชายป่า รถทาวน์คาร์สี

ด้วยผลไม้ป่า ของโปรดของฉันในวัยเด็กที่รู้สึกราวกับเป็นชีวิ

เธอด้วย” เขาพูด พลา

ผ้ากำมะหยี่สีดำ ชุดแบบที่ฉันเคยฝันว่าจะได

สุนหัวเงินที่เล็งมาที่เขา เขาไม่เคยรู้เลยว่าเป็นฉัน เซราฟินาอ้างความดีความช

ล่องคืนไปให้เขา ความสับสนบนใบหน้

องเขาอ่อนโยนกว่าที่ฉันได้ยินมานานหลายปี

ขมขื่นผลักดันฉัน ฉันอยากรู้ว่าการแสด

ท์ของเขาสั่น เขาเหลือบมองหน้าจอ

เป็นเธอ เซราฟ

ธอ ความอบอุ่นชั่วครู่ในดวงตาของเขาเลือน

๋ยวนี้” เขา

ไม่อธิบาย เขาไม

างเปล่า ดันเตทำท่าทางอย่างเด็ดขาดไปทางปร

นท

อึ้งปิดกระแท

ะที่รถทาวน์คาร์เร่งความเร็วแล

เปิดรับโบนัส

เปิด
สิ้นสุดรักร้าย: การเกิดใหม่ของหญิงที่ถูกลืม
สิ้นสุดรักร้าย: การเกิดใหม่ของหญิงที่ถูกลืม
“ฉันยอมรับโทษจำคุกเจ็ดปีในเรือนจำลับใต้ดินเพื่อรับผิดแทน "เซราฟินา" พี่สาวบุญธรรมที่พ่อแม่รับมาเลี้ยง ในวันที่ฉันถูกปล่อยตัว ดันเต้ คู่หมั้นของฉันและดอนแห่งตระกูลมาเฟีย มารับฉันกลับไป แต่เขาไม่ได้มาเพื่อชดเชย เขาผลักฉันเข้าไปอยู่ในเพิงพักซอมซ่อ เพื่อซ่อนความอัปยศอย่างฉันไม่ให้ใครเห็น และเตรียมจัดงานแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่กับเธอ ตลอดเจ็ดปีในนรก ฉันถูกผู้คุมรุมซ้อมจนกระดูกผิดรูปและถูกวางยาพิษจนไตวายเรื้อรัง แต่เมื่อกลับมา พ่อแม่แท้ๆ กลับมองฉันเป็นขยะ พวกเขาและดันเต้บังคับให้ฉันไปปรากฏตัวเพื่ออวยพรงานแต่งให้เซราฟินา พวกเขายืนหัวเราะเยาะและด่าทอฉันด้วยภาษาถิ่นโบราณ โดยคิดว่าฉันฟังไม่ออก "หล่อนนำความอับอายมาสู่ตระกูล เป็นเมล็ดพันธุ์ที่เลวร้ายจริงๆ" คำพูดของแม่แท้ๆ ทำให้ฉันตาสว่าง ในที่สุดฉันก็เข้าใจว่า นรกเจ็ดปีของฉันไม่ใช่ความบังเอิญ แต่พวกเขาทุกคนรู้เห็นเป็นใจ และจงใจส่งฉันไปตายอย่างทรมานเพื่อปกป้องชีวิตอันสมบูรณ์แบบของลูกสาวจอมปลอม ความรักและความผูกพันพังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี ฉันตัดสินใจทิ้งรายงานทางการแพทย์และสมุดบันทึกที่แฉความจริงทั้งหมดไว้บนเตียง ก่อนจะตอบรับข้อความช่วยเหลือจากกลุ่มอำนาจทางเหนือ อาเรียแห่งตระกูลวอลคอฟได้ตายไปแล้วตั้งแต่วันนี้ และฉันจะไม่มีวันหันหลังกลับไปมองพวกเขาร้องไห้คร่ำครวญอย่างเสียสติอีกเป็นอันขาด”