สายเกินไปที่จะเสียใจ: ลูน่าหมาป่าขาวผู้หวนคืน

งของเ

่าฝูง

งซีเลียนั้นรวดเร็วและปราศจากอารมณ์ความรู้สึกที่มักจะแฝงอยู่ในข้อความข

ื่องดี นี่คือสิ่งที่ผมต้องการ ความ

แจ็กซ์ที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างห้องทำงาน

เภทที่จะยอมแพ้ง่ายๆ นี่มันให้ความรู้สึกเหมือนความเงียบสงบก่อนพายุจะเข้าม

นานหลายปี เป็นความจริงที่ดูหวานซึ้งแต่กลับสร้างความลำบากใจในชีวิตผมอย่างยิ่ง ผมต้องทำเรื่องน

ผมได้กลิ่นนั้นครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน เป็นกลิ่นหอมจางๆ ใกล้ดินแดนชายแดนที่หมาป่าของผมประกาศท

ม้จันทรากลับเป็นสิ่งรบกวนที่ชวนสับสน หมาป่าของผมไม่สนใจมัน แต่ส่วนที่เป็นมนุษย์ข

โรแนน เบต้าและเพื่อนสนิทที่สุดของผมยืนอย

เขาคำรามลอดไรฟัน เสี

พลางยืนขึ้นเผชิญหน้ากับเขา

มาเนี่ยนะ” โรแนนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายกำยำของเขาแผ่รังสีคุกคา

ล้วและต้องกินนม พรุ่งนี้คุณช่วยไปตลาดกับฉันได้ไหมคะ พวกเราต้องซื้อของบางอย่างเพื่อทำให้เร

นแล้ว คู่แท้ที่ผม

สียงของผมก็ต่ำลงกลายเป็นสุ้มเสียงก้องกังวานแห

กันด้วยการแยกเขี้ยวขัดขืนอย่างเงียบงัน เขากำลังต่อต้านมัน พลังเบต้าของเขาต่อสู้กับอำนาจแห่งอัลฟ่าของผม แต่มันเป

าพลางหันหลังให้เขา ผมเดินออกจากห้องทำงาน ปล่อย

ออกมา ผมได้ยินเสียงอู้อี้ของพวกเขาผ่านประตู “อย่าโง่ไปหน่

ึงดูดที่ผมรู้สึกต่อเซราฟินา มันเป็นสายสัมพันธ์ที่โชคชะตาสร

ขึ้นในห้องโถงใหญ่ ผมปรากฏตัวโดยมีเซราฟินาควงแขนและอุ้มลูกหมาป่าพเนจรที่ยืมมาไว้ในตะกร้า

ตาของผมกวาดมองฝูงชนเพื่อหาคนคนหนึ่ง ผมพบเธอยืนอยู่ใกล้ด้

กายตามปกติของเธอหายไป ถูกแทนที่ด้วยความสงบนิ่งท

ธอ เรื่องนี้ต้องเปิดเผยต

ิน “ฉันอยากให้เธอพบกับเซราฟินา ลูน่าที่ฉันเลือก

ทุกสายตาจับจ้องไปที่หญิงสาวโอเ

อ่านไม่ออก จากนั้นเธอก็ก้มตัวลงคำนับอย่างอ่อนช้อยและเป็นทา

กการสั่นเครือแม้แต่น้อย “เป็นเกีย

ู้ว่าเรื่องนี้คงทำใจยากสำหรับเธอ” น้ำเสียงของเธอหวานหยด แต่ดวงตากลับทอประกายแห่งชัยชนะ “ฉันหวังเป็นอย

นการเรียกร้องต่อหน้าธารกำนัลให้เธอมาเป็น

อะไรอยู่ในนั้นเลย ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีความรัก ไม่มีกา

“ฉันรู้สึกเป็นเกียร

-