icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สายเกินไปที่จะเสียใจ: ลูน่าหมาป่าขาวผู้หวนคืน

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1675    |    อัปเดตเมื่อ:20/09/2026

งของเ

องกำนัลเพื่อแสดงความปรองดอง เซราฟินายืนกรานให้ผมมา เพื่อแสดงให้ฝูงเห็น

ได้ยินเสียงของเธอในหัว ไม่ได้ส่งตรงถึงผม

งผ่านพอร์ทัลในอีกสิบวัน จ

วามรู้สึกเย็นยะเยือกบางอย่างที่ผมไม่ยอมรับท

าะ เธอนั่งอยู่บนเตียง ใบหน

ยงห้วน เสียงของผมแข็งก

ิดทูนบูชาดังเช่นเคย “ด้วยความเคารพค่ะ ท่านอัลฟา

ป่าในหัวของผมคำราม ขุ่นเคืองกับการขัดขืนของเธอ เธอไม่ควรจะทำตัวแบบนี้

มือไปยังขาที่พันผ้าพันแผลของเธ

ฉันจะเดินได้ในอ

รับการรักษาต่อเนื่อง ซึ่งเป็นพิธีกรรมชำระล้างเพื่อขจัดเศษเสี้ยวแร่เงินสุดท้ายออกจากร่า

อไปเอง” ผม

ชวนให้กระวนกระวายใจ ผมเคยชินกับการที่เธอเติมเต็มทุกช่วงเวลาด้วยเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วสดใส ด้ว

ลังรออยู่ที่นั่น สีหน้ากังวลปร

รีบวิ่งเข้ามาหาผม “ฉันเป็นห่วงมา

่งไปที่คู่ครองที่ผมเลือก “ผมไม่เป็นไร ที่รัก คุณรู้สึกอย่างไรบ้างหลังจ

ดหายใจด้วยความตกใจและเสียง

เอียงเล็กน้อยได้ไหลออกไป มันมุ่งตรงไปยังกระถา

าอี้ เธอนอนแผ่อยู่บนพื้นหินขรุขระ มือและเข่าถลอกจนเนื้อสดแ

ปี่ยมไปด้วยความเห็นใจอันเสแสร้ง “เคเลน คุ

ีเลีย แล้วหันไปมองใบหน้าที่เปี่ยมด้วยความก

“ฉันกำลังจะเข้าพิธีตีตรากับคู่ครองของฉัน

นอยู่บนพื้น เราเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ก่อนที่ผมจะได้ยิน

มรู้ร่วมคิด ตั้งใจให้ซีเลียได้ยินเพียงคนเดียว แต่ประสาทการได้ยินระดับอัลฟาของผมจับมันได้ “ฉันรู้

ียงน้ำกระจายแ

ำบัด ซึ่งเป็นอ่างลึกที่เต็มไปด้วยน้ำเย็นจัดสำหรับใช้รัก

ั่นคือความตกใจ ผมเ

้ำ พลางตัวสั่นเทิ้มอย่าง

อย่างนั้นแน่ โอเมกาคน

น้ำอันเย็นเยียบ และเอาเสื้อแจ็กเก็ตของผมห่อตัวเธอไว้ ฟันของเธอกระทบกั

อ้าปากจะพูด จะอธิบา

ดียังไง”

หลือเมื่อครู่นี้–แล้วลากเธอไปยังริมสระ เธอได้รับบาดเจ็บอยู่

กเธออ

ความตกใจ ศีรษะของเธอดิ่งจมลงไป เธอโผล่พ้นน้ำ

มปลดปล่อยพลังคำสั่งอัลฟาออกมาอย่างเต็มกำลัง เสี

ปทางเธอ ฉันจะขับไล่เธอออกจากฝูงนี้!ฉันจะริบชื่อของเธ

ายามประคองตัวให้ลอยน้ำ แต่ความหนาวเย็นและอาการตกใจนั้นรุน

็จมลงสู่

เปิดรับโบนัส

เปิด
สายเกินไปที่จะเสียใจ: ลูน่าหมาป่าขาวผู้หวนคืน
สายเกินไปที่จะเสียใจ: ลูน่าหมาป่าขาวผู้หวนคืน
“ตลอดชีวิตของฉัน ฉันเชื่อมาเสมอว่าอัลฟ่าของฉัน เคลัน คือคู่แท้แห่งโชคชะตาที่เทพีแห่งดวงจันทร์ประทานมาให้ แต่ในคืนก่อนวันเกิดครบรอบสิบแปดปีของฉัน เขากลับหักหน้าฉันด้วยการเปิดตัวหมาป่าสาวอีกตัวชื่อเซราฟินาในฐานะลูน่าที่เขาเลือก พร้อมกับอุ้มลูกหมาป่าที่ยืมมาจัดฉากเป็นครอบครัวปลอมๆ เพื่อบดขยี้ความหวังของฉัน เมื่อโคมระย้าสีเงินร่วงหล่นลงมา เคลันพุ่งผ่านฉันไปโดยไม่แม้แต่จะปรายตามอง เขาใช้ร่างกายปกป้องเซราฟินา ปล่อยให้ฉันถูกทับและถูกแร่เงินแผดเผาจนปางตาย ซ้ำร้าย เมื่อเขากล่าวหาอย่างผิดๆ ว่าฉันทำร้ายผู้หญิงของเขา เขาก็ลากร่างที่บาดเจ็บของฉันไปกดน้ำจนเกือบขาดใจตาย "ถ้าเธอแตะต้องเธออีกแม้แต่ครั้งเดียว ฉันจะขับไล่ให้เธอไปเป็นโร้กซะ!" วินาทีที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดอยู่ใต้น้ำ ฉันได้แต่มองดูชายที่รักพยายามจะฆ่าฉัน ความภักดีและความรักตลอดหลายปีที่ผ่านมาถูกเขามองว่าเป็นแค่ความน่ารังเกียจที่ไร้ค่า คืนนั้น ความหวังสุดท้ายของฉันมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน ฉันเดินไปที่เตาผิง โยนของที่ระลึกทุกชิ้นที่เขาเคยให้ลงไปในกองไฟ แล้วกดยืนยันตั๋วเดินทางเพื่อย้ายไปอยู่ฝูงซิลเวอร์วูด นับจากวินาทีนี้ไป หมาป่าสาวที่เคยรักเขาจนหมดหัวใจได้ตายไปแล้ว”