icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ

น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ

ผู้เขียน: Nathaniel
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:1452    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้17:37

บเป็นของศักดิ์สิทธิ์ เตรียมพร้อมที่

ด้ยินโจไซอาห์บอกกับรองหัวหน้าของเขา

ะขึ้นเป็นดอนไม่ได้ในขณะที่ต้องดูแลผีใบ้ เลกซี

เฟียเพื่อเส้นทางการค้าของพ่อเธอ โ

ิดขึ้นในห้องทำงานนั้น มันเกิ

ว่อนและโคลนที่ไหลลงสู

่ที่ก้นเหว เลกซีร

ดเบาๆ ว่า “ฉันขอโ

ันธมิตรของเขาไว้ เขาปล่อยให้ฉันตา

าชายผู้สาบานด้วยเลือดว่าจะปกป้องฉัน

เงียบจะกลืนกิ

คิด

ศพนั้นและหายไปจากโล

่ในฐานะลูกศิษย์ที่บอบช้ำของเขา แต่

เลอรีของฉัน ดูแตกสลายและขอก

งเขาตรงๆ

ณตายไปแล้วในหุบเ

ที

องขอ

อบสิบปีไว้ในใจราวกับเป็น

จะมอบเป็นของขวัญให้แ

ด้ยินเขาบอกกับรองหัวหน้าแก๊งว่า

บัดแง้มอยู่

มจริงเล็ดลอดเข

ปล่งประกายด้วยความภาคภูมิใจในวิชาชีพ เพราะในที

ันไปเซอร์ไ

าทของวิทิเอล

ำนั้นมาหลา

ไซอ

ื่อข

บที่กักขังฉันมาตั้งแต่ระเบิดรถยนต์พรากชี

องคฤหาสน์วิทิเอลโล่ กำช

ฉัน

าไปใกล้แสงสว่างท

ห์อยู่

ดชิ้นส่วนปืนกล็อก 19 ด้วยท่าทางที่ชำนาญ

วยของเขา กำ

ยงแก้วกระทบกับเหยือก “เขาต้องการให้การขยายอาณาเข

นย

แหละคือ

ี่เขาดึงออกมาจากซากปร

ี่เขาสาบานด้วย

จะผลักปร

์ค มันเป็นภาระต่างหาก” โจไซ

ข็งทื่ออยู

ต่ำนุ่มนวลที่ฉันได้ยินตอนที่เ

เย็

องหัวหน้าแก๊ง

ฉันจะก้าวขึ้นเป็นสมาชิกแก๊งมาเฟียไม่ได้หรอก ในเมื่อฉันต้องมาดูแลผีแบบนี้ ดอนคิดว่

โถงทางเ

จเข้าลึกๆ แต่

ช้าๆ “ส่งเธอไปที่สถานบำบัดในสวิตเซอร์แลนด์ แต่ง

รออ

้โจไซอา

าบอกว่าฉัน

กอบสไลด์กลั

ก-แค

เป็นตัวปัญหา แต่เธอนำพลังมาให้ เกรซ

หัว

ยงหัวเราะส

ปรักหักพัง” เขาพูดพลางสำรวจดู “ฉ

ถอย

ฉันไม่ส่งเสีย

อผีร้

แตะ

อยู่ที่นั่น หนักอึ้งแล

ลืนม

าติเหมือ

ยาวที่ว่างเปล่า ผ่านใต้ภาพเหมือนข

่ได้ร

้เพื่อการฟื้นตัวเ

วว่าดร.อี

ดกับโจไซอา

่พูดกับ

่เขาบ่นถึง

ในทางเ

จากไปนั้นเป็นคนที

เปิดรับโบนัส

เปิด
น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ
น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ
“ฉันเก็บคำแรกที่พูดได้ในรอบสิบปีไว้เป็นของขวัญให้ผู้ชายที่ช่วยชีวิตฉัน แต่ผ่านรอยแตกของประตู ฉันกลับได้ยินเขาบอกลูกน้องว่า เด็กใบ้อย่างฉันเป็นแค่บ่วงรัดคอ และเขาจะแต่งงานกับเจ้าหญิงมาเฟียเพื่อเส้นทางสู่อำนาจ การทรยศที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในห้องนั้น แต่มันเกิดขึ้นตอนที่เราถูกลอบโจมตี ฉันบาดเจ็บสาหัสและติดอยู่ที่ก้นเหว ส่วนผู้หญิงคนนั้นร้องกรีดร้องอยู่บนเนินดิน ท่ามกลางห่ากระสุน เขามองมาที่ฉัน พูดเบาๆ ว่า "ฉันขอโทษ" แล้วหันหลังกลับ เขาทิ้งให้ฉันนอนรอความตายอย่างโดดเดี่ยวในโคลนที่เย็นยะเยือก เพื่อพาพันธมิตรทางการเมืองของเขาไปที่ปลอดภัย ฉันนอนจมกองเลือดอยู่ในความมืดมิด สิ้นหวังและเจ็บปวดจนชาไปทั้งหัวใจ ฉันไม่เข้าใจเลยว่า ผู้ชายที่เคยกรีดเลือดสาบานว่าจะปกป้องฉันด้วยชีวิต ทำไมถึงแลกชีวิตฉันกับตำแหน่งได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้ เขาคงคิดว่าความเงียบสงัดในป่าลึกจะกลืนกินศพของฉันไปตลอดกาล แต่เขาคิดผิด ฉันตะเกียกตะกายคลานขึ้นมาจากหลุมศพนั้นและลบตัวเองออกจากโลกของเขาอย่างสมบูรณ์ สามปีต่อมา ฉันกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะศิลปินประติมากรรมระดับโลก เมื่อเขายืนอยู่ตรงหน้าฉันด้วยสภาพแตกสลายและอ้อนวอนขอการให้อภัย ฉันเพียงแค่จ้องมองเขาแล้วเอ่ยปากพูด "ผู้หญิงที่รักคุณตายไปแล้วในหุบเหวนั้น โจไซอาห์"”