icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ

บทที่ 2 

จำนวนคำ:1179    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้17:37

องขอ

้วยกลิ่นน้ำหอมราคา

าการกุศลประจำ

วิทิเอลโลในการฟอกเงินที่ได้มาอย่างผิดกฎหมาย ใน

่ข้างๆ รู

งสี่ฟุตที่ผุดขึ้น

หกเดือนในก

สีขาวเล็กๆ จากคบเพลิง รอยแ

ฉันเป็นของจริงในห้อง

เสียงหนึ่งดังข

ไม่

ยเลข 5 และความรู้สึกว่าต

กซี" โมเร็ตติ เดิน

าคาแพงกว่าเงินประกันชี

มเปญแน่นราว

งดวงตา “ยังเล่นกับเศษโลหะอยู่อีกเห

่งอย่างสวยงามดีดป

าษามือ การเคลื่

่ เรื่องมือ ฉันลืม

ดินเข้ามา

หรือบางทีอาจเป็นเครื

ียบ น้ำหนักขององค์ก

อลงบนหลั

ป็นเจ้าของ การแสดงอ

ได้มอง

ตาของเขาว่างเปล่า ไร้ซึ่

้อมแล้ว” โ

รั่งเศสที่ตระกูลใช้ในการขนย้ายผ

พลางจ้องมองนกฟีนิกซ

ความเจ็บปวด... มันส

ที่ผลงาน

รึ่งตัวหินอ่อนข

ญาณ มันดูเหมือนสิ่งที่คุณซื้อจากร้านเ

์กล่าวอย่างสุภาพ “มั

ส์เดินเข้

นกรรมก

ลท่าเรือที่พ่อของเ

องไปที่

ที่กรามกระตุกเล็กน้อย ก่อน

าหาเขา กระซิบอะไร

อนความจำเกี่ยวก

งก้องไปทั่วห้องโถง “คือ อเล็กซานเดรีย โมเร็ต

อดังกระหึ่

ปรบมือที่สุภ

่มจะพูด แต่สายตาที่เฉียบค

กรี๊ดและจูบโจ

่ได้ผ

าย

ชาที่ฝึกฝนมาแล้วขอ

น กอดถ้วยรางวั

้ทุกคนในวงได้ยิน “แต่จริงๆ แล้ว ศิลปะต้องการเสี

งเง

คนม

เห็นเด็กหญ

ห็นเรื่องยา

ไปที่โ

อผู้

ื่องดื่มขึ้น

กเส้นทา

ือกกา

อนและแหลมคมแ

าวไปข

ื้นที่ส่วน

ถอยหลังไป

ธอตรงๆ แล้วหั

่ได้เ

อ้า

กการไม่ได้ใช้ ต่ำและ

ลือกธ

ช่เสียง

ือคำ

ห์ทำแก

ินอ่อน แชมเปญระเบิด

้องอยู่ในความ

หลังให

ทิ้งเศษแก้วและเศษเสี้ยวขอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ
น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ
“ฉันเก็บคำแรกที่พูดได้ในรอบสิบปีไว้เป็นของขวัญให้ผู้ชายที่ช่วยชีวิตฉัน แต่ผ่านรอยแตกของประตู ฉันกลับได้ยินเขาบอกลูกน้องว่า เด็กใบ้อย่างฉันเป็นแค่บ่วงรัดคอ และเขาจะแต่งงานกับเจ้าหญิงมาเฟียเพื่อเส้นทางสู่อำนาจ การทรยศที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในห้องนั้น แต่มันเกิดขึ้นตอนที่เราถูกลอบโจมตี ฉันบาดเจ็บสาหัสและติดอยู่ที่ก้นเหว ส่วนผู้หญิงคนนั้นร้องกรีดร้องอยู่บนเนินดิน ท่ามกลางห่ากระสุน เขามองมาที่ฉัน พูดเบาๆ ว่า "ฉันขอโทษ" แล้วหันหลังกลับ เขาทิ้งให้ฉันนอนรอความตายอย่างโดดเดี่ยวในโคลนที่เย็นยะเยือก เพื่อพาพันธมิตรทางการเมืองของเขาไปที่ปลอดภัย ฉันนอนจมกองเลือดอยู่ในความมืดมิด สิ้นหวังและเจ็บปวดจนชาไปทั้งหัวใจ ฉันไม่เข้าใจเลยว่า ผู้ชายที่เคยกรีดเลือดสาบานว่าจะปกป้องฉันด้วยชีวิต ทำไมถึงแลกชีวิตฉันกับตำแหน่งได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้ เขาคงคิดว่าความเงียบสงัดในป่าลึกจะกลืนกินศพของฉันไปตลอดกาล แต่เขาคิดผิด ฉันตะเกียกตะกายคลานขึ้นมาจากหลุมศพนั้นและลบตัวเองออกจากโลกของเขาอย่างสมบูรณ์ สามปีต่อมา ฉันกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะศิลปินประติมากรรมระดับโลก เมื่อเขายืนอยู่ตรงหน้าฉันด้วยสภาพแตกสลายและอ้อนวอนขอการให้อภัย ฉันเพียงแค่จ้องมองเขาแล้วเอ่ยปากพูด "ผู้หญิงที่รักคุณตายไปแล้วในหุบเหวนั้น โจไซอาห์"”