ทิ้งอดีตไร้ค่า สู่อ้อมกอดอัลฟ่าผู้ยิ่งใหญ่

ซื้อหญ้าแสงจันทร์ มันเป็นสมุนไพรชนิดเดียวที

พี่ชายคนโตของฉัน หัวหน้าฝูง ก

ร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไร้คว

คาแพงมาก ฉันบอกเขาว่านี่เป็นโอกาส

องฉันและหมอประจำฝูง กลับปร

ร์ วิลโลว์บอบบาง ความอ

ลงในชาเพื่อน้องสาวบุญธรรมที

นไม่ใช่คนร้าย ฉันจึงใช้เงินสดฉุกเ

ว์ เธอกลับยิ้มเยาะใส่ฉัน เหยียบช

ร้องเสียงดัง "ไรเ

ันก็อ่อนแรงลง ฉันกระแทกเข่ากับโครงเตียงเห

ของฉัน เขาคำรามใส่ฉันว่า "แกมั

อมมานโดของเขากดทับปอดฉันราวกับน

บ และอกหัก ฉันลากตั

นเพื่อน พวกเขาคิดว่าฉันจะเ

าโดว์อัลฟ่าคู่แข่ง ให้เข

ขาดการติดต่อ การลบเลือ

องบินส่วนตัว ฉันมองลงไ

ดนะพี่น้อง" ฉัน

ความเงียบเมื่อรู้ว่าน้องสาวที่พ

ที

ของเอม

ทองแดง กลิ่นของก

เพื่อจัดระเบียบสินค้าคงคลัง ในฐานะโอเมก้าที่มีหมาป่าบาดเจ็บ ฉันไม่มีความเร็ว

่าของฉันปวดตุบๆ ตามจังหวะลมหนาว มันเป็นเครื่องเตือนใจถึงไฟที่พรากช

ตูไม้โอ๊คห

ยงของไรเกอร์ดังสน

ข่าของฉันอ่อนแรงลงทันที หมาป่าที่หลับใหลอยู่ในจิตใต้สำ

่บนบันไดขั้นบนสุด ดวงตาของเขาส่องประกายสีทอง ข

นกระซิบพลางจับราว

เฉียวพลางปรับแว่นตา “เรารู้ว่าเธอซ

ฉันหย

ิตวิญญาณหมาป่าที่หลับใหลได้ มันเป็นโอกาสเดียวของฉันที่จะได้ยินเซราพูดอีก

พูดตะกุกตะกัก “มันสำห

นชา ปราศจากความอบอุ่นที่เขาเคยมีตอนที่เรายังเด็ก

รนั้นราคาห้าพันเครดิต มันฟื้นฟูความเสียหายของวิ

แต่ก็ปกป้องตัวเอง “ชีพจรของเธอผิดปกติ กลิ่นตัวของเธอกำลัง... จางหายไป หญ้า

ันในอากาศเพิ่มขึ้น หนักอึ้งเหมือนผ้าห่มขน

ือนกับที่เธอแกล้งข้อเท้าพลิกเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แต่หน่วยบ

ญ้าแห้งสีน้ำเงินเรืองแสงออกมาจากกล่อ

เป็นห้องเย็บผ้าของแม่ ตอนนี้ตกแต่

หลัง ดูแข็งแรงดี เมื่อเธอเ

“ไรเกอร์บอกว่าเธอมีอะไรบางอย่

บนโต๊ะ นิ้วของฉ

ว้ามันไป

ฉันได้ยินเสียงวิลโลว์หัวเราะคิกคัก "มันเหม็นเ

ึงห้องก่อน

ียง ฉันหยิบมันขึ้นมาด้

ับเข้าโครงการ - โค

จัยอันยอดเยี่ยมของคุณเกี่ยวกับพยาธิวิ

ที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ มันเป็นโครงการป

ือทา

ทศกาลไหว้พระจันทร์ ฝูงหมาป่ากำลั

k เครือข่ายโทรจิตที่เชื่อ

กเซล? เราจะไ

มเง

ญาณรบกวนดังขึ้น

วตเตอร์บางๆ ของฉัน ฉันเห็นพวกเขาอยู่ไกลๆ ไรเกอร์กำลังจับมือ

ี่คอยหลอก

พท์ออกมาแล้ว

สายทันที น้ำเสียงของ

ั่น "ฉันคิดว่า... พ่อกับแม่มักจ

ให้โรคหอบหืดของวิลโลว์กำเริบ เราจะพาเธอไปค

นที่พักผ่อนของครอบครัวเรา คุณสัญญา

แอ็กเซลพูดอย่างดูถูก “วิลโลว์ป่วย

ก็ต

าก เสียงกลองเริ่มดังข

ฉันก็จะบอกลา ไม่ใช่เพื่อพวกเขา แต่เพื่อเด็กหญิง

ี่ไปโรงพยาบา

ูนย์บาทหลังจากเก็บหญ้าแสงจันทร์แล้ว ดังนั

สลักอักษรรูนป้

ทย์หายากฉบับจ

ันซื้อชุดผ้าไหมให้ เป

ที่ชั้นวีไอพี

อน อัลฟ่า” แอ็กเ

์ตอบเบาๆ “เธอผ่

ออก “สุขสันต์เทศ

นั่งบนเตียง ดวงตาเบิกกว้าง

าให้” ฉันพูดพลา

ดดลงจากเตียงด้วยความคล่องแคล่วอย่างน่าประห

มา มันยาวพลิ้

ทาบกับตัว จากนั้นสายตาของเธอก็เหลือบไปมองไรเก

ปหนึ่งก้าว จงใจ

๊า

บละคร เธอกระแทกลงบนพรมหนาๆ ด้วยเสี

น! ไรเกอร์

งหน้าโดยสัญชาตญ

รม ฉันล้มลงอย่างแรง หัวเข่าข้างที่มี

ต

นขึ้นมาที่ต้นขา ฉันรู้สึกถึงเลื

ากเธอ!" แ

หลนองอยู่ใต้ขาฉัน เขารีบวิ่งไปห

ของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "แกซื้อชุดที่ยาว

งกุมหัวเข่า "แอ็กเ

มา เลิกทำตัวเป็นเหยื่อเสียที เอม

ายืนค้ำหัวฉัน เงาของ

นสายตาฉัน"

ปวดที่ขาเทียบไม่ได้เลยกับรู